ဆားေတာင္ဆရာေတာ္၏ အဆံုးအမ

ဆားေတာင္ဆရာေတာ္ မၾကာခဏမိန္႕ၾကားသည္႕အဆုံးအမ စကားလက္ေဆာင္ျဖစ္ပါသည္။

၁။ ဘယ္လုိပုဂၢဳိလ္ျဖစ္ျဖစ္ တရားကေတာ့အားထုတ္ရမွာပဲ။ အားထုတ္ခြင့္ၾကဳံတုန္း အားထုတ္ ၾက၊ သာသနာပျပီဆုိေတာ့၀ိပသာနာနဲ႕ေတြ႕ရတာမဟုတ္ဘူး။ဒီေတာ့ပုိနစ္နာတယ္။

၂။ တရားအားထုတ္ဖုိ႕ေတာ့မအားဘူး။ မအားဘူးလုိ႕ေျပာၾကတယ္။
ေသခ်ိန္က်လာလုိ႕မေသခ်င္ေသးဘူးလုိ႕ေျပာလုိ႕ရတာ မဟုတ္ဘူး။ မအားဘူးလုိ႔ ေျပာလုိ႔ ရတာ မဟုတ္ဘူး။

၃။ တရားအားထုတ္တယ္ဆုိတာအားနဲ႕မာန္နဲ႕ထုတ္ရတယ္။ မေသခ်ာမေရရာဘူးလုိ႕ေျပာလုိ႕ ရတဲ့ အလုပ္ေတြေတာင္မွဟုတ္ႏုိးႏုိးနဲ႕သက္စြန္႕စံဖ်ားလုပ္ေနရတာပဲ။ေသခ်ာေရရာတဲ့အလုပ္ ဘာပဲလုပ္စရာရွိလဲ။ ဆင္းရဲတစ္ဘ၀ေပါ့။ တစ္ဘ၀ေတာင္မွခဏေလးပါ။

၄။ ထိတုိင္းထိတုိင္း သိေနပါေစ။ ကိေလသာၾကားမခုိေစနဲ႕။

၅။ တရားအားထုတ္တယ္ဆိုတာတမင္းစားသလုိပဲ။ မဆာလည္းစား၊ ဆာလည္းစား။ စားေကာင္းလိမ့္မယ္ထင္ေပမယ့္ တကယ္စားေတာ့ျမိန္ခ်င္မွျမိန္တာ။ မေကာင္းဘူးထင္လုိ႔ လည္း တကယ္စားေတာ့ ျမိန္ခ်င္ျမိန္တာ။ ဒီေတာ့မထုတ္ခ်င္လည္းထုတ္၊ ထုတ္ခ်င္လည္း ထုတ္ေပါ့။

၆။ ၀ိပသာနာ တရားအားထုတ္ရတာ အလြန္ေကာင္းပါတယ္။ အ၀တ္လဲေျပာင္းစရာမလုိဘူး။ ဂူထဲေအာင္းစရာမလုိဘူး။ ပုထုဇဥ္စရုိက္မူေျပာင္းဖုိ႕လုိတယ္။

၇။ ကုိယ့္ခႏၶာ ကုိယ္ရူေနေတာ့ အမူေပြတာေပါ့။

၈။ မိ္မိခႏၶာက ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ေ၀ဒနာကုိသည္းခံရူမွတ္ႏိုင္မွ ပတ္၀န္းက်င္ရဲ႕ေလာကဓံကုိလည္း ခံႏုိင္ရည္ရွိမွာပဲ။

၉။ တရားအားထုတ္တဲ့အခါ ကိေလသာၾကာမခိုေအာင္ ႏွာသီး၀ေလကုိ ထိတုိင္းသိေနပါေစ။
ထိတဲ့ေပၚ သတိထား၊သတိထားရင္ တရားျမင္မယ္၊ သတိမထားရင္ အမွား၀င္မယ္။

၁၀။ အရိယာသူေတာ္ေကာင္းတုိ႕ဆုိတာ ရုပ္ရယ္၊ နာမ္ရယ္၊ တရားရယ္ ဒီသုံးဦးနဲ႕ပဲ အေဖာ္ျပဳ ေနတာပါ။ သူတုိ႕မွာပ်င္းတယ္မရွိပါဘူး။

၁၁။ လူ၏သာဓုေခၚ၊ နတ္သာဓုေခၚေလာက္နဲ႕ ေက်နပ္တင္းတိမ္ မေနၾကနဲ႕။ ဘုရား၊ ရဟႏၱာ အရိယာပုဂၢဳိလ္ေတြ ခ်ီးမြမ္းတဲ့အထိ ျဖစ္ပါေစ။

၁၂။ ပထမေတာ့ တရားကုိ လူကဦးေဆာင္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ တရားက လူကုိဦးေဆာင္ တယ္။ အဒီအခ်ိန္မွာ လူက တရားေနာက္လုိက္ဖုိ႕လုိတယ္။

၁၃။ ခႏၶာကေတာ့ သူ႕တရားသူျပေနတာပဲ။ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ ဖုံးေနေတာ့ ဘာမွမသိ လုိက္ရဘူး၊

၁၄။ အားကုိးမမွားေစနဲ႕၊ မိ္မိကုိယ္ကုိ အားကုိးရမယ္။

၁၅။ ဘာမဆ္ုိ အတြင္းက ေအးေနေအာင္လုပ္ရတယ္။ အျပင္ကဘယ္ေလာက္ပူပူ အတြင္းက ေအးေနေတာ့ေအးတာပဲ။ အျပင္က ဘယ္ေလာက္ေအးေအး အတြင္းကပူေတာ့ ပူတာပဲ။

၁၆။ တရားႏွင့္အိပ္စက္ျခင္း၊ တရားနွင့္နုိးထျခင္း၊ တရားႏွင့္ေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္း၊ ဒါ အပၸမာဒ တရားပဲ။

၁၇။ ေလာကီခ်မ္းသာက တစ္ဘ၀တစ္နပ္စာ။ ေလာကုတၱရာခ်မ္းသာမွ တစ္သံသရာလုံး ေအးတာ။ တစ္ဘ၀တစ္နပ္စာလုပ္နဲ႕။ တစ္ဘ၀သံသရာစာလုပ္ၾက။

၁၈။ မေကာင္းတာလုပ္တာသာေၾကာက္ရမွာ။ ေကာင္းတာလုပ္တာေၾကာက္စရာမလုိဘူး။ မေကာင္းတာေတာင္ ရဲရဲလုပ္ရဲရင္ ေကာင္းတာလုပ္တာ ဘာမရဲစရာရွိသလဲ။

၁၉။ မဟုတ္လည္းသည္းခံ၊ ဟုတ္လည္းသည္းခံရမွာပဲ။ ခံရမည္႕အတူတူေတာ့ အခုကတည္း က ခံလုိက္ေတာ့ သံသရာျပတ္တာေပါ့။

၂၀။ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟကင္းေအာင္ ျပတ္ေအာင္လုပ္ၾက။ ျဖစ္ေအာင္လည္း မလုပ္နဲ႕၊ ပ်က္ေအာင္လည္းမလုပ္နဲ႕။ ျဖစ္ေအာင္လုပ္တာ ေလာဘ၊ ပ်က္ေအာင္လုပ္တာက ေဒါသ။ ျဖစ္တာပ်က္တာ မသိတာက ေမာဟ။

၂၁။စိတ္ကျဖတ္လုိ႕ျပတ္တာမဟုတ္ဘူး။ တရားက ျဖတ္မွျပတ္တာ။ တရားရွိေအာင္ အားထုတ္ၾက။ တရားရွိေတာ့ တရားကပဲျဖတ္ေပးတယ္။ ျပတ္ေပးတယ္။ ပယ္ေပးတယ္။

၂၂။ အျမတ္က မရူံးေစနဲ႕၊ အရူံးကသာ ျမတ္ပါေစ။ အကုသုိလ္က ကုသုိလ္ျဖစ္ပါေစ။ ကုသုိလ္က အကုသုိလ္မျဖစ္ေစနဲ႕။

၂၃။ ပုထုဇဥ္ေတြ မေကာင္းတာလုပ္တာမ်ား အဆန္းလုပ္မေနနဲ႕။ အခုလည္း မေကာင္းတာလုပ္ေနသလုိ ေနာင္လည္း မေကာင္းတာလုပ္ေနဦးမွာပဲ။ သူတုိ႕မေကာင္းတာ ကုိယ္နဲ႕ဘာဆ္ိုင္သလဲ။ ကုိယ့္တရားကုိယ္ရူဖုိ႕ပဲလုိတယ္။

၂၄။ ဘုရားစကား နားလည္ေအာင္လုပ္၊ ဘုရားစကားနားလည္ရင္ ေလာကစကားေတြအားလုံး နားလည္တယ္။

၂၅။ နိဗၺာန္မဂ္ဖုိရလုိေၾကာင္း ဆုေတာင္းခဲ့တာမ်ားျပီ။ ၀ိဇၨာဥာဏ္မပါ၊ ဓမၼတာေတာင္းမုိ႕၊ အာေညာင္းရုံပဲ ေမာဖတ္တင္မည္။ ဒါနျပဳကာ အခါခါေတာင္းလဲ၊ ငါေကာင္းခ်င္မွဳ ခုခံေနသည္။ ငါတစ္လုံးပယ္ကာ၊ ကြယ္ကာေပးမွ လြန္စြာမေႏွး နိဗၺာန္ျမင္မည္။

ကူးယူမွ်ေ၀ပါသည္။

အသိႏွင့္ သတိလြတ္ေနသူမ်ား

သူတပါး၏ အိုျခင္းဆင္းရဲ၊ နာျခင္းဆင္းရဲ၊ ေသျခင္းဆင္းရဲကို လူအမ်ား သိလြယ္ ျမင္လြယ္ ထင္လြယ္ၾကပါသည္။

သို႔ေသာ္-မိမ္ိသည္ပင္ ယခုကတည္းက အိုေနသည္ နာေနသည္ ေသေနသည္ဟု မဆင္ျခင္မိပါ၊ သတိေမ႔ေလ်ာ့ေနဆဲ ျဖစ္ပါသည္။

ထို႔ေၾကာင့္- ယခု ငါမအိုေသး ငါမနာေသး ငါမေသေသးဟု ယူဆထားၿပီး ေနာက္မွ အိုမည္ နာမည္ ေသမည္ဟု ထင္ေနမိပါသည္။ ထုိသူမ်ား သတိႏွင့္ အသိလြတ္ေနၾကပါသည္။

စာေရးသူ ဓမၼမိတ္ေဆြ၏ ဓမၼစာစုမ်ား

မွတ္စု (၉)

တရားရရန္အေၾကာင္း

ၾကား ျမင္ သိ မွန္ ဤေလးတန္ တရားရရန္အေၾကာင္းတည္း

ဘုရားရွင္လက္ထက္-

ေခမာမိဖုရားႀကီး ဇရာကိုမသိ၊ အလွမာန္ယစ္ၿပီး ဘုရားကိုေရွာင္ခဲ့သူ…

တစ္ေန႔-

ဘုရားက သူ႔ထက္လွသူ ယမင္းကညာ နတ္သမီးတမွ် လွသူကို ဖန္ဆင္းျပ၍ ဆဲြေဆာင္ခဲ့….

ဘုရားလက္ထက္ အလွအပကို စိတ္၀င္စားသူ မိဘုရားႀကီး မ်က္စိတမိွတ္အတြင္း ၾကည့္ေနဆဲ….

ယမင္းကညာအလွက ဇရာျပၿပီး အိုမင္းလာပံု၊ အုိရာမွ အနာေပါက္ၿပီး ပ်က္ၿပီးပံု၊ ပ်က္စီးရာမွ ေသျခင္းဒုကၡသို႔ က်ဆင္းသြားပံုကို အဆင့္ဆင့္ မ်က္ျမင္ေတြ႔လိုက္ရာမွ…..

အနိစၥ၊ ဒုကၡ၊ အနတၱကို ဉာဏ္မွာပြင့္ထြန္းလာၿပီး တရားရသူ ျဖစ္သြားခဲ့ဘူးပါသည္.

