အထင္ေသးျခင္းအခ်င္းခ်င္း ကင္းရွင္းၾကပါေစ


ကၽြန္မ မၾကာခဏစဥ္းစားမိတဲ့အေၾကာင္းတစ္ခုကေတာ့ လူတစ္ဦးနဲ ့တစ္ဦး ဆက္ဆံေရးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ လူေတြဘာလို ့တစ္ဦးနဲ ့တစ္ဦးဆက္ဆံပံုျခင္းမတူၾကသလဲ။ လူအားလံုးဟာ အမိ၀မ္းတြင္းမွ ကိုယ္စီေမြးထုတ္လာခဲ့ၾကသလို၊ ေသဆံုးျခင္းဆိုတဲ့ မရဏပန္းတိုင္ကို ကိုယ္စီ ေလွ်ာက္လွမ္းေနၾကရတာပါ။ ဒီအသိတရားေလးတစ္ခုကိုပဲအေသအခ်ာ ဆင္ျခင္ၾကည့္မယ္ ဆိုရင္ပဲ တစ္ဦးနဲ ့တစ္ဦးမွာ မလိုမုန္းထားေတြ၊ မာန္မာနေတြ၊ အာဃာတေတြ မထားသင့္ ေတာ့ပါဘူး။

လူေတြမွာ သူတို ့ရဲ ့အတိတ္ကံနဲ ့အတူ မေကာင္းေသာကံ၊ ေကာင္းေသာကံ အလိုက္ေမြးဖြား လာၾကပါတယ္။ မေကာင္းေသာကံနဲ ့ေမြးဖြားလာၾကေတာ့ ဆင္းရဲျခင္း ဆိုတဲ့ေငြေၾကးမျပည့္စံု တဲ့ ဘ၀ကိုေရာက္ၾကရျပီး၊ ဘ၀ေပးအေျခအေနအရ နိမ့္က်တယ္ဆိုတဲ့အလုပ္ေတြကိုလုပ္ၾကရ ျခင္းပါ။ ေကာင္းေသာကံနဲ ့ေမြးဖြားခဲ့သူမ်ားကေတာ့ ခ်မ္းသာျခင္းသုခနဲ ့ ေငြေၾကးျပည့္စံုတဲ့ ဘ၀၊ အထက္တန္းဆိုတဲ့ဂုဏ္ျဒပ္ေတြ ကိုပိုင္ဆိုင္ၾကတာမို ့၊ အဆင့္အတန္းျမင့္တယ္ဆိုတဲ့ အလုပ္အကိုင္မ်ားနဲ ့ရွင္သန္ေနထိုင္ၾကပါတယ္။

လူတစ္ေယာက္မွာ အဓိကက်တာကေတာ့ စိတ္ဓါတ္ေကာင္းဖို ့ပါပဲ။ စိတ္ဓါတ္ေကာင္းမွ လူ ေကာင္းျဖစ္ႏိုင္ပါမယ္။ စိတ္ဓါတ္မေကာင္းၾကလို ့သူခိုး၊ ဓါးျမ စတာေတြျဖစ္ျပီး သူတစ္ပါး ပစၥည္းဥစၥာကို အလြယ္တကူရယူခ်င္တဲ့စိတ္ေတြျဖစ္လာၾကပါတယ္။ ဒါကေတာ့ မေကာင္းမွဳ ႀကီးႀကီးမားမားပါ။ အခ်ဳိ ့ကေတာ့ လူတန္းစားဆိုတဲ့ ဥပေဒမရွိတဲ့သတ္မွတ္ျခင္းေတြနဲ ့ လူေတြကိုအမ်ဳိးမ်ဳိး အတန္းအစားအမ်ဳိးမ်ဳိး ခဲြျခားျခင္းပါပဲ။ ဂုဏ္ရွိသူ၊ ရာထူးရွိသူ၊ ေငြေၾကး ခ်မ္းသာသူ၊ ရာထူးဂုဏ္မရွိသူ ေငြေၾကးခ်ဳိ ့တဲ့သူ စသည္ျဖင့္ အသီးသီး ပိုင္းျခားခဲြျခားျခင္းပါ။ အဲဒီလို လူတန္းစားကိုခဲြျခားျပီး အလုပ္ရွင္ရယ္ အလုပ္သမားရယ္၊ သူေဌးရယ္ ဆင္းရဲသားရယ္ လူမွဳဆက္ဆံေရးေတြ ေျပာင္းလဲျပီး ဆက္ဆံၾကေတာ့တာပါ။