စာေရးသူ ဓမၼမိတ္ေဆြ၏ ဓမၼစာစုမ်ား

မွတ္စု (၈)

တရားမရႏိုင္သူမ်ား

“ဓမၼ” ကိုျမင္ၿပီး မၾကား၊ ၾကားၿပီးမျမင္၊ ျမင္လည္းမသိ၊ သိလည္းအမွား၊ ထိုသူမ်ား တရားမရႏိုင္

တရားဆိုသည္က အၾကားႏွင့္အျမင္၊ အျမင္ႏွင့္အသိ၊ အသိႏွင့္အမွန္ ဤေလးတန္ကို ေပါင္းစပ္ ႏိုင္မွ ေအာင္ျမင္ ၾကရုိးျဖစ္ပါသည္။

ဘုရားက “ ဇာတိပိ ဒုကၡ” ဟု ေဟာေျပာပါသည္။ နားပါသူမ်ားး ထိုတရားသံကို ၾကားၾကပါ သည္။

သို႔ေသာ္ ေမြးလာေသာ ခေလးႏွင့္ မိမိ လူျဖစ္လာသည္ကို ဒုကၡစတင္ၿပီဟု မသိ၊ အမ်ားအားျဖင့္ မိဘ ဘိုးဘြား အားလံုး ၀မ္းသာေနတတ္ၾကပါသည္။ ထိုအထဲတြင္ သံဃာအခ်ဳိ႔ပင္ ပါ၀င္ ေနတတ္ၿပီး “ ေမြးေန႔မဂၤလာပဲြကို ႏွစ္စဥ္ အႀကိမ္ႀကိမ္ ျပဳလုပ္ေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ၾကပါသည္။

ေလာကတခြင္၌ လူအို လူနာ လူေသႏွင့္ ရုတ္တရက္ ေဘးက်ေရာက္ၿပီး ပ်က္စီးမွဳ၊ ေသဆံုးမွဳ အဖံုဖံုကို မ်က္၀ါးထင္ထင္ ျမင္ေနၾကားေန သိေနၾကပါသည္။ သို႔ေသာ္ ထိုဒုကၡေဘး အဖံုဖံုထဲ၌ မိမိမပါ၀င္သကဲ့သို႔ ေလာေလာဆယ္ မိမိမခံစားရခ်ိန္ကို မွတ္ယူထားၿပီး ေမ့ေလ်ာ့ေနသူမ်ား သည္ ဒုကၡဟူေသာ တရားအသံကို ၾကားရၿပီး ဒုကၡကိုမျမင္သူ အိုနာေသေဘး ဒုကၡကို ျမင္ေသာ္လည္း ထိုဒုကၡေဘးအဖံုဖံုထဲတြင္ ငါမပါ၀င္ေသး၊ ငါမျဖစ္ေသး ေ၀းပါေသးသည္ဟု မွတ္ထင္ထားသူ ဇရာကို ေသျခင္းဟု မသိေသးသမွ် တရားရရန္ မလြယ္ပါ။

စာေရးသူ ဓမၼမိတ္ေဆြ၏ ဓမၼမွတ္စုမ်ား

မွတ္စု (၇)

တရားေတာ္ကို ဘယ္လိုပူေဇာ္ၾကမလဲ

ဗုဒၶဘာသာတိုင္း အနေႏၱာအနႏၱငါးပါး ရတနာသံုးပါးကို ဦးညႊတ္ပူေဇာ္ၾကေလ့ရွိပါသည္။
ဘုရားရွင္ျမတ္အား ပန္း ဆီမီး သစ္သီးဆြမ္းတို႔ျဖင့္ ပူေဇာ္ၾကေလ့ရွိပါသည္။ ဂုဏ္ေတာ္၉ပါး၊ ဗုဒၶါႏုႆတိျဖင့္ ဂုဏ္ေတာ္ႏွင့္ ပံုေတာ္ကိုပါ ၾကည္ညိဳပူေဇာ္တတ္ၾကပါသည္။ ထို႔အတူ သံဃာေတာ္ အရွင္သူျမတ္အေပါင္းအားလည္း ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားအား ပူေဇာ္သကဲ့သို႔ အာရုံျပဳ ၾကည္ညိဳပူေဇာ္ တတ္ၾကပါသည္။

သို႔ေသာ္ ဂုဏ္ေတာ္သာရွိ၍ ပံုုေတာ္မရွိေသာ " ဓမၼ " ကို ဘယ္လို ပူေဇာ္ၾကမည္နည္း။ ဘုရားရွင္ႏွင့္ သံဃာတို႔ကို ပူေဇာ္သကဲ့သို႔ ပူေဇာ္ရန္မျဖစ္ႏိုင္ပါ။ ဓမၼကို ဘယ္လိုပူေဇာ္ရမည္ကို ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္က ဤသို႔မိန္႔ၾကားခဲ့ဘူး ပါသည္။

ေဇတ၀န္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူစဥ္အခိုက္ ဘုရားရွင္က-
ခ်စ္သားတို႔ ေနာက္ေလးလမွ်လြန္လွ်င္ ငါဘုရား ပရိနိဗၺာန္စံ၀င္ေတာ့မည္ ဟုမိန္႔ခဲ့ပါသည္။
ပုထုဇဥ္ရဟန္းအမ်ားက ၀မ္းနည္း၍ ငိုယိုၾကပါသည္။ ထိုရဟန္းမ်ားထဲမွ ရဟန္း ဓမၼရာမ သည္ က်န္ရဟန္းမ်ား ကဲ့သို႔ မငိုယိုေတာ့ပဲ ဘုရားရွင္ သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္ ကာလတြင္ပင္ ငါ ကိေလသာကုန္ေအာင္ တရားက်င့္၍ ဘုရားရွင္အား ေက်းဇူးဆပ္ပူေဇာ္ေတာ့မည္ဟု ဆံုးျဖတ္ လိုက္ၿပီး နာၾကားဖူးသမွ် တရားေတာ္မ်ားကို ဆင္ျခင္၍ တစ္ပါးတည္း တရားအားထုတ္ေန လိုက္ပါသည္။

ဘုရားအနီးအပါးမွ ေရွာင္ထြက္သြားခဲ့ေသာ ဓမၼရာမ ရဟန္းကို က်န္ရဟန္းမ်ားက အမ်ဳိးမ်ဳိးကဲ႔ရဲ႔ၾကၿပီး ဘုရားရွင္အား ေလ်ာက္ထားၾကပါသည္။ ဘုရားရွင္က ဓမၼရဟန္းအား အေၾကာင္းရင္းကို ေမးျမန္းခဲ့ရာ ဘုရားရွင္ သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္ ကာလအတြင္း ကိေလသာ ကုန္ခမ္းေအာင္ တရားက်င့္သည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ဓမၼရာမ ရဟန္းက ျပန္လည္ေလ်ာက္ထားခဲ့ပါသည္။

ဤတြင္ ဘုရားရွင္ေတာ္ျမတ္က သာဓုသံုးႀကိမ္ေခၚၿပီး ငါဘုရား၌ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးေသာရဟန္းသည္ ဓမၼရာမ ကဲ့သို႔ တရားကိုက်င့္ရာ၏။ ပန္းနံ႔သာ ဆီမီးတို႔ျဖင့္ ပူေဇာ္ျခင္းသည္ ငါဘုရားအား ပူေဇာ္သည္ မမည္ႏိုင္ေသး။

ယခုကဲ့သို႔ ငါဘုရားေဟာၾကားထားေသာ တရားေတာ္မ်ားအတိုင္း က်င့္ႀကံေနမွဳသည္သာ

ငါ ဘုရားအား ထိုက္ထိုက္တန္တန္ ပူေဇာ္သည္ မည္၏။

ငါ ဘုရား၏ သံဃာကိုလည္း ပူေဇာ္သည္ မည္၏

ငါ ဘုရား၏ တရားေတာ္ကိုလည္း ပူေဇာ္သည္ မည္၏ ဟူ၍ျဖစ္ပါသည္။

ဓမၼပူေဇမိ သည္ ဆိုရုံ ရြတ္ရုံမွ်ျဖင့္ အက်ဳိးမၿပီးေျမာက္ႏိုင္ပါ။

ဓမၼံပႆတိ မယံပႆတိ (တရားကိုျမင္လွ်င္ ငါဘုရားကိုလည္းျမင္၏)

စာေရးသူ ဓမၼမိတ္ေဆြ၏ ဓမၼမွတ္စုမ်ား
မွတ္စု(၆)
ပံုကို google မွကူးယူရရွိပါသည္။
ပထမ ေရးသားထားေသာ ပိုစ့္မွာ စာပိုဒ္က်န္သြားပါသျဖင့္ ယခုမွသာ က်န္ခဲ့ေသာ အပိုဒ္အား ျပန္လည္ ျဖည့္စြက္ထားရပါတယ္။ ကြန္နက္ရွင္ ႏွင့္ မီးအားမရပါေသာေၾကာင့္ ပိုစ့္တင္ရသည္မွာ အခက္အခဲမ်ား ရွိိသည္ကို နားလည္ေပး ၾကေစလိုပါတယ္။ အခုလို ျဖစ္သြားျခင္း ကိုလည္း စာဖတ္သူ အေပါင္းအား အႏူးအညႊတ္ ေတာင္းပန္အပ္ပါ တယ္။

မ အနမ္း

ကုသိုလ္နည္းနည္း ငရဲမ်ားမ်ား

“ကုသိုလ္တစ္ပဲ ငရဲတစ္ပိႆာ”ဆိုေသာ စကားပံုကို ျမန္မာတိုင္းသိၾကပါသည္။ သို႔ေသာ္ မိမိသည္ပင္ ေန႔စဥ္ ကုသိုလ္တစ္ပဲ ငရဲတစ္ပိႆာျဖစ္ေနသည္ကို ျပဳျပင္ရန္ ေမ့ေလ်ာ့ေနတတ္ၾကပါသည္။

ဥပမာ။ ။ ဘုရား၀တ္ျပဳခ်ိန္၊ အလွဴဒါနျပဳခ်ိန္သည္ ေန႔စဥ္ နာရီ၀က္ တစ္နာရီမွ်သာျပဳၾကၿပီး က်န္အခ်ိန္တို႔ သည္ကား ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ကာမတို႔ႏွင့္ စပ္ေသာကိစၥမ်ဳိးမ်ားႏွင့္သာ တစ္ေနကုန္သြားၾကပါသည္။

ကၽြႏု္ပ္အေနျဖင့္ ကုသိုလ္မ်ားမ်ား ငရဲနဲနဲျဖစ္ေအာင္ ျပဳျပင္လိုက္ပါသည္။

ကၽြႏု္ပ္ျပဳပံုကား_

သိၾကားမင္းၾကီးအား ဘုရားရွင္ေဟာၾကားေသာ ( သကၠပဉာသုတ္ေတာ္လာ) တရားအတိုင္း ဣႆာမစိၦရိယ (မနာလို၀န္တို) ျခင္းဆိုသည့္ စိတ္မ်ဳိးမျဖစ္ေပၚေအာင္ သတိအၿမဲထားၿပီး ဒါနတစ္ခုခုကိုျပဳရန္ စိတ္ကူးေန လိုက္ပါသည္။ ထို႔ျပင္ ဒီေန႔ ငါးပါးသီကိုလံုၿခံဳေအာင္ ေစာင့္မည္ဟု အဓိ႒ာန္ျပဳထားလိုက္ပါသည္။

အခ်ိန္အားတိုင္း ဗုဒၶါႏုႆတိ ကမၼ႒ာန္းျဖစ္ေသာ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္(၉)ပါးကို စိတ္ထဲမွေသာ္လည္းေကာင္း၊ ႏွဳတ္မွေသာ္လည္းေကာင္း ရြတ္ဆိုေအာင္းေမ႔လိုက္ပါသည္။

စာေရးသူ ဓမၼမိတ္ေဆြ၏ ဓမၼမွတ္စုမ်ား

မွတ္စု (၅)

အသက္တိုျခင္း ရွည္ျခင္းႏွင့္ ဘ၀ခ်မ္းသာျခင္း ဆင္းရဲျခင္းအေၾကာင္းရင္း

“ သေဗၺသတၱာ အဟာရ ႒ိတိကာ” ဟု ဓမၼကျပဆိုထားပါသည္။ သတၱ၀ါတိုင္း အာဟာရကို မွီ၀ဲေနၾကရပါသည္။ အဟာရျပတ္လွ်င္ ေသပါမည္။

ပထမ စိတ္ေသမည္၊ ေနာက္ ရုပ္ေသမည္၊ ေနာက္ လူေသမည္။ ေနာက္ ဘ၀ဘ၀ ဆက္ေသပါမည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြႏု္ပ္တို႔သည္ ပထမ စိတ္မေသေအာင္ႏွင့္ ရုပ္မေသေအာင္ အတြက္ မိမိစိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ အမွဳအမ်ဳိးမ်ဳိးကို ႀကိဳးစားရွာေဖြေနၾကရပါသည္။

ဥပမာ။ ။ မိန္းမ/ လင္ရွာေဖြယူျခင္း၊ စီးပြားဥစၥာရွာေဖြျခင္း၊ အငယ္အေႏွာင္းထားျခင္း၊ အိမ္ ကား ဂုဏ္ ရာထူး မက္ေမာရယူေနျခင္းမ်ားႏွင့္ ဇိမ္ခံစားမွဳအမ်ဳိးမ်ဳိးတို႔သည္ လူတိုင္းႏွစ္သက္ ၾကေသာ အာဟာရမ်ားပင္ျဖစ္ၾကပါသည္။ ဓမၼက ထိုအာဟာရမ်ားကို ဖႆ အာဟာရႏွင့္ မေနာ အာဟာရ ဟုေဖာ္ျပထားပါသည္။ လူမေသ ေအာင္အတြက္ ထမင္း ဟင္း အစားအစာႏွင့္ ေဆး၀ါးအမ်ဳိးမ်ဳိးကို ေန႔စဥ္မွီ၀ဲေနၾကျခင္းသည္လည္း လူမေသ ေအာင္ (ကာဗရီ အာဟာရ) ကိုမွီ၀ဲျခင္းျဖစ္ပါသည္။ လူတိုင္း ေဖာ္ျပပါ အာဟာရ (၃)မ်ဳိးကို ရႏိုင္သမွ် လုပ္ႀကံ ရွာေဖြ စားတတ္ၾကပါသည္။

သို႔ေသာ္ ဘ၀ဘ၀ ဆက္မေသေအာင္ ဘ၀ဘ၀ ဆက္မဆင္းရဲေအာင္ (ေစတနာဟာရ) ကိုမူ မွီ၀ဲသံုးေဆာင္ ရန္အလြန္အားနည္းေနတတ္ၾကပါသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ဘ၀ဘ၀တိုင္း မဆင္းရဲရေအာင္ အသက္မတိုရေအာင္ နိဗၺာန္အထိဆက္သြား ႏိုင္ေအာင္ ကုသိုလ္ ဒါန(အာဟာရ) ႏွင့္ ပါရမီဒါန (အာဟာရ) မ်ဳိးကိုျပဳတတ္ရပါမည္။

စာေရးသူ ဓမၼမိတ္ေဆြ၏ ဓမၼမွတ္စုမ်ား
မွတ္စု (၄)

အလိုဆႏၵ၏ ျပင္ပသ႑ာန္ႏွင့္ အတြင္းစိတ္ရင္းအမွန္

လူတိုင္းသည္ မိမိ၏အတြင္းစိတ္ရင္းအမွန္ကို ျပင္ပသို႔နဂိုအတိုင္း ထုတ္ေဖာ္ရန္ အလြန္ခဲယဥ္းတတ္ပါသည္။

ဥပမာ။ ။ လမ္းသြားသူတစ္ဦးအား “ ထမင္းစားပါအံုး” ဟု ထမင္းစားေနစဥ္ဖိတ္ေခၚပါက ထိုသူ တကယ္၀င္စားလွ်င္ စိတ္ခုသြား တတ္ပါသည္။ ကၽြႏု္ပ္ဆိုခ်င္သည္က အစကတည္းက မေကၽြးခ်င္လွ်င္ ထမင္းစားမေခၚပါႏွင့္ ေခၚလွ်င္လည္း တကယ္ေကၽြးခ်င္မွ ေခၚပါဟု တင္ျပေသာ္လည္း ဘယ္သူမွ်လက္မခံၾကပါ။ စိတ္ထဲတြင္တစ္မ်ဳိး ျပင္ပတစ္မ်ဳိး ဟန္ေဆာင္ျခင္းကို လူအမ်ားလက္ခံေနၾက ျဖစ္ပါသည္။ ထိုဟန္ေဆာင္စိတ္မ်ားလွ်င္ ထိုသူ တရားရရန္မလြယ္ပါ။

ဓမၼပဒတစ္ပုဒ္တြင္ ဘုရားရွင္က ဤသို႔မိန္႔ၾကားခဲ့ပါသည္။ “ သင္သာရုိးသားမွဳ၊ မွန္ကန္မွဳရွိပါေစ၊ ငါဘုရားထံလာခဲ့ ၇ႏွစ္၊ ၇လ၊ ၇ရက္ အတြင္း တရားကိုသိေစရမည္” ဟုဆိုထားခဲ့ပါသည္။

မွတ္ခ်က္။ ။ ယေန႔ ကၽြႏု္ပ္တို႔ အသက္အရြယ္ႀကီးေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ား၊ ၀ါႀကီးသည္ကို ဂုဏ္ယူေနေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ား၊ ဘုရား၊ တရားအလုပ္ ကိုလုပ္ေနပါသည္ဟု ေျပာေနေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ား၊ မိမိ၏ကိုယ္ႏွင့္စိတ္ကို ျပန္စစ္ရန္လိုေနၿပီး ျဖစ္ပါသည္။

စာေရးသူ။ ဓမၼမိတ္ေဆြ၏ ဓမၼစာစုမ်ား

မွတ္စု (၃)

အျမင္တူၿပီး အသြင္မတူေသာ သူေတာ္ေကာင္းႏွင့္ သူယုတ္မာ

မိတ္ေဆြ၂ဦးဆံုသည္ႏွင့္..

တစ္ဦးေသာသူက အၿမဲတမ္း “ ဘာေကၽြးမလဲ” “ ဘာစားရမလဲ” ဟု ဦးဦးဖ်ားဖ်ား ေမးတတ္သူသည္ သူေတာ္ ေကာင္းမဟုတ္ႏိုင္သလို ...

တစ္ဦးေသာသူက ေတြ႔တိုင္းဆံုတိုင္း “ ဘာစားမလဲ” “ ဘာစားခ်င္လဲ” ဟု ဦးဦးဖ်ားဖ်ား ေမးတတ္သူက သူယုတ္မာ မျဖစ္ႏိုင္ပါ။

ဥပမာ။ ။ အလွဴအိမ္ ထမင္း၀ိုင္း၌ ဦးဦးဖ်ားဖ်ား အသားတံုးမ်ားကို ေ၀စုရပိုင္ခြင့္ကဲ့သို႔ မဆင္မျခင္ပဲယူစားရဲေသာ သူသည္ အလိုေလာဘကို မထိန္းႏိုင္ေသာ သူယုတ္မာမ်ားျဖစ္ၾကပါသည္။

ထိုကဲ့သို႔ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ သူတပါးအေပၚ ဘယ္ေသာအခါမွ် ေကာင္းက်ဳိးေပးလိမ့္မည္မဟုတ္ပါ။ ယခု လူ႔ဘ၀တြင္ သူေတာ္ေကာင္းတရားမ်ဳိးကို ရရန္မလြယ္ပါ။

စာေရးသူ.. ဓမၼမိတ္ေဆြ၏ ဓမၼစာစုမ်ား

မွတ္စု (၂) မွ..

တရားရလြယ္သူႏွင့္ တရားမရႏိုင္သူ

*အသိအမွတ္ စိတ္၍ ၿမဲသူက တရားရလြယ္ၿပီး

*အသိအမွတ္ ႀကဲသူ ေမ့ထားသူက တရားရရန္မလြယ္

ဥပမာ.. မိမိႏွစ္သက္ေသာ ၀က္သားတုံးကို ကိုက္စားေနလွ်က္က ၾကမ္းျပင္ေပၚသို႔လြတ္က်ခဲ့ ေသာ္လည္း ျပန္ေကာက္စားႏိုင္ပါသည္။ ထိုစားဆဲ ၀က္သားတံုးက ၾကမ္းျပင္သို႔မက်ပဲ မစင္ပံုေပၚသို႔က်သြားပါက ျပန္ေကာက္၍ မစားႏိုင္ေတာ့ပါ။ ေရေဆးေပးေသာ္လည္း မစားေတာ့ပဲ စြန္႔ပစ္ႏိုင္ၾကပါသည္။ သို႔ေသာ္ အလားတူစြာေသာ ၀က္တစ္ေကာင္သည္ မစင္လူးၿပီး မစင္ကိုစားေနဆဲ၊ ထို၀က္ကို တစ္ေနရာတြင္ သတ္ၿပီး အသားကိုလာေရာင္းပါက ၀ယ္စားႏိုင္ျပန္ပါသည္။

အဓိကတရားအခ်က္က..

ပဌမ မစင္ပံုေပၚက်သြားေသာ ၀က္သားတံုးကိုေရေဆးထားေသာ္လည္း မစင္ႏွင့္လူးခဲ့ၿပီးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မစင္ပံုေပၚကို က်ခဲ့သည္ကိုျမင္၍ အစဲြမျပတ္ေသာေၾကာင့္ မစင္ကိုရြြံရွာသျဖင့္ မိမိႏွစ္သက္ေသာ ၀က္သားတံုးကို စြန္႔ပစ္ႏိုင္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

ဒုတိယ ၀က္သားဟင္းခ်က္ထားေသာ ၀က္သားသည္လည္း မၾကာမီကပင္ မစင္လူး၊ မစင္စားခဲ့ေသာ ၀က္ဟု သိထားေသာ္လည္း အျမင္မသန္ အသိမစဲြ အသိမၿမဲေသာေၾကာင့္ စားႏိုင္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ထိုသေဘာတရားကဲ့သို႔ ယေန႔ ကၽြႏု္ပ္တို႔သည္ ဆင္းရဲ၊ ငရဲ၊ အကုသိုလ္တရားဆိုးမ်ားက ဘ၀သံသရာ တေလွ်ာက္တြင္ ဒုကၡဆင္းရဲကို ႀကံဳေတြ႔ပါမည္ဟု ဓမၼက မည္မွ်ပင္ေဖာ္ျပဆံုးမထားေသာ္လည္း အသိအမွတ္ႀကဲၿပီး ဒုကၡဆင္းရဲကို ေမ့ထားႏိုင္သျဖင့္ အကုသိုလ္စရုိက္ဆိုးမ်ားကို ျပဳက်င့္ရဲၾကပါသည္။ မစင္လူးၿပီး မစင္စားထားေသာ ၀က္ကို သတ္စားႏိုင္သကဲ့သို႔ ပင္ျဖစ္ပါသည္။

ထုိပုဂၢိဳလ္မ်ား တရားရရန္ မလြယ္ပါ။

စာေရးသူ ဓမၼမိတ္ေဆြ၏ ဓမၼစာစုမ်ား

မွတ္စု (၁) မွေဖာ္ျပပါသည္။

ေယာနိေသာရွိမွ စိတ္ေကာင္းရ

ေယာနိေသာရွိမွ စိတ္ေကာင္းရ

ေယာနိေသာရွိမွလည္း စိတ္ေကာင္းႏွလံုးေကာင္းရရွိႏိုင္ၾကသည္။ ေတြ ့ရာႀကံဳရာကိစၥ၌ သင့္ေတာ္ ေအာင္ ႏွလံုးသြင္းမွဳကို “ေယာနိေသာမနသိကာရ” ဟုေခၚသည္။ ယခုကာလ၌ မနသိကာရကို ျဖဳတ္၍ “ေယာနိေသာ” ဟုေျပာၾကသည္။ ထိုကဲ့သို ့သင့္ေတာ္ေအာင္ ႏွွလံုး သြင္းမွဳ ေယာနိေသာ ရွိလွ်င္ အကုသိုလ္စိတ္ (မေကာင္းစိတ္) မျဖစ္ပဲ စိတ္ေကာင္းခ်ည္း ျဖစ္သည္။ ေယာနိေသာမရွိလွ်င္ စိတ္ ေကာင္းျဖစ္ေလာက္ေသာ အရာရာ ကိစၥမ်ား၌ပင္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနတတ္၏။ ထုိ ့ေၾကာင့္ မ်ားစြာ ေသာ ရွင္လူအေပါင္းတို ့ စိတ္ေကာင္းရဖို ့ရာ “ေယာနိေသာ” သာလွ်င္အေရးအႀကီးဆံုးျဖစ္ေပသည္။

ေယာနိေသာရွိျခင္းမရွိျခင္းတို ့၏အေၾကာင္းမ်ားကား စာေကာင္းေပေကာင္းၾကည့္ရွဳျခင္း၊ မၾကည့္ရွဳျခင္း ပညာရွိထံနည္းခံျခင္း၊ မခံျခင္းမ်ားေပတည္း။ စာေကာင္းေပေကာင္းကို ၾကည့္ရွဳေလ့ရွိသူ၊ ပညာရွိ ၊သူေတာ္ေကာင္းထံ နည္းခံေလ့ ရွိသူ (ပညာရွိ သူေတာ္ေကာင္းႏွင့္ ေပါင္းေလ့ရွိသူ) ျဖစ္လွ်င္အၾကား အျမင္တိုးပြား၏။ ထိုသို ့အၾကားအျမင္တိုးပြားသူမွာ “ ငါ့သႏၱာန္၌ အၿမဲစိတ္ေကာင္းျဖစ္ေစမည္” ဟု ဓိဌာန္ထားလွ်င္ ေတြ ့ရာႀကံဳရာအာရုံမ်ား၌ ေယာနိေသာ ရွိေနတတ္၏။ စာေကာင္းေပေကာင္းမ်ားကို လည္းမၾကည့္ရွဳ သူေတာ္ေကာင္း မ်ားထံလည္း နည္းမခံသူသည္ အၾကားအျမင္နည္းပါး၍ စိတ္မထား တတ္ပဲရွိေလသည္။ ဟု ဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ ကေရးသားထားခဲ့ပါတယ္။

ထို ့ေၾကာင့္ပင္ မိမိအတြက္အက်ဳိးရွိေသာ စာေပမ်ားကိုသာ မ်ားမ်ားဖတ္ယူသင့္ၾကပါတယ္။ ထို ့ေနာက္ “အေသ၀နာစ ဗာလာနံ” ဆိုတဲ့ လူမိုက္ႏွင့္မေပါင္းသင္းရာ ဆိုတာ မဂၤလာ တရားေတာ္မွာ ပါပါတယ္။ ကိုယ္ေပါင္းသင္းတဲ့သူက ဘယ္လိုလူမ်ဳိးလဲဆိုတာ ကိုယ္ အသိဆံုးပါပဲ။ ကိုယ္က်င့္တရားဟာလည္း အလြန္အေရးႀကီးပါတယ္။ ကုိယ္က်င့္တရား မေကာင္းတဲ့သူနဲ ့ေပါင္းသင္းျခင္းဟာလည္း၊ မေကာင္းတဲ့ အက်င့္ဆိုး ၫာဏ္ဆိုးေတြကို ျဖစ္ေစတာပါပဲ ၊ ထိုသူတို ့အတိုင္း ကိုယ္က်င့္တရားမပ်က္ပဲေနႏိုင္သည္ ထားအံုး ဥပမာ ။ ။ ထိုသူရဲ ့စရုိက္ျဖစ္တဲ့ က်ယ္ေလာင္စြာေျပာဆိုတတ္ျခင္း၊ စကားေျပာၾကမ္းတမ္းျခင္း (ဖရုႆ၀ါစာ) ၊ ကိုယ့္ကိုတစ္ခြန္းေျပာတာခံရတာနဲ ့ ျပန္ခံေျပာျခင္း(သည္းမခံႏိုင္ျခင္း) သူတစ္ပါးကို မလိုမုန္းထားျခင္း(အလကားေန သူတပါးကိုၾကည့္ကာ အျပစ္တင္ေနျခင္း) အထူးသျဖင့္ ကိုယ့္ၿပိဳင္ ဘက္မ်ားကို မနာလိုျခင္း (မစၦရိယစိတ္ျဖစ္ျခင္း) စတာေတြ ျဖစ္လာတတ္ ပါတယ္။