ဒီလို အလုပ္ရွင္ကအလုပ္သမားကို သူေဌးကဆင္းရဲသားကို နိမ့္ခ်ျပီးဆက္ဆံေျပာဆိုျခင္း ဟာ ေနရာ၊ ဌာနတိုင္းမွာ အမ်ားအားျဖင့္ေတြ ့ေနရပါတယ္။ နည္းပါးေသာအလုပ္ရွင္ နဲ ့ သူေဌး အခ်ဳိ ့ေလာက္သာ လူတန္းစားခဲြျခားေျပာဆိုမွဳ ကင္းၾကတာပါ။ ဒီလိုေျပာဆိုၾကတာကို အျပစ္ မရွိဘူးလို ့ေျပာလို ့မရပါဘူး။ ကိုယ္က အလုပ္ရွင္ပဲ၊ ကိုယ္ကသူေဌးပဲ ဆိုတဲ ့မာန္မာနေတြ ထားျခင္းဟာ ကိုယ့္အတြက္အက်ဳိးမရွိသလို၊ တစ္ဖက္လူအတြက္လည္း သူ၏ရုိးသားစြာ ႀကိဳးစားျခင္းကို ႏွိမ့္ခ်ရာေရာက္ပါလိမ့္မယ္။ ကံတရားဆိုတာ အၿမဲကိုယ့္ဖက္မွာေကာင္းေနမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ တစ္ေန ့ေန ့တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ မွာ ကိုယ္က ကံတရားမေကာင္းခဲ့လွ်င္ ကိုယ္ျပဳမူခဲ့တဲ့ အျပစ္ေတြက ကိုယ့္ကိုျပန္ဒဏ္ခတ္ျခင္းခံရပါလိမ့္မယ္။ ၀ဋ္ ဆိုတာလည္တယ္လို ့လူႀကီးေတြ ေျပာလို ့ၾကားဖူးတဲ့စကားက ယခုအခါမွာမွန္ကန္ေၾကာင္း မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ ့ၾကားသိေနၾက ရတာေတြမ်ားပါတယ္။ ဘုရားတရားေတာ္အရကေတာ့ အကုသိုလ္အက်ုဳိးေပးလို ့ဆိုရမွာပါ။

လူလူခ်င္းအထင္ေသးတာဟာ နိမ့္က်တဲ့သေဘာထားေတြေၾကာင့္လို ့ယူဆလို ့့ရပါတယ္။ ဘယ္သူ ့ကိုမွ ဘာအေၾကာင္းနဲ ့မွအထင္ေသးစရာမလိုပါဘူး။ တစ္ေန ့ေန ့က်ရင္ လူတိုင္းဟာ ေျမႀကီးထဲေရာက္က်ရမယ္လို ့ေတြးလိုက္မိတာနဲ ့အမွ် လူခ်မ္းသာ လူဆင္းရဲ၊ အလုပ္ရွင္ အလုပ္သမား ဆိုတာေတြကြယ္ေပ်ာက္သြားပါတယ္။ ဒါကို သိေနၾကေပမယ့္၊ လူအခ်င္းခ်င္း ဆက္ဆံေရးေတြ ဘာလို ့ကဲြျပားေနၾကသလဲဆိုတာကို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ေတြးၾကည့္သင့္ၾကပါ တယ္။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အတၱေတြႀကီးမားေနလို ့ပါပဲ။ ငါဆိုတဲ့ အစဲြနဲ ့ငါမွငါျဖစ္ေနတတ္တာေတြ က တစ္ဖက္လူအတြက္ ကိုယ္ခ်င္းစာမွဳကို ဆုတ္ယုတ္ေစပါတယ္။