ကုိယ္က်င့္တရားကို ဦးစားေပးတတ္တဲ့ ကၽြန္မအက်င့္ေၾကာင့္ ကိုယ္က်င့္တရား ပ်က္ယြင္းတဲ့သူမ်ား ကို ကၽြန္မစက္ဆုတ္မိသလို ေပါင္းသင္းဖို ့ရာ ၀န္ေလးပါတယ္။ အခု ကၽြန္မတို ့ႀကံဳေတြ ့ေနရတဲ့ ေခတ္ ကာလအခ်ိန္အခါဟာ အင္မတန္ ဆိုးရြားပါတယ္။ မိန္းခေလး အေတာ္မ်ားမ်ားပင္ ကိုယ္က်င့္သိကၡာ မ်ား ကင္းမဲ့လာၾကပါတယ္။ တစ္ခ်ဳိ ့ မွာ ကိုယ့္အိမ္ေထာင္ရွိပါလွ်က္ အျခားေသာေယာက်ာၤးမ်ားနဲ ့ အတူတဲြ၍ သြားလာ ေနထိုင္ၾကျခင္း မ်ားကို ေပၚေပၚတင္တင္ပဲ လုပ္ေဆာင္ေနတာေတြ ့သိရလို ့လည္း အင္မတန္မွ အံ့ၾသျခင္း ျဖစ္ရပါတယ္။ သူတို ့ဟာ အျခားႏိုင္ငံေတြရဲ ့အက်င့္စရုိက္ေတြကိုမ်ားအားက်မိ လို ့လား၊ ဗုဒၶဘာသာအစစ္အမွန္ျဖစ္တဲ့့ အဲဒီလိုမိန္းခေလးမ်ဳိးေတြ ့ရတာ ပိုၿပီး၀မ္းနည္းဖို ့လည္းေကာင္း ပါတယ္။ ယူႀကံဳးမရလည္းျဖစ္မိပါတယ္။ ထို ့ေၾကာင့္လည္း သူေတာ္ေကာင္း မ်ားနဲ ့ေပါင္းသင္းဖို့ ရာ၊ မသူေတာ္ မ်ားနဲ ့မေပါင္းဖို ့ရာအတြက္…

လူမိုက္ဆိုလွ်င္ ေရွာင္ေသြလႊဲလို ့

မမွီ၀ဲနဲ ့ကင္းေအာင္ေန

ပညာရွိကို အရွည္တဲြလို ့

မွီ၀ဲဆည္းကပ္ နည္းယူေစ ဆိုျပီး ၃၈ျဖာမဂၤလာတရားေတာ္မွာေဖာ္ျပထားပါတယ္။

လူမိုက္ဆိုတာကေတာ့ အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိပါတယ္။ လူဆိုး၊ သူခိုး၊ ဓါးျမ ေသရည္ အလြန္ ေသာက္သံုးသူမ်ား စသည္ျဖင့္ အမ်ဳိးမ်ဳိးပါပဲ။ ကၽြန္မခုန တင္ျပသလို ကိုယ္က်င့္တရား မေကာင္းတဲ့သူမ်ဳိးလည္း ပါ၀င္ေန တာပါပဲ။ အခ်ဳိ ့က ဒါလူမိုက္မွမဟုတ္တာလို ့ယူဆမိမွာစိုးလို ့ပါ (ကေလးေတြး၊ ညာဏ္အဆင့္မမီ သူမ်ားအေတြးသာ) လူမိုက္ဆိုတာ မိုက္ရူးရဲဆန္တဲ့ အလုပ္လုပ္ေနသူမ်ားကိုသာ ဆိုလိုျခင္းမဟုတ္။ ဘုရားတရားေတာ္နဲ ့အညီ အနည္းဆံုး ငါးပါးသီလခ်ဳိးဖ်က္သူမ်ားလည္းပါ၀င္တာေၾကာင့္ပါ။

ဆရာေတာ္က ေယာနိေသာရွိျခင္း ဟာ စာေကာင္းေပေကာင္းမ်ားဖတ္ျခင္းနဲ ့ သူေတာ္ေကာင္း မ်ားနဲ ့ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံျခင္းတို ့ျဖစ္တယ္လို ့ဆိုတာေၾကာင့္ မိမိတို ့ကိုယ္ကို မိမိတို ့ မည္သည့္ စာေကာင္း ေပေကာင္းမ်ားဖတ္ျဖစ္သလဲ မည္သည့္သူေတာ္ေကာင္းမ်ားနဲ ့ေပါင္းသင္းေနသလဲကို သံုးသပ္ၾကည့့္ ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါမွလည္း ေတြ ့ရာႀကံဳရာကိစၥ၌ ေယာနိေသာရွိသျဖင့္၊ သင့္ေလ်ာ္ေအာင္ႏွလံုးသြင္းကာ အရာရာ၌ ျဗဟၼစိုရ္တရား လက္ကိုင္ ထားလွ်က္ ႀကီးမားေသာစိတ္သေဘာရွိသူ၊ အေပါင္းအသင္းဆံသူ ျဖစ္ေစပါလိမ့္မယ္။ ဆရာေတာ္ကလည္း ဤသို ့့ျဖစ္ေစရန္ရည္ရြယ္ခဲ့ပါတယ္။

အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ၏ ကိုယ္က်င့္အဘိဓမၼာ မွ ေယာနိေသာရွိမွ စိတ္ေကာင္းရ အား ကိုးကား၍ တင္ျပ ပါသည္။

ေ၀ဘူဆရာေတာ္တရားအႏွစ္ခ်ဳပ္

ပိဋကတ္သံုးပံုဆိုတာအလြန္က်ယ္၀န္းတယ္။
ပိဋကတ္သံုးပံုကိုအက်ဥ္းခ်ဳံးပါရင္ ေဗာဓိပကၡိယတရား ၃၇ပါးရတယ္။

ေဗာဓိပကၡိယတရား ၃၇ပါးကို အက်ဥ္းခ်ဳံးရင္ သိကၡာသံုးပါးရတယ္။
သိကၡာသံုးပါးကိုအက်ဥ္းခ်ဳံးရင္(ေကာဓေမၼာ) ဟုဆိုအပ္ေသာ သံသရာ၀ဋ္ဆင္းရဲမွ လြတ္ေၿမာက္ေၾကာင္းတရားတစ္ခုရတယ္။
သိကၡာသံုးပါးဆိုတာ အဓိသီလ၊ အဓိစိတၱ၊ အဓိပညာပါပဲ။

ကာယကံေသာင္းက်န္းမွဳ ၀စီကံေသာင္းက်န္းမွဳမရွိရင္ အဓိသီလ လို ့ေခၚတယ္။
အဓိသီလအားေကာင္းရင္၊ စိတ္ေတြေသာင္းက်န္းမွဳမရွိပဲ ၿငိမ္၀ပ္ပိၿပားၿပီးေနရင္ (သမာဓိ)
အဲဒါ အဓိစိတၱပဲ။ အဓိစိတၱအားေကာင္းလို ့အခ်ိန္ၾကာရင္ ဘယ္လူဘယ္နတ္၊ ဘယ္ၿဗဟၼာမွ ဖန္တီးလို ့မၿဖစ္ဘူး။ လွ်ပ္တၿပက္အတြင္းမွာ ကုေဋတစ္သိန္းၿဖစ္ၿပီးပ်က္ေနတယ္၊ ရုပ္ကိုနာမ္ က သိေနရင္ ၿဖစ္ပ်က္ကိုသိေတာ့တာပံဲ။ ၿဖစ္ပ်က္ကိုသိတာ အဓိပညာလုိ ့ေခၚတယ္။

အမ်ားနားလည္ေအာင္ေၿပာရမယ္ဆိုရင္ ခႏၶာကိုယ္မွာထင္ရွားတဲ့အစိတ္အပိုင္းတစ္ခု ၿဖစ္တဲ့ႏွာဖ်ား ႏွာ၀မွာ ေလႏွစ္ရပ္ဟာ အၿမဲတိုက္၀င္၊ တုိက္ထြက္ၿဖစ္ေနတယ္၊ ႏွာဖ်ားႏွာ၀ ကာယပသာဒအၾကည္ဓါတ္ကအထိခံ၊ ထြက္ေလ၊ ၀င္ေလၿဖစ္တဲ့ေလႏွစ္ရပ္ဟုဆိုေသာ
၀ါေယာဓါတ္က ထိတဲ့ဟာ။

အထိခံကလည္းရုပ္၊ ထိတဲ့ဟာကလည္းရုပ္ပဲ။ အဲဒီရုပ္ႏွစ္ခုထိ၊ ဒါကိုသိတာက နာမ္ဆိုေတာ့
ဒကာၾကီး၊ ဒကာမၾကီးတို ့သူမ်ားမေမးနဲ ့၊ ကိုယ့္ႏွာ၀ကို နာမ္နဲ ့ေစာင့္ၾကည့္။ ၀င္ေတာ့လည္းထိ၀င္မယ္၊ ထြက္ေတာ့လည္းထိထြက္မယ္။ ထိတာကိုသိရင္ သိေနတာေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ ၿဖစ္ခြင့္မရလို ့ေလာဘမီး၊ ေဒါသမီး၊ ေမာဟမီးၿငိမ္းတယ္။ ၿငိမ္းေတာ့ေအးတယ္။

မထိခင္ကလည္းသိလုိ ့မၿဖစ္ဘူး။ ထိၿပီးၿပန္ေတာ့လည္းသိလို ့မၿဖစ္ဘူး။ ထိတုန္းကသာ သိတာၿဖစ္တယ္။ အဲဒါကိုပစၥဳပၸန္တည့္တည့္လို ့ဆိုတယ္။ ထိတာကိုသိေနရင္ ရုပ္၊ နာမ္သာ ရွိပါလားလို ့သိလိမ့္မယ္။

ရုပ္ နာမ္မွတစ္ပါး၊ ငါ သူတစ္ပါး၊ ေယာက်ာၤး၊ မိန္းမ၊ လူ နတ္ ၿဗဟၼာမရွိဘူးဆိုတာ ဘုရားရွင္ရဲ့ တရားဟာ အမွန္ပါလားလို ့ကိုယ့္ဟာကိုယ္သိလိမ့္မယ္။ သူမ်ားေမးေနဖို ့မလိုဘူး။ ႏွာ၀မွာထိ တာကိုသ္ိရင္ထိုအခ်ိန္မွာအတၱဆိုတဲ ့ကိုယ္မရွိဘူး။ ထိုသိေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ၪာဏ္အၿမင္စင္ၾကယ္ တယ္၊ သမၼာဒိဌိၿဖစ္တယ္။ ထိတာကို သိေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ရုပ္နာမ္မွတစ္ပါးဘာမွမရွိပါလားလို ့သိ တာကိုနာမ္နဲ ့ရုပ္ကိုပိုင္းၿခားၿပီးသိတာမို ့ နာမရူပပရိေစၦဒၪာဏ္လို ့ေခၚတယ္။ တထိတည္းထိ ၊ တသိတည္းသိေနလွ်င္ အတၱစင္၍ ၪာဏ္အၿမင္စင္ၾကယ္တဲ့အက်ဳိးရတယ္။ ဒါဟာ တဒဂၤပ ဟာန္ ခဏအခ်ိန္ေလးမွာရတဲ့အက်ဳိး။ နည္းတယ္လို ့မမွတ္ၾကနဲ ့၊ ကမၼဌာန္းထုိင္ရတာမ်ား ဘာမွလည္းမေတြ ့ေပါင္လို ့မမွတ္လိုက္နဲ ့ ဘုရားသာသနာနဲ ့ၾကံဳၾကိဳက္တဲ့အခါမွာ အင္မတန္ ၾကီးမားတဲ့ အက်ဳိးထူးမ်ားရႏိုင္ပါတယ္။

အထူးၾကိဳးစားၾကပါ လို ့ဆရာေတာ္ဘုရားက ေဟာၾကားေတာ္မူ သည္ကိုအက်ဥ္းခ်ဳပ္ ေရးသားပါသည္။

ဘုရားေပးတဲ့ေဆး

တရားရွဳမွတ္ျခင္းေၾကာင္႕ ရရိွတဲ႕ အက်ိဳးေက်းဇူးေတြထဲကေန သိပၸံနည္းက်ေဖၚထုတ္ေတြ႕ရွိ ခ်က္ေတြကိုတင္ဆက္လိ္ုတာျဖစ္ပါတယ္ ၊ ဒါေပမယ္႕ တရားအားထုတ္ျခင္းနဲ႕ သက္ဆိုင္တာ ေလးေတြကို ေရွ႕ပိုင္းမွာ ေရးသြားရင္းနဲ႕ ျဖည္းျဖည္းတင္ျပသြားပါရေစ။

ဒီေန႕ေခတ္မွာ ကမာၻနိုင္ငံေပါင္းမ်ားစြာကလူမ်ားစြာဟာ တရားအားထုတ္ျခင္းကို စိတ္က်န္းမာ ေရးနဲ႕ ကိုယ္က်န္းမာေရးအတြက္ ေလ့က်င့္ခန္းတစ္ခုလိုလုပ္ေနၾကျပီျဖစ္ပါတယ္။ ပထမဆုံး ကၽြန္ေတာ္တို႕သိထားသင့္တာက တရားအားထုတ္ျခင္းကို ဘယ္လိုဘာသာ၀င္မ်ိဳးကမဆို ျပဳလုပ္ခြင့္ရွိတယ္၊ ျပဳလုပ္နိုင္တယ္ဆိုတာပါပဲ ၊ ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ တရားေတြြဟာအခ်ိန္ မေရြး၊ ေနရာ မေရြး၊ လူပုဂၢိဳလ္မေရြး လုပ္ရင္လုပ္သေလာက္အက်ိဳး ေပးတယ္လို႕ နာယူ မွတ္သားဖူးပါတယ္။

ဗုဒၶဘာသာ၀င္မဟုတ္သူမ်ားက တရားအားထုတ္ၾကတဲ႕ အခါမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားနဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ျခင္းကေတာ႕ တူခ်င္မွတူပါလိမ့္မယ္၊ ကၽြန္ေတာ္တို႕ကေတာ႕ အနည္း ဆုံး စိတ္တည္ျငိမ္ေအးခ်မ္းဖို႕၊ သမာဓိအားေကာင္းလာဖို႕၊ အဲဒီကမွ တစ္ဆင့္တက္ျပီး

၀ိပႆနာဥာဏ္နဲ႕ယွဥ္ျပီး၊ ျဖစ္၊ ပ်က္၊ ေျပာင္းလဲ တတ္တဲ့တရားေတြ ၊ မျမဲတဲ့တရားေတြကုိ ကိုယ္တိုင္လက္ေတြ႕သိျမင္လာတဲ႕ ခႏၶာသိကိုရရွိဖို႕နဲ႕ ေနာက္ဆုံးမွာေတာ႕ ဒုကၡေတြခ်ဳပ္ျငိမ္း ရာ နိဗၺန္အထိ ရည္ရြယ္အားထုတ္ၾကတယ္မဟုတ္ပါလား ၊ ဗုဒၶစာေပမ်ားကို နွံစပ္ကြ်မ္းက်င္ တဲ႕ က်မ္းတတ္ဆရာေတာ္တစ္ပါးထံမွာ ဘာသာျခားပုဂၢိဳလ္မ်ားက တရားအားထုတ္ၾကတဲ့ အခါ အျမင့္ဆုံးဘယ္အဆင့္ထိရနိုင္မလဲလို႕ ေမးေလ်ွာက္ခဲ႕ဖူးပါတယ္ ၊ ဆရာေတာ္ေျဖၾကား တာကေတာ့ သူတို႕အျမင့္ဆုံးျဗဟၼာျပည္ထိေရာက္နိုင္တယ္ ၊ ဒါေပမယ္႕ နိဗၺန္ကိုေတာ႕ ဗုဒၶ ဘာဘာျဖစ္မွပဲရနိုင္မယ္လို႕မိန္႕ပါတယ္ ၊ ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ့ သရဏဂုံမတည္ေသးလို႕ပါ။

ဟုတ္ပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြအေနနဲ႕ နိဗၺန္အထိရနိုင္တဲ႕ အခြင္႕အေရး တစ္ခုသာေနပါတယ္ ၊ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မဟုတ္သူေတြကေတာင္ တရားအားထုတ္ေနၾကျပီ ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕က ပိုျပီးေတာ့ေတာင္ အားထုတ္သင့္ၾကတယ္မဟုတ္လား ၊ ဒါေပမယ္႕ အမ်ားစုက သိပ္မလုပ္ျဖစ္တာေတြ ့ရပါတယ္၊ တရားအားထုတ္ဖို႕ကို စီမံခ်က္ၾကီးတစ္ခုလို ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားစီစဥ္ျပီးမွ လုပ္ခ်င္ေနၾကတယ္ ၊ ဥပမာအားျဖင္႕ အလုပ္ေတြ ေအးေအး ေဆးေဆးျဖစ္တဲ့အခါက်မွပဲ ရိပ္သာမွာတရားစခန္း၀င္ျပီး တရားအားထုတ္ခ်င္တာမ်ိဳးေပါ့၊ အဲဒီလိုမ်ိဳးျဖစ္နိုင္ရင္ေကာင္းပါတယ္၊ တရားျပဆရာတစ္ဦးဦးဆီကေန ဆင္ျခင္ရွဳမွတ္နည္းကို သိလာရတဲ့အခါ ပိုျပီးထိေရာက္ပါတယ္ ၊ ဒါေပမယ္႕ အဲဒီလိုမ်ိဳး အေျခအေနေတြေပးလာသည္ အထိ ေစာင့္ေနမယ္ဆိုရင္ တရားအားမထုတ္ျဖစ္တာကပိုမ်ားပါလိမ့္မယ္ ၊ အသက္ၾကီးလာမွပဲ လုပ္ေတာ့မယ္လို႕ဆိုသူေတြလဲ ရွိသလို၊ အလုပ္ေတြမအားလို႕ အားမထုတ္နိုင္ေသးဘူးလို႕ ေျပာသူေတြလည္းရွိပါတယ္၊ တကယ္တမ္းမွာေတာ့ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ေစ၊ စျပီးလုပ္ျဖစ္ဖို႕ က အဓိကက်ပါတယ္၊ လူရဲ႕သဘာ၀ပါပဲ ဘယ္အလုပ္မဆို စျပီးေတာ့ မလုပ္ျဖစ္ေသးဘူးဆိုရင္ ေတာ္ေတာ္နဲ႕ မလုပ္ျဖစ္ေတာ့ပါဘူး ။

အစပိုင္းမွာ ေသေသခ်ာခ်ာက်က်နနၾကီး မဟုတ္ေသးေပမယ္လို႕လည္း ေနာက္ပိုင္းမွာ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ စနစ္တက် ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္လုပ္လာနိုင္ပါတယ္ ၊ ကၽြန္ေတာ္ သိတာ ကေတာ႕ တရားအားထုတ္ျခင္းဆိုတာကို ထုိင္လ်က္ျဖစ္ေစ ၊ ေလ်ာင္းလ်က္ျဖစ္ေစ ၊ ရပ္လ်က္ ျဖစ္ေစလုပ္နိုင္ပါတယ္ ၊ ဒါေၾကာင္႕မို႕ အနည္းဆုံးေတာ႕ မအိပ္ခင္မွာ လွဲေလ်ာင္းေနရင္းကပဲ မိနစ္အနည္းငယ္စီစျပီး တရားမွတ္ၾကည္႕နိုင္ပါတယ္ ၊ လူတိုင္းကေတာ့အိပ္ၾကမွာပါ ၊ အဆင့္ျမင့္တဲ့ ၀ိပႆနာရွဳနည္းေတြကေတာ့ ေနာက္ပိုင္းမွေပါ႕ ၊ ဒီလိုေျပာတာက တရားမွတ္ ျခင္းကိုေသးသိမ္ေအာင္ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး၊ တရားရွဳမွတ္ျခင္းရဲ႕ အရသာနဲ႕အက်ိဳးေက်းဇူး ေတြကိုသိလာတဲ့အခါမွာ ေနာက္ထပ္အားထုတ္ခ်င္တဲ့ စိတ္ေတြေပၚလာပါလိမ့္မယ္၊ ပိုျပီး ေတာ့ ေကာင္းမြန္ရိုေသတဲ့နည္းေတြနဲ႕လုပ္နိုင္လာပါလိမ့္မယ္ ။

စျပီးလုပ္ခါစမွာ ထြက္ေလ၊ ၀င္ေလကိုပဲမွတ္ၾကည္႕ပါ ၊ စိတ္ဟာ သူ႕ကို တစ္ခုခု ခိုင္းတာနဲ႕ သူက ေျပးထြက္ျပီး သြားခ်င္ရာကိုသြားေတာ့တာပါပဲ ၊ စိတ္ကို ျပန္ဆြဲေခၚလာ ျပန္မွတ္ခိုင္းနဲ႕ ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ေတြ ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္ ၊ ကၽြန္ေတာ္သိသလိုေျပာရရင္ေတာ႕ အျပင္မွာ အေတြးေတြရြက္လႊင့္ေနတတ္တဲ႕ စိတ္ကို ျပန္မေခၚေတာ႕ပဲနဲ႕ ကိုယ္ဖာသာ မွတ္ေနတဲ့ဆီ မွာပဲ အာရုံကို ပို႕ထားလိုက္ပါ ၊ အဲဒါဆို သူကေ၀းေ၀းမသြားေတာ႕ပဲနဲ႕ ျပန္ျပန္လာပါတယ္ ၊ အဲဒီလို အခ်ိန္မွာေတာ့ ၀င္ေလ၊ ထြက္ေလမွတ္ေနတာကမမွားေတာ့ပါဘူး၊ တိုင္မင္ ( timing ) ကိုက္ပါတယ္ ၊ ဒါေပမယ္႕ ၀င္ေလနဲ႕ ထြက္ေလၾကားအခ်ိန္ေလးမွာပဲ စိတ္ဟာ အျပင္ကို ထြက္ ထြက္သြားပါေသးတယ္ ၊ တကယ္ေတာ႕ စိတ္ကတစ္ခုတည္းပါပဲ အလြန္လ်င္ျမန္နဲ႕ ႏွဳန္းနဲ႕ သြားခ်ည္လာလွည့္လုပ္ေနေတာ႕ စိတ္ဟာ ႏွစ္ခုလိုျဖစ္ေနတယ္လို႕ ထင္ေနတတ္ပါတယ္ ။

ကၽြန္ေတာ္သေဘာက်တဲ႕ နည္းကေတာ့ ထြက္ေလ၀င္ေလတင္မကပဲ ထြက္ေလဟာ အဆုတ္ ထဲကေန ေလလမ္းေၾကာင္းအတိုင္းတက္လာျပီး အျပင္ကိုထြက္သြားတယ္၊ ၀င္ေလက ၀င္လာ ျပီး ေလလမ္းေၾကာင္းအတိုင္းဆင္းလာတယ္၊ အဆုတ္ထဲ၀င္သြားတယ္၊ ပ်ံ႕ကားလာတယ္၊ ျပီး ရင္ ျပန္ထြက္လာျပီ စသည္ျဖင္႕ ထြက္ေလ ၀င္ေလရဲ႕ လမ္းေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္ လိုက္မွတ္ တဲ့အခါ စိတ္ကို အျပင္သြားဖို႕ အခ်ိန္မေပးသလိုျဖစ္ျပီး စူးစိုက္တည္ျငိမ္မွဳ သမာဓိကို အျမန္ရ နိုင္တယ္လို ့ထင္မိပါတယ္ ၊ ျပီးေတာ့ေတြးေနတဲ့ အေတြးကို ကိုယ့္ေခါင္းထဲကခံစားမွဳဆီကို ျပန္ပို႕ထားလိုက္ပါ၊ ဥပမာ ၾကည္လင္လာတယ္၊ ေအးျမလာတယ္၊ ေပါ႕ပါးလာတယ္၊ လင္းလက္ လာတယ္ စသည္ျဖင့္ေပါ့။

အဲဒီလို စိတ္အစဥ္ကို သိေနျခင္းဟာလည္း တရားအားထုတ္ျခင္းတစ္မ်ိဳးပါပဲ ၊ သမထရဲ႕သေဘာနဲ႕ ၀ိပႆနာ ရဲ႕ သေဘာကို ေပါင္းစပ္လိုက္သလိုလဲ ျဖစ္သြားပါတယ္ ၊ အဲဒီႏွစ္ခုကို ေပါင္းစပ္လိုက္တဲ႕အခါ ျပင္ပအေၾကာင္းအရာေတြကိုေတြးဖို႕ အခ်ိန္မေပးသလို ေတြးဖို႕ အခြင္႕အေရးလည္းမရွိေတာ႕ပါဘူး ၊ ဒါေၾကာင္႕သမာဓိကိုျမန္ျမန္ရလာပါလိမ္႕မယ္ ၊ စူးစိုက္ တည္ျငိမ္မွဳ သမာဓိရလာတာနဲ႕ ထြက္ေလ၀င္ေလဟာလည္း ညင္ညင္သာသာေလးပဲ အလိုလို ျဖစ္သြားပါေတာ့တယ္ ၊ ဒါေပမယ္႕ အသက္ရွဳလို႕လည္း၀ပါတယ္ ၊ လန္းဆန္း ၾကည္လင္ လာသလို ကိုက္ခဲနာက်င္မွဳေတြ ရွိရင္လည္းေပ်ာက္သြားျပီး ၊ ေပါ႕ပါးလာပါတယ္ ၊ သာယာ သလိုျဖစ္လာပါတယ္ ၊ တခ်ိဳ႕ေတြဆိုရင္ တရားထိုင္ရတာေကာင္းလို႕ မထခ်င္ပဲ အၾကာၾကီး ထိုင္ၾကတယ္လို႕ သိရပါတယ္ ၊ ဒါေပမယ္႕ ဆရာေတာ္ကေတာ႕ အဲဒီအဆင့္မွာတင္ ေက်နပ္ ရပ္တန္ ့မေနပဲ၊ ဆက္ျပီးရွဳမွတ္ အားထုတ္သြားရမွာျဖစ္တယ္ ၊ ဒီအဆင္႕မွာပဲ ေနရတာ ေကာင္းလို႕ဆိုျပီးေနေနရင္ အက်ိဳးမမ်ားလွဘူးလို႕မိန္႕ပါတယ္ ၊ ဒါျဖင္႕ဘယ္လို ဆက္ျပီး အားထုတ္ရမလဲ ေမးလာရင္ေတာ့မေျဖတတ္ေသးပါဘူး ၊ ကၽြန္ေတာ္လည္း အနည္းငယ္ ပဲသိတာ ၊ အနည္းငယ္ပဲရဖူးတာျဖစ္ပါတယ္ ၊ တည္ျငိမ္ျပီးမပ်ံ႕လြင့္တဲ့ သမာဓိကိုရတဲ့ အဆင့္ ထိေရာက္ျပီဆိုရင္ေတာ့ ေသခ်ာက်နတဲ့ တရားရွဳမွတ္နည္းတစ္ခုခုကို လက္ကိုင္ထားျပီး လုပ္ သင့္ပါျပီ ၊ ကၽြန္ေတာ္ အခုေရးခဲ့တာေတြက သိသေလာက္နဲ႕ အေတြ႕ အၾကဳံ အနည္းငယ္ကို သာျပန္လည္မွ်ေ၀တဲ့သေဘာ၊ တိုက္တြန္းလိုတဲ့သေဘာနဲ ့ေရးခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဘာျဖစ္လို႕ တိုက္တြန္းခ်င္တာလည္းဆိုရင္ အခု ဥေရာပနဲ႕ အေမရိကနိုင္ငံတခ်ိဳ႕မွာ မူလတန္း အလယ္တန္းနဲ႕ အထက္တန္း ေက်ာင္းသားေလးေတြကိုေတာင္ တရားအားထုတ္ေစတဲ့ အေလ့အက်င့္ကိုပ်ိဳးေထာင္ေပးေနၾကပါျပီ ၊ သိသာေစလိုတဲ႕အတြက္ ရည္ညႊန္း ကိုးကားခ်က္ ေလးေတြကို ထည္႕ေပးလိုက္ခ်င္ပါတယ္..