ကၽြန္မနဲ ့ခင္တဲ့ အစ္မတစ္ေယာက္ ေျပာဖူးတဲ့စကားေလးတစ္ခြန္းကို တစ္ခါတစ္ခါမွာ ကၽြန္မ ျပန္သတိရမိတယ္။ သူဟာ ေသမယ့္သူလို ့သူ ့ကုိယ္သူ သတ္မွတ္ထားတဲ့အတြက္ သူ ့ကို ဘယ္သူမဆို တက္နင္းသြားရင္ေတာင္ သူျငိမ္ခံေနလိုက္ေတာ့မယ္တဲ့။ ေသရင္လည္း ဘာမွ သိေတာ့မွာမဟုတ္ဘူးေလ၊ ဒီေတာ့ ကိုယ့္ကိုဆဲလည္းခဏပဲတဲ့၊ ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ ဆဲႏိုင္မလဲ၊ ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ ေဒါသထြက္ႏိုင္ၾကမလဲဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ပါပဲ။ ကၽြန္မ အရမ္း တန္ဖိုးထားမိသြားတဲ့ စကားတစ္ခြန္းပါ။ ကၽြန္မလည္း သူ ့လိုေနႏိုင္ေအာင္ၾကိဳးစားခ်င္တယ္။ အဲဒီေလာက္ထိျဖစ္ႏိုင္ပါ့မလား။

ခႏၱီ သည္းခံျခင္းသည္လည္း မဂၤလာတစ္ပါးမည္တာပါပဲ။ အရာရာကို သည္းခံတတ္သြားရင္ လူတိုင္းအေပၚ ညီတူညီမွ် ဆက္ဆံသြားႏိုင္္လိမ့္မယ္လို ယံုၾကည္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီသည္းခံစိတ္ဟာ အင္မတန္မွခက္ခဲပါတယ္။ ကိုယ္ခ်င္းစာ စိတ္ထားႏိုင္တဲ့သူ ၊ အရာရာကိုနားလည္ခြင့္လႊတ္တတ္တဲ့သူမ်ဳိး မွသာ သည္းခံတတ္ပါလိမ္ ့ မယ္။ အဲဒီအမက ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွာတစ္ေယာက္တည္းရွင္သန္ေနထိုင္ေနရၿပီး၊ ေ၀ဒနာမ်ားစြာကို လည္း ခံစားခဲ့ဖူးသူတစ္ေယာက္ပါ။ သည့္ျပင္္ ဗုဒၶဘာသာရပ္ဆိုင္ရာ စာအုပ္မ်ားကိုဖတ္ကာ ေလ့လာၿပီး လက္ေတြ ့က်င့္သံုးေနသူလည္းျဖစ္ပါတယ္။

လူအခ်င္းခ်ငး္ စာနာစိတ္၊ သည္းခံစိတ္၊ နားလည္စိတ္ နဲ ့တစ္ဦးကို တစ္ဦး ဆက္ဆံႏိုင္ၾကမယ္ ဆိုရင္ ေအးခ်မ္းသာယာတဲ့ ကၽြန္မတို ့ပတ္၀န္းက်င္ကို ေမတၱာတရားေတြ လႊမ္းျခံဳႏိုင္ပါလိမ့္ မယ္။ အဲဒီေနာက္ လူအခ်င္းခ်င္း အထင္ေသးျခင္း၊ ကဲ့ရဲ ့ျခင္း၊ ခြင့္မလႊတ္ျခင္းေတြနဲ ့ဖံုးလႊမ္း မေနပဲ ၊ တစ္ဦးကိုတစ္ဦးနားလည္ျပီး စာနာသည္းခံ စိတ္ေမြးကာ ဆက္ဆံႏိုင္ၾကေစဖို ့ အထင္ ေသးျခင္းမ်ား ကင္းရွင္းၾကေစဖို ့ကို အထူးလိုအပ္တယ္ဆိုတာ ေမတၱာေရွ ့ထားကာ ေရးသား မိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

( မအနမ္း)

17 ေယာက္ေဆြးေႏြးခ်က္:

kiki said...