နယ္သာလန္နိုင္ငံ Lelystad ဆိုတဲ႕ ျမိဳ႕ေလးက မူလတန္းေက်ာင္းမွာ ကေလးငယ္မ်ားကို တစ္ၾကိမ္မွာ ၁၀ မိနစ္စီနဲ႕ တစ္ေန႕မွာ ၂ ၾကိမ္ တရားထိုင္ေစတဲ႕အခါ ၊ ကေလးငယ္မ်ားဟာ ပိုျပီးေတာ႕ တိဆ္ဆိတ္ျငိမ္သက္သြားတယ္ ၊ တည္ျငိမ္လာတယ္ ျပီးေတာ႕ စာေမးပြဲမွာ အမွတ္ ပိုေကာင္းလာတယ္လို႕ ေတြ႕ရတယ္လို႕ဆိုပါတယ္ ။ (Source: De Telegraaf, a Dutch daily, 22/01/04 )

အေမရိကန္နိုင္ငံက အလယ္တန္းေက်ာင္းတစ္ခုမွာေတာ႕ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူေတြကို တရားထိုင္ေစတဲ့အခါ ရမွတ္ေတြပိုေကာင္းလာသလို၊ အလုပ္လုပ္တဲ့အေလ့အက်င့္နဲ႕ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္တတ္လာတာ ၊ ေက်ာင္းပ်က္ရက္ေလ်ာ့နည္းလာတာေတြ ေတြ႕ရပါတယ္။ (Journal of Research and Development in Education, Volume 33, pages 156-165, Spring 2000 )

အထက္တန္းေက်ာင္းသားေတြမွာလည္း အဲဒီလိုပဲ တရားအားထုတ္ျခင္းေၾကာင္႕ ကိုယ့္ကို ကိုယ္မွီခိုအားထားလိုစိတ္ေတြ သိသိသာသာၾကီးတိုးတက္လာတယ္လို႕ ဆိုပါတယ္ ။ ( The Journal of Research and Development in Education, Volume 27, pages 226-231, 1994 )

အေျခအေန၊ အဆင့္အတန္း၊ အလုပ္အကိုင္ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ တရားအားထုတ္သူေတြဆီကေန ရရွိတဲ႕ အခ်က္အလက္ေတြကိုလည္းတင္ျပလိုက္ပါတယ္။

အိပ္မေပ်ာ္တဲ႕ ဒါမွမဟုတ္ အိပ္ျခင္းနဲ႕စပ္ဆိုင္တဲ႕ ေ၀ဒနာတစ္မ်ိဳးမ်ိဳးကို ခံစားေနရသူေတြထဲ က ၁၀၀ % ဟာ တရားအားထုတ္ျခင္းေၾကာင့္ အိပ္စက္ျခင္းမွာတိုးတက္မွဳေတြရလာတယ္ လို႕သိရပါတယ္၊ ၉၁ % ကေတာ့ ယၡင္က အိပ္ေဆးေတြေသာက္သုံးေနရတာကေန ေဆး ေသာက္ဖို႕မလိုေတာ့တာ ၊ ေလွ်ာ့ျပီးေသာက္လာရတာေတြရွိတယ္လို႕ဆိုပါတယ္ ( The American Journal of Medicine, Volume 100, pages 212-216, 1996 )

တရားအားထုတ္သူမ်ားဟာ ေရာဂါေ၀ဒနာမ်ားကေန အလ်င္အျမန္သက္သာေစျပီး၊ စိတ္တင္း ၾကပ္ေစတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြကိုလည္း မၾကဳံေတြ ့ရေတာ့ေၾကာင္း၊ တိုင္း(မ္)မဂၢဇင္းက ေဖၚျပ ပါတယ္ (Time Magazine 27/10/03 )

ရိုက္တာသတင္းရဲ႕ ဘေလာက္(ဂ္) မွာ UCLA (University of California Los Angeles ) က ျပဳလုပ္တဲ့ေလ့လာမွဳတစ္ခုမွာ တရားအားထုတ္ျခင္းဟာ ကိုယ္တြင္းမွာ HIV ေရာဂါပိုး ပြားမ်ား မွဳကို ေႏွးေကြးေစတယ္လို ့ေလ့လာမွဳကို ဦးေဆာင္သူ David Creswell က ထုတ္ေဖၚေျပာဆို တဲ့အေၾကာင္းလည္း ေဖၚျပထားပါတယ္။ (WASHINGTON (Reuters) Jul 24, 2008 )

ဆရာ၀န္လည္းျဖစ္ျပီး၊ ေတြးေခၚပညာရွင္လည္းျဖစ္သူ Deepak Chopra ကေတာ႕ ႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာ တရားအားထုတ္လာသူရဲ႕ biological age ဟာ chronological age ထက္ ၅ ႏွစ္မွ ၁၀ ႏွစ္အထိ ငယ္ရြယ္ေနလိမ့္မယ္လို႕ဆိုပါတယ္၊ chronological age ဆိုတာက ေမြးေန႕ ကေန ျပကၡဒိန္ႏွစ္အတိုင္း ေရတြက္တဲ့အသက္ျဖစ္ျပီး၊ biological age ကေတာ႕ ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ ဇီ၀လုပ္ေဆာင္မွဳေတြ အေပၚမွာ တိုင္းတာတဲ့အသက္ျဖစ္ပါတယ္ ၊ သေဘာကေတာ႕ ရွိရင္းစြဲ အသက္ထက္ ကိုယ္ခႏၶာဟာနုပ်ိဳေနမယ္လို႕ဆိုလိုတာပါ ၊ ျပီးေတာ႕ ေအာက္ဆီဂ်င္ကို အသုံးျပဳမွဳဟာလဲ အိပ္ေနခ်ိန္မွာ ၈% က်ဆင္းသြားျပီး ၊ တရားအားထုတ္ေနစဥ္မွာ ၁၀% ကေန ၂၀ % ထိ က်ဆင္းသြားတယ္လို႕ဆိုပါတယ္ ၊ သေဘာကေတာ့အသက္ရွုတာကို သာသာေလးရွဳယုံနဲ႕ ေအာက္ဆီဂ်င္လုံေလာက္ျပီး အသက္ရွဳ၀ေနတယ္လို႕ ဆိုလိုတာျဖစ္ပါတယ္။

Wisconsin University ရဲ႕ ေတြ႕ရွိခ်က္ကေတာ႕ တရားအားထုတ္တဲ႕ ၀န္ထမ္းမ်ားဟာ ပိုျပီး သည္းခံလိုစိတ္ ရွိလာတယ္ ၊ အလုပ္မွာ ပိုျပီး ေပ်ာ္ရႊင္လာတယ္ ၊ အေကာင္းျမင္သေဘာ တရားေတြ ပိုမိုျဖစ္ထြန္းလာတယ္ ၊ ၀န္ထမ္းမ်ားၾကားမွာ အေျခအတင္ျဖစ္မွဳေတြနဲ႕ မလိုလား အပ္တဲ့ ဆက္ဆံေရးေတြေလ်ာ့နည္းလာတယ္လို႕သိရပါတယ္ ။

တစ္ဦးခ်င္းစီ အားထုတ္ၾကတဲ႕ သေဘာတင္ မဟုတ္ေတာ႕ပဲနဲ႕ ၾကီးမားတဲ႕ ေကာ္ပိုေရးရွင္းၾကီးေတြ ၊ ကုမၸဏီ ၾကီးေတြမွာလည္း တရားအားထုတ္နိုင္ေစတဲ႕ အစီအစဥ္ေတြ လုပ္ေဆာင္ေပးေနၾကပါျပီ နမူနာ အေနနဲ႕ေျပာရရင္ Deutsche Bank, Google နဲ႕ Hughes Aircraft တို႕ ျဖစ္ပါတယ္ ၊ ၀ါရွင္တန္မွာ အေျခစိုက္တဲ႕ Tower Co., ရဲ႕ CEO ျဖစ္တဲ႕ Mr. Jeffery Abramson ကဆိုရင္ သူ႕ရဲ႕ လုပ္ငန္းက ၀န္ထမ္းေတြအတြက္ သင္တန္းေတြ စီစဥ္ေပးထားျပီး ၇၅% ဟာ meditation free classes ေတြကို တက္ေနၾကျပီလို႕ ေျပာပါတယ္ ၊ ရလဒ္အေနနဲ႕ကေတာ႕ ၀န္ထမ္းေတြကို ပိုျပီးထက္ျမက္ေစတယ္ ၊ ထုတ္လုပ္မွဳကို တိုးေစျပီး ပ်က္ကြက္မွဳကို ေလ်ာ႕နည္းေစတယ္လို႕ ဆိုပါတယ္ ။

အခု မၾကာေသးခင္နွစ္မ်ား အတြင္းမွာပဲ နိုင္ငံတကာ သိပၸံအသိုင္းအ၀န္းက အဖြဲ႕အစည္းေတြဟာ တရားမွတ္ျခင္းရဲ႕ အက်ိဳးေက်းဇူးေတြကို ပို၍ ပို၍ အသိအမွတ္ျပဳလာၾကသလို လူအမ်ားကပါ လက္ခံလာၾကပါတယ္ ၊ အဲဒီလိုပဲ ဆက္လက္ျပီးေတာ႕လည္း သူေတသနျပဳ ေဖၚထုတ္လွ်က္ ရွိပါတယ္ ။ အထူးသျဖင္ေတာ႕ ေခတ္သစ္ ဦးေႏွာက္သုေတသန ျပဳလုပ္ခ်က္မ်ားကေန စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ နဲ႕ က်န္းမာေရး ဆိုင္ရာ အက်ိဳးသက္ေရာက္မွဳ တို႕ကို ေလ႕လာလွ်က္ရွိပါတယ္။

ဦးေလးၾကီး (or) kwno

ဦးေလးႀကီးေပးပို ့လာတဲ့တရားထုိင္ျခင္းႏွင့္ က်န္းမာေရးအေၾကာင္းကိုယွဥ္တဲြေဖာ္ျပထားတဲ့ အေၾကာင္းအရာေလးပါ။ ဗဟုသုတလည္းရေစတာေၾကာင့္ ပိုစ့္တင္လိုက္ရျခင္းပါ။

စာအရမ္းရွည္သြားၿပီး၊ ဖတ္ရတာအဆင္မေျပမွာစိုးလို ့အပိုင္းခဲြလိုက္ရပါတယ္။ ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါအံုးမယ္။

ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

တဏွာမူလက တရားကိုးပါး

၁။ လိုခ်င္မွဳတဏွာကိုအစဲြျပဳၿပီး ရွာမွီးျခင္းျဖစ္ေပၚလာသည္။
၂။ ရွာမွီးျခင္းကိုအစဲြျပဳၿပီး ရျခင္းျဖစ္ေပၚလာသည္။
၃။ ရျခင္းကိုအစဲြျပဳၿပီး စီမံဆံုးျဖတ္ခ်က္ေၾကာင္းျဖစ္ေပၚလာသည္။
၄။ စီမံဆံုးျဖတ္ျခင္းကိုအစဲြျပဳၿပီး မက္ေမာျခင္းဆႏၵရာဂ ျဖစ္ေပၚလာသည္။
၅။ မက္ေမာမွဳဆႏၵရာဂကိုအစဲြျပဳၿပီး စဲြလန္းျခင္းျဖစ္ေပၚလာသည္။
၆။ စဲြလန္းျခင္းကိုအစဲြျပဳၿပီး သိုမွီးသိမ္းဆည္းျခင္းျဖစ္ေပၚလာသည္။
၇။ သိမ္းဆည္းရျခင္းကိုအစဲြျပဳၿပီး ၀န္တိုျခင္း မစၦရိယျဖစ္ေပၚလာသည္။
၈။ ၀န္တိုျခင္းမစၦရိယကိုအစဲြျပဳၿပီး ေစာင့္ေရွာက္ရျခင္းျဖစ္ေပၚလာသည္။
၉။ ေစာင့္ေရွာက္ရျခင္းကိုအစဲြျပဳၿပီး တုတ္ကိုင္ရျခင္း၊ လက္နက္ကိုင္ရျခင္း၊ အျငင္းခုန္ရျခင္း
ကုန္းတိုက္ျခင္း၊ မုသားဆိုျခင္း စေသာ အကုသိုလ္မ်ားျဖစ္ပြားလာရသည့္ဆိုတဲ့ ၉မ်ဳိးပါ။

ဒီဒုကၡေတြက ကင္းလြတ္ခ်င္လို ့ဒါနျပဳၾကတာပါပဲ။

ေမတၱာရွင္(ေရႊျပည္သာ) ဆရာေတာ္၏ ဗုုဒၶဘာသာေခါင္းေဆာင္းထားေသာ အရွင္ေဒ၀ဒတ္၏ တပည့္မ်ား” စာအုပ္မွ ကူးယူေရးသား ေဖာ္ျပပါသည္။

အခြင့္အခါကိုမေစာင့္နဲ ့၊ လုပ္ယူပါ

အခုေခတ္တြင္အမ်ားအားျဖင့္ယူဆေနၾကသည္မွာ ဘုရားႏွင့္ေတြ ့လွ်င္ဘုရားကတရားေဟာ မိမိကနာယူ၊ (ဥဂ ါၣဋိတညဴ ပုဂၢိဳလ္မ်ဳိးလို) အားမစိုက္ရပဲ လြယ္လြယ္ကေလးႏွင့္တရားသိသြား ေသာနည္းမ်ဳိး။
(ဥဂ ါၣဋိတညဴ=အဓိပၸါယ္အစအန၊ အက်ဥ္းေျပာရုံမွ်ျဖင့္သိေသာသူ)

ဒါမွမဟုတ္ က်ယ္က်ယ္ျပန္ ့ျပန္ ့ေဟာၿပီးလို ့တရားအဆံုးမွာ (၀ိပဥိၥတညဴ ပုဂၢိဳလ္လိုမ်ဳိး) အားမ ထုတ္ရပဲနဲ ့၊ တရားသိသြားေသာနည္းမ်ဳိးကို ေမွ်ာ္မွန္းေတာင့္တေနတတ္ၾကသည္။
(၀ိပဥိၥတညဴ=အဓိပၸါယ္အက်ယ္ခ်ဲ့၍ ျပကာမွသိေသာသူ)

“ အဲဒီအခ်ိန္မေရာက္ခင္ ဒီအတြင္းမွာ ဒုကၡေတြ ပင္လယ္ေ၀ရမွာကိုေတာ့ ထည့္ၿပီးမတြက္ၾက ဘူး” ဟူ၍ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးကအျပစ္တင္ေတာ္မူသည္။

မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးကမူ ထိုသို ့မဟုတ္ေခ်၊ ေနယ်ပုဂၢိဳလ္တို ့လိုက်င့္ယူပါ၊ လိုလား အပ္တဲ့အက်ဳိးကို အဖိုးအခေပး၍ယူပါ၊ ကိုယ့္မွာရရွိလာတဲ့ အေျခအေနကို အသံုးခ်ပါ၊ လက္ လြတ္မခံပါနဲ ့၊ “ ေနာင္” ဆိုတဲ့ အနာဂတ္ဟာ မေသခ်ာဘူး။
(ေနယ်ပုဂၢိဳလ္= အက်ဥ္းေဟာရုံမွ်ျဖင့္လည္းမသိ၊ အက်ယ္ခ်ဲ့၍ေဟာေသာ္လည္းမသိေသး၊ ထပ္ျပန္တလဲလဲ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာေဟာေတာ္မူမွ အဓိပၸါယ္ေတြသိလာေသာသူ)

ဒါေၾကာင့္ယခုပစၥဳပၸန္မွာ ယခုအခြင့္ေကာင္းၾကံဳခိုက္တြင္ ယခုလုပ္ယူပါ၊ က်င့္ယူပါ၊ အရင္းမႏွီး ေပးစိုက္ထုတ္ပါ။ အလုပ္လုပ္ပါ၊ ထိုအခါတရားႏွင့္ေတြ ့ပါလိမ့္မည္။ တရားႏွင့္ေတြ ့ဖို ့ကအဓိ ကပါ- ဟုဆိုလိုေတာ္မူသည္။
(ကမၼ=အလုပ္၊ ကမၼဖလ=လုပ္အားခ) အလုပ္လုပ္မွလုပ္အားခ ရႏိုင္မည္။
အလုပ္မလုပ္ပဲနဲ ့လုပ္အားခ မရႏိုင္ဟူလို။

မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ တစ္ဘ၀သာသနာ မွကူးယူေရးသားတင္ျပျခင္းပါ။

ဓာရဏပရိတ္ေတာ္( ျမန္မာလိုအနက္အဓိပၸါယ္)

ဓာရဏပရိတ္ေတာ္ (ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ အာေ၀ဏိက ဂုဏ္ေတာ္၁၈ပါး)

ဒီေန ့၀ါဆိုလကြယ္ ဥပုသ္ေန ့အခါသမယမွာ ဘာသာေရးနဲ ့ပတ္သတ္တာကို ပိုစ့္တင္ခ်င္လို ့စဥ္းစားရာမွ ဒီဓာရဏပရိတ္ေတာ္ ျမန္မာလိုအနက္အဓိပၸါယ္ကို ပဲအလြယ္တကူ ေရးသားတင္ျပလိုက္ျခင္းပါ။

ဓာရဏပရိတ္ေတာ္ကို ေန ့စဥ္မွန္မွန္ရြတ္ဖတ္ပါက သူတစ္ပါးလက္နက္၊ သူတစ္ပါးပေယာဂ ျဖင့္ေသရျခင္း၊ က်ား ေျမြစသည္သားရဲတိရိစာၦန္တို ့ကိုက္ကာေသရျခင္း၊ ေခ်ာက္ကမ္းပါးက် ကာေသရျခင္း၊ ေရနစ္ေသရျခင္း၊ ကားေမွာက္ကာေသရျခင္း စသည့္ ဥပေစၦဒကကံျဖင့္ ေသရျခင္းမ်ား ကင္းလြတ္ႏိုင္ပါတယ္လို ့ဆိုပါတယ္။ ေသျခင္း၄မ်ဳိးမွာ ဥပေစၦဒကကံျဖင့္ ေသရျခင္းဟာ အဆိုး၀ါးဆံုးလို ့ကၽြန္မထင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဓာရဏပရိတ္ေတာ္ကို ရြတ္ဖတ္သင့္ပါတယ္။ ဓာရဏပရိတ္ေတာ္ဟာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ ့အာေ၀ဏိကဂုဏ္ေတာ္ ၁၈ပါး ျဖစ္ပါတယ္။
ကၽြန္မကေတာ့ ဓာရဏပရိတ္ေတာ္ကို ခုလိုအတိုင္း ျမန္မာလိုအနက္အဓိပၸါယ္အတိုင္းပဲ ရြတ္ဆိုပါတယ္။ ျမန္မာလို အနက္အဓိပၸါယ္မသိေသးသူမ်ားလည္း ရွိေကာင္းရွိမယ္ထင္လို ့ ပိုစ့္တင္လိုက္ျခင္းပါ။

၁။ ဘုန္းေတာ္အနႏၱႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာျမတ္စြာဘုရား၊ ျမတ္စြာဘုရား၏အသက္ေတာ္ကို မည္သူမွ်မျပဳႏိုင္၊ ထို ့အတူ တပည့္ေတာ္အားလည္း ျဖစ္ပါေစသတည္း။

၂။ ကံေတာ္အနႏၱႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာျမတ္စြာဘုရား၊ ျမတ္စြာဘုရား၌လြန္ေလၿပီးေသာ အတိတ္ကာလအဖို ့၌ အပိတ္အပင္အတားအဆီးမရွိေသာ ၫာဏ္ေတာ္သည္ျဖစ္၏။

၃။ ၫာဏ္ေတာ္အနႏ ၱႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာျမတ္စြာဘုရား၊ ျမတ္စြာဘုရား၌ ေနာင္လာလတၱံ ေသာ အနာဂတ္ကာလအဖို ့၌ အပိတ္အပင္အတားအဆီးမရွိေသာ ၫာဏ္ေတာ္သည္ျဖစ္၏။

၄။ တန္ခိုးေတာ္အနႏ ၱႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာျမတ္စြာဘုရား၊ ျမတ္စြာဘုရား၌ ယခုပစၥဳပၸန္ ကာလအဖို ့၌ အပိတ္အပင္အတားအဆီးမရွိေသာ ၫာဏ္ေတာ္သည္ျဖစ္၏။

၅။ အားေတာ္အနႏ ၱႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာျမတ္စြာဘုရား၊ ျမတ္စြာဘုရား၌ ကိုယ္ျဖင့္ျပဳေသာ အမွဳတို ့သည္ ၫာဏ္ေတာ္၏ေနာက္သို ့လိုက္သည္သာတည္း၊ ၫာဏ္ေတာ္သည္ေရွ ့သြား ျဖစ္သည္သာတည္း။

၆။ လူ၊ နတ္၊ ျဗဟၼာအေပါင္းတို ့၏ ရွိခိုးပူေဇာ္ျခင္းကိုခံယူေတာ္မူထိုက္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား၊ ျမတ္စြာဘုရား၌ ႏွဳတ္ျဖင့္ျပဳေသာအမွဳတို ့သည္ ၫာဏ္ေတာ္၏ေနာက္သို ့လိုက္သည္သာ တည္း၊ ၫာဏ္ေတာ္သည္ေရွ ့သြားျဖစ္သည္သာတည္း။

ရ။ အလံုးစံုေသာ တရားအေပါင္းကို သိျမင္ေတာ္မူေသာျမတ္စြာဘုရား၊ ျမတ္စြာဘုရား၌ စိတ္ ျဖင့္ျပဳေသာအမွဳတို ့သည္ ၫာဏ္ေတာ္၏ေနာက္သို ့လိုက္သည္သာတည္း၊ ၫာဏ္ေတာ္သည္ ေရွ ့သြားျဖစ္သည္သာတည္း။

၈။ ၀ိဇၨာသံုးပါး၊ ၀ိဇၨာရွစ္ပါး၊ စရဏတစ္ဆယ့္ငါးပါးတို ့ႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာျမတ္စြာဘုရား၊ ျမတ္စြာဘုရား၌ သတၱ၀ါတို ့၏ အက်ဳိးစီးပြားကိုျပဳလိုေသာ ဆႏၵေတာ္၏ဆုတ္ယုတ္ျခင္းသည္ မရွိပါတကား။

၉။ ေကာင္းေသာစကားကိုဆိုေတာ္မူတတ္ေသာျမတ္စြာဘုရား၊ ျမတ္စြာဘုရား၌တရားေဟာ ေျပာျခင္း၏ ဆုတ္ယုတ္ျခင္းသည္မရွိပါတကား။

၁၀။ ေလာကသံုးပါးအေၾကာင္းကို သိျမင္ေတာ္မူေသာျမတ္စြာဘုရား၊ ျမတ္စြာဘုရား၌ သတၱ၀ါ တို ့၏အက်ဳိးစီးပြားအတြက္ ေဆာင္ရြက္ရာ၌ လုံ ့လ၀ီရိယ ဆုတ္ယုတ္ျခင္းသည္မရွိပါတကား။

၁၁။ မယဥ္ေက်းေသာ လူနတ္ျဗဟၼာသတၱ၀ါအေပါင္းတို ့ကို ယဥ္ေက်းေအာင္ဆံုးမေတာ္မူ တတ္ေသာျမတ္စြာဘုရား၊ ျမတ္စြာဘုရား၌ ရယ္ျမဴးလို၍ျပဳမူေျပာဆိုျခင္းသည္မရွိပါတကား။

၁၂။ လူ၊ နတ္၊ျဗဟၼာအေပါင္းတို ့၏ ဆရာျဖစ္ေတာ္မူေသာျမတ္စြာဘုရား၊ ျမတ္စြာဘုရား၌ သတိလြတ္၍မွားယြင္းေသာ ျပဳမူေျပာဆိုျခင္းသည္မရွိပါတကား။

၁၃။ သစၥာေလးပါးတရားကို ဆရာမရွိပဲ ကိုယ္ေတာ္တိုင္သိျမင္ေတာ္မူေသာျမတ္စြာဘုရား၊ ျမတ္စြာဘုရား၌ ၫာဏ္ေတာ္ျဖင့္ မဆင္မျခင္အေစာတလွ်င္ျပဳေသာ အမွဳသည္မရွိပါတကား။

၁၄။ ဘုန္းေတာ္ေျခာက္ပါးႏွင့္ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား၊ ျမတ္စြာဘုရား၌ ၫာဏ္ေတာ္
ျဖင့္မေတြ ့မထိမသိအပ္ေသာ တရားသည္မရွိပါတကား။

၁၅။ ဘုန္းေတာ္အနႏ ၱႏွင့္ျပည့္စံုေတာ္မူေသာျမတ္စြာဘုရား၊ ျမတ္စြာဘုရား၌သူတပါးတို ့ အတြက္ေၾကာင့္က်မဲ့ျဖစ္ေသာ စိတ္သည္မရွိပါတကား။

၁၆။ ကံေတာ္အနႏ ၱႏွင့္ျပည့္စံုေတာ္မူေသာျမတ္စြာဘုရား၊ ျမတ္စြာဘုရား၌ၫာဏ္ေတာ္ျဖင့္ မဆင္မျခင္လစ္လ်ဴရွဳေသာအမွဳသည္မရွိပါတကား။

၁၇။ ၫာဏ္ေတာ္အနႏ ၱႏွင့္ျပည့္စံုေတာ္မူေသာျမတ္စြာဘုရား၊ ျမတ္စြာဘုရား၌ သခၤါရတရား တို ့ကို အနိစၥ၊ ဒုကၡ၊ အနတၱတို ့ျဖင့္ရွဳမွဳ ၀ိပႆနာၫာဏ္ေတာ္၏ဆုတ္ယုတ္ျခင္းသည္ မရွိပါတကား။

၁၈။ တန္ခိုးေတာ္အနႏ ၱႏွင့္ျပည့္စံုေတာ္မူေသာျမတ္စြာဘုရား၊ ျမတ္စြာဘုရား၌ စိတ္၏ တည္ၾကည္မွဳ သမာဓိ၏ဆုတ္ယုတ္ျခင္းသည္မရွိပါတကား။

၁၉။ အားေတာ္အနႏ ၱျဖင့္ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား၊ ျမတ္စြာဘုရား၌ အရဟတၱဖိုလ္ ကို ၀င္စားေတာ္မူျခင္း၏ ဆုတ္ယုတ္ျခင္းသည္မရွိပါတကား။

၂၀။ လူ၊ နတ္၊ ျဗဟၼာအေပါင္း၏ရွိခိုးပူေဇာ္ျခင္းကိုခံယူေတာ္မူထိုက္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား၊ ျမတ္စြာဘုရား၌ ကိုယ္ျဖင့္ျပဳေသာ မေကာင္းမွဳသည္မရွိပါတကား။

၂၁။ အလံုးစံုေသာတရားအေပါင္းကိုသိျမင္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား၊ ျမတ္စြာဘုရား၌ႏွဳတ္ ျဖင့္ျပဳေသာ မေကာင္းမွဳသည္မရွိပါတကား။

၂၂။ ၀ိဇၨာသံုးပါး၊ ၀ိဇၨာရွစ္ပါး၊ အက်င့္စရဏတစ္ဆယ့္ငါးပါးႏွင့္ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား၊ ျမတ္စြာဘုရား၌စိတ္ျဖင့္ျပဳေသာ မေကာင္းမွဳသည္မရွိပါတကား။

၂၃။ ခုႏွစ္ဆူကုန္ေသာဘုရားရွင္တို ့ျဖစ္ၾကေသာ ၀ိပႆီ၊ သိခီ၊ ေ၀ႆဘူ၊ ကကုႆႏၶ၊ ေကာဏာဂမန၊ ကႆပ၊ ေဂါတမ တည္းဟူေသာျမတ္စြာဘုရားရွင္တို ့အား တပည့္ေတာ္ သည္ ဦးညႊတ္၍ရွိခိုးပါ၏ အရွင္ဘုရား။

ဤဂုဏ္ေက်းဇူးမ်ားႏွင့္ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို တပည့္ေတာ္သည္လက္စံုမိုး၍ ရွစ္ခိုးပူေဇာ္ဖူးေျမွာ္မာန္ေလွ်ာ့ကန္ေတာ့ပါ၏အရွင္ဘုရား။

is the Best.....