အနုိင္လိုသူကို အရွဳံးေပး ေတာ့ ႏွလံုးေအးရတာေပါ့ ေလ ...
ခြင့္လႊတ္သည္းခံ ေနနုိင္တာ အေကာင္းဆံုးပါပဲ ..

သတိေပးတာ ေက်းဇူးပါ ..
(အဟက္..ခုထိေတာ့ နူိင္လို ့ရတဲ့သူကို အနုိင္ယူျခင္ေနဆဲပဲ ..
မနုိင္မွပဲ အရွဳံးေပး လိုက္တာ ေအာင့္သက္သက္ နဲ့ေပါ့ ..း))

ဂ်ဴနို said...

လူအခ်င္းခ်င္း အထင္ ေသးတတ္တာဟာ နိမ့္က်တဲ့ သေဘာထား ပဲေပါ့ ညီမရယ္။

ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အဟုတ္ႀကီးမွတ္ တအား အထင္ႀကီ္းေနလို႕လည္း သူမ်ားကို အထင္ေသးတယ္ ထင္တယ္ေလ။

မအယ္

ဂ်ပန္ေကာင္ေလး said...

ဟုတ္တယ္ ..မအနမ္းေရ... ဘာလို႔အခ်င္းခ်င္းအထင္ေသးေနၾကသလဲဆိုတာမသိဘူး... း(.. အလုပ္ရွင္နဲ႔အလုပ္သမားမေျပာနဲ႔.. အတူတူခ်င္းေတာင္..ဟူး..မေျပာေတာ့ဘူး...

Yu Ya said...

ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သူမ်ားကို အထင္လည္းမေသးဘူး.. ဒါေပသည့္ အထင္လည္း မၾကီးဘူး..အဟီး။

ဖြားကိလိုလည္း ေအာင့္သက္သက္နဲ႔လည္း အရံႈးမေပးဘူး..ဟဲ..ဟဲ.။ ဖြားကိကို သြားမေၿပာနဲ႔အံုးဗ်။

yu ya

Ðaywalker[Soul] said...

ဖတ္သြားပါတယ္ဗ်ာ

ေဆာင္းႏွင္းေဝ said...

အမေရလာဖတ္သြားပါတယ္....အခုလို႔အသိနဲ႔သတိတရားေလးကိုဖတ္ရတဲ့အတြက္
အမအနမ္းအားေက်းဇူးတင္ပါတယ္...
က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ပါေစ
....ေဆာင္းႏွင္း.......

may16 said...

ဒီပို႕စ္ေလး ကို ဖတ္ၿပီး လူတိုင္း အထင္ေသးျခင္း ကင္းရွင္းနိဳင္ၾကပါေစ..

desertraindrops said...

ႏွိမ္လဲ မႏွိမ္ဘူး။ အဲ လာႏွိမ္ရင္လဲ ၾကိဳက္ဘူး။ လူအခ်င္းခ်င္း ဘာႏွိမ္စရာရွိလဲေနာ့။

သူႀကီးမင္း (တုုံးဖလား) said...

သာဓု ေခၚသြားပါတယ္ အမ။

အဲဒီလုိ စိတ္ထားမ်ိဳးထားႏုိင္ၾကရင္ ကမၻာႀကီးလုံး၀ ၿငိမ္းခ်မ္းသြားမွာ ေသခ်ာတယ္။

ေမာင္ေကာင္း said...

ဟုတ္ပါ့အစ္မေရ.. ေခါင္းစဥ္ေလးဖတ္လိုက္ရင္ကို ေအးခ်မ္းမိပါတယ္.. လူသားအခ်င္းခ်င္း.. အထင္ေသးျခင္း အခ်င္းခ်င္း ကင္းရွင္းၾကပါေစဗ်ာ..။

ညီမေလး said...

ညီမေလးစာတပုဒ္မွာဖတ္ဖူးတယ္ လူတိုင္းကို ကိုယ္႕စံနဲ႕ေတာ႕မတိုင္းနဲ႕တဲ႕ လူတိုင္းမွာ ကိုယ္စီမွာ မတူတဲ႕ အရည္အခ်င္းေတြ ရွိပါတယ္ ။ သူ႕မွာရွိတဲ႕ အရည္အခ်င္းမ်ိဳး ကိုယ္႕မွာလဲ မရွိႏိုင္သလို ကိုယ္္႕မွာရွိတာလဲ သူ႕မွာ ရွိခ်င္မွရွိမွာေပါ႕ ... တဲ႕ ..
ကိုယ္႕ကိုယ္ကို အဟုတ္ၾကီးထင္ျပီး လူတကာကို အထင္လုိက္ေသးေနတဲ႕ တာကိုက အထင္ၾကီးစရာမေကာင္းတတ္တာကို သတိထားသင္႕တယ္ေနာ္..

ေရႊျပည္သူ (ShwePyiThu) said...

အစ္မအနမ္းေရ အဖိုးတန္စာပါပဲ။ အခုလို ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွာ ေနရမွ အဆင့္အတန္း ခြဲျခားဆက္ဆံမႈအျပင္ လူမ်ိဳးခြဲျခားတဲ့ discrimination ကိုပါ ၾကံဳလာရပါတယ္။ အဲဒီအခါ သည္းခံျခင္းတရား လက္ကိုင္ထားဖို႔က ဘယ္ေလာက္ခက္လဲ ဆိုတာ သိလာရပါတယ္။

“သူဟာ ေသမယ့္သူလို႔ သူ႔ကုိယ္သူ သတ္မွတ္ထားတဲ့အတြက္ သူ႔ကို ဘယ္သူမဆို တက္နင္းသြားရင္ေတာင္ သူ ျငိမ္ခံေနလိုက္ေတာ့မယ္” ဆိုတဲ့ စကားကိုလည္း သိပ္တန္ဖိုးထားမိပါတယ္။ အဲဒီလို စိတ္ထားသြားႏိုင္ၿပီျဖစ္တဲ့ အဲဒီအစ္မကေတာ့ သိပ္ကို စိတ္ျငိမ္းခ်မ္းမွာပဲေနာ္။ အားလည္းက်မိပါတယ္။ ဒီပုိ႔စ္အတြက္ ေက်းဇူးအမ်ားႀကီး တင္ပါတယ္ အစ္မ...

Dream said...

အထင္ေသးခ်င္း အခ်င္းခ်င္း ကင္းရွင္းၾကပါေစ
ေမတၱာေရစမ္း အစဥ္လန္း ေအးခ်မ္းၾကပါေစ..

~ဏီလင္းညိဳ~ said...

မအနမ္းေရ...
စာလာဖတ္သြားပါတယ္ဗ်ာ...
ေက်းဇူးပါေနာ့ဗ်...

Unknown said...

အနမ္းေရ
လာဖတ္ပါတယ္ မွတ္ပါတယ္

မဂၤလာပါ .... said...

အစ္မ အနမ္းေရ...
တစ္ေလးတစ္စားဖတ္မွတ္နာယူသြားတယ္
အျမဲလက္ခံက်င္႔ရမဲ႔ သည္းခံျခင္းတရားလက္ကိုင္ထားႏိုင္ဖို႔ ၾကိဳးစားရမယ္ ...
အထင္ေသးျခင္း အခ်င္းခ်င္း ကင္း၇ွင္းၾကပါေစလို႔ ဆုေတာင္းမိရင္း
ခင္မင္ေလးစားလွ်က္
ညီမေလး ႏွင္း

Welcome said...

ေလာကႀကီးမွာ လူတုိင္းနဲ႔ အဆင္ေျပေျပေနႏုိင္ဖုိ႔ စိတ္ေကာင္းေလးတစ္ခုေတာ့ ေမြးျမဴထားသင့္တယ္လုိ႔ ျမင္မိပါတယ္။

သူတစ္ပါးမ်က္ရည္က်မွ ရရွိတဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈမ်ိဳးကုိ မႏွစ္သက္သင့္ပါဘူး၊ ၀ဋ္ဆုိတာ လည္တတ္စၿမဲပါ။

အဆင္ေျပ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