Of all paths
The Eightfold Path is the best;
of all the truths

The Four Noble Truths are the best;
of all things

Passionlessness is the best;
of men the Seeing One (the Buddha)
is the best


လမ္းအားလံုးတို ့တြင္ အဂၤါရွစ္ပါးရွိေသာလမ္းသည္ အျမတ္ဆံုးျဖစ္၏။
သစၥာအားလံုးတို ့တြင္ သစၥာေလးပါးတို ့သည္အျမတ္ဆံုးျဖစ္၏။
သေဘာတရားအားလံုးတို ့တြင္ ရာဂကင္းေသာသေဘာတရား(နိဗၺာန္)သည္ အျမတ္ဆံုးျဖစ္၏။
ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းရွိကုန္ေသာ လူ၊ နတ္၊ ျဗဟၼာအားလံုးတို ့တြင္ ပညာရွိျဖစ္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အျမတ္ဆံုးျဖစ္၏။

ဓမၼပဒ Dhammapada

တစ္ခါလာလဲ ဒါပါပဲ

“တစ္ခါလာလဲ ဒါပါပဲ” ဆိုတဲ့စကားဟာ လမ္းမွန္အတိုင္းမသြားႏိုင္သူ၊ လမ္းမွားေနသူအတြက္ ကဲ့ရဲ့ျပစ္တင္ရွဳံ ့ခ်တဲ့စကားပါ။ မူးယစ္ေသာက္စားရမ္းကားေနသူ၊ အမွားတစ္ခုကို ထပ္တစ္လဲ လဲလုပ္ေနတဲ့သူကိုေတြ ့ရင္

“ မင္းကြာ တစ္ခါလာလဲ ဒါပဲ၊ တစ္ခါလာလဲ ဒါပဲ၊ မင္းခုထိမျပင္ ေသးဘူးလား။ မင္းေတာ္ေတာ္ေပသကိုးကြ” လို ့ကဲ့ရဲ ့ျပစ္တင္စကားေျပာတတ္ၾကတယ္။

လမ္းမွန္အတိုင္းစဲြစြဲၿမဲၿမဲဇြဲရွိရွိသြားေနသူ၊ လမ္းမွန္ေနသူအတြက္ေတာ့ ဒီစကားဟာ ခ်ီးမြမ္းဂုဏ္ တင္တဲ့စကားမ်ဳိးပါ။ “အို မင္းကေတာ့ တစ္ခါလာလဲ ဒါပဲ၊ တစ္ခါလာလဲ ဒါပဲ၊ ေန ့စဥ္မပ်က္စဲြစဲြ ၿမဲၿမဲလုပ္ႏိုင္လိုက္တာကြယ္၊ တယ္လဲဇဲြရွိပါလား” ခ်ီးမြမ္းဂုဏ္တင္စကားေျပာတတ္ၾကတယ္။

လူဆုိတာ အလုပ္သမားျဖစ္လို ့အလုပ္လုပ္ဖို ့လူျဖစ္လာတာျဖစ္လို ့အလုပ္လုပ္တတ္တဲ့အရြယ္ အလုပ္လုပ္ႏိုင္တဲ့အရြယ္ ကစ အလုပ္လုပ္ေနၾကရပါတယ္။ လမ္းမွားလိုက္ေနသူလဲ အမွန္မသိ ေသးသမွ် အမွန္အတိုင္း မလုိက္ႏိုင္ေသးသမွ် ဒီအမွားကိုပဲ ဆက္ကာဆက္ကာလုပ္ေနမွာပဲ။ လမ္းမွန္လုိက္ေနသူလည္းအမွန္လိုက္ေနေသးသမွ် အမွန္ကိုပဲထပ္တလဲလဲ လုပ္ေနမွာပါ။ တစ္ခါလာလဲ ဒါပါပဲေပါ့။

ဒီ “တစ္ခါလာလဲ ဒါပါပဲ” ဆိုတဲ့သေဘာေလးေပၚလြင္ေအာင္ ကိုယ့္ရဲ ့တစ္ဘ၀လံုးကို ျခံဳငံု ၾကည့္ စမ္းေပါ့။ ၾကည့္တတ္ရင္ ၫာဏ္ထဲမွာထင္ထင္ရွားရွားေပၚလာပါလိမ့္မယ္။

(၁) တစ္ခါလာလဲ ဒါပဲျပင္ေနရတယ္၊ တစ္ခါလာလဲ ဒါပဲျပင္ေနရတယ္၊ စား၀တ္ေနေရး က်န္းမာေရးကိစၥေတြနဲ ့ေန ့စဥ္လိုအပ္သမွ်ျဖည့္ဆည္းေပးၿပီးျပဳျပင္ေနရပါတယ္။ ျပင္လိုက္ တိုင္းပ်က္ပ်က္သြားတာေၾကာင့္ ျပင္လို ့မၿပီးႏိုင္တာပါ။ ျပင္လိုက္ပ်က္လိုက္၊ ပ်က္လိုက္ျပင္ လိုက္ေပါ့။

(၂) တစ္ခါလာလဲ ဒါပဲပ်က္တယ္၊ တစ္ခါလာလဲ ဒါပဲပ်က္တယ္၊ ဒီခႏၶာလည္းျပဳျပင္လိုက္တုိင္း ပ်က္တာပဲ။ ခႏၶာနဲ ့ဆက္စပ္တဲ့ သက္မဲ ့ပစၥည္း၀တၳဳေတြလဲ ျပဳျပင္လိုက္တိုင္းပ်က္တာပဲ။ မခိုင္ မာတဲ့အရာေတြနဲ ့ျပဳျပင္ထားတာျဖစ္လို ့ ျပိဳက်ပ်က္စီးရတာပါ။

(၃) တစ္ခါလာလဲ ဒါပဲႏွိပ္စက္တယ္၊ တစ္ခါလာလဲ ဒါပဲႏွိပ္စက္တယ္။ ပ်က္တိုင္းလည္းႏိွပ္စက္ တယ္၊ ေျပာင္းလဲတိုင္းလည္းႏွိပ္စက္တယ္။ အိုတာနဲ ့နာတာကိုေျပာတာပါ၊ မရဏတြင္းထဲ အေရာက္ ေျခေထာက္၂ဖက္နဲ ့လိွမ့္ကန္ေနသလို အဆက္မျပတ္ကန္ေနတာပဲ၊ ဒုကၡခႏၶာ ရ ထားတာကိုး။
(၄) တစ္ခါလာလဲ ဒါပဲပူတယ္၊ တစ္ခါလာလဲ ဒါပဲပူတယ္။ ကိေလသာမကင္းေသးတာကိုေျပာ တာပါ။ မရွိလည္းပူ၊ ရွိလည္းပူပါပဲ၊ သတိလြတ္တိုင္း အပူခ်င္းထပ္ေနတတ္ပါတယ္။

(၅) တစ္ခါလာလဲ ဒါပဲယူပါ၊ တစ္ခါလာလဲ ဒါပဲယူပါ။ ျပင္လိုက္ပ်က္လိုက္ ႏွိပ္စက္လိုက္ ပူလိုက္နဲ ့သာဆိုရင္ လူ ့ဘ၀ဟာ ဘာမွတန္ဖိုးမရွိ၊ ဘာမွလည္းအဓိပၸါယ္မရွိ၊ ဂုဏ္ယူစရာ လည္းဘာမွမပါ၊ ဒါေၾကာင့္ လူ ့ဘ၀ရလာဒ္ျဖစ္တဲ ့ေကာင္းမွဳတရားကို အပၸမာဒ ေခၚတဲ့ သတိၫာဏ္နဲ ့တစ္ခါလာလဲ ရေအာင္ယူပါ၊ ေနာက္တစ္ခါလာလဲ ဒီေကာင္းမွဳတရားကိုပဲ အရ ယူပါ၊ ဒါမွပဲ ျမင့္ျမတ္တဲ့ လူ ့ဘ၀ျဖစ္ခြင့္ရမွာေပါ့။

*တစ္ခါလာလဲ ခႏၶာပဲ၊ အၿမဲျပင္ရသည္။
*တစ္ခါလာလဲ ခႏၶာပဲ၊ အၿမဲပ်က္ေနသည္။
*တစ္ခါလာလဲ အိုနာပဲ၊ အၿမဲႏွိပ္စက္သည္။
*တစ္ခါလာလဲ ရွဳပ္ညစ္ဆဲ၊ အၿမဲပူလွသည္။
*တစ္ခါလာလဲ ကုသိုလ္ပဲ၊ အၿမဲယူရမည္။

တိပိဋကေယာဆရာေတာ္ရဲ ့ တစ္ခါလာလဲ ဒါပါပဲ ဓမၼလက္ေဆာင္(၄၈) စာအုပ္ကို အေမ့သူငယ္ခ်င္း အန္တီႀကီးတစ္ေယာက္ဆီမွ လက္ေဆာင္ရရင္း ဖတ္မိသေလာက္ေလးကို ေရးသားတင္ျပမိတာပါ။

တရားေတာ္ကိုၾကည္ညိဳရင္..

ဘုရားေဟာထက္ ေဗဒင္ကို ယံုၾကည္သူေတြ၊ နမႏၱာက်မ္းကို ယံုသူေတြက မ်ားပါတယ္။

တစ္ႏွစ္ တစ္ခါ ထုတ္တဲ့ သၾကၤန္စာမွာ ၿဗဟၼာမင္းၾကီးက ဦးေခါင္းၿပတ္ၾကီးကို နတ္သမီးမ်ား

တစ္ေယာက္လက္ တစ္ေယာက္ကမ္းေနတာ ၿမင္တယ္မဟုတ္လား။

ျမတ္စြာဘုရားက နတ္၊ ၿဗဟၼာတို႔၏ ခႏၶာကိုယ္သည္ ကမၼဇရုပ္ေတြခ်ည္းမို႔ ေသလွ်င္ မီးေတာက္သဖြယ္ ေပ်ာက္ကြယ္တတ္တာလို ့ေဟာတယ္။

ေဗဒင္က ယခုထိေခါင္းၿပတ္ၾကီး မပုတ္ေသးဘူး၊ ၿမန္မာၿပည္က ယံုၾကည္လက္ခံသမွ်ပုတ္မွာ မဟုတ္ဖူး၊ေဗဒင္က ရက္ရာဇာနဲ ့ၿပႆဒါးကို မဓာနထားသကဲြ ့၊ ၿမတ္စြာဘုရားက ကုသိုလ္နဲ ့ အကုသိုလ္ကို ပဓာနထားသကြယ့္၊ ေဗဒင္က မဟာဘုတ္ကို မဓာနထား၍ထူသကဲြ ့၊ ၿမတ္စြာ ဘုရားက သမၸတၱိေလးပါးကို အဓိကထား၍ ထူသကြဲ ့။

ကဲ မဆန္႔က်င္ပါလား။ ၿမတ္စြာဘုရားနဲ႔ ဆန္႔က်င္တာကို ယံုလွ်င္ ဘုရား၊ တရားကို မယံုရာ က်မွာေပါ့။ ၿမတ္စြာဘုရား ေဟာတာ " သေဗၺ ကမၼႆကာသတၱာ၊ ကမၼံ သေတၱ ၀ိဘဇၹတိ"တဲ့။
ကဲ ဘယ္မွာလဲကဲြ႔ နဂါးခံတြင္းက်ရင္ ပ်က္စီးတတ္တယ္လည္းမပါ။ မသာကို စုန္ခ်ရင္ တစ္ ေလာင္းနဲ ့မၿပီးတတ္ဖူးလို ့လည္းမပါ။

အိမ္တိုင္ထူတာ နကၡတ္မေကာင္းရင္ ပ်က္စီးတတ္တယ္လို႔လည္း မပါ၊ မဂၤလာေဆာင္တာ ရက္မေရြး ရလို ့ပ်က္စီး တတ္တယ္လို႔လည္း မပါ။ ဓမၼာ၊ ေသာက၊ အင္း၀၊ ရာဇာက်လို႔ ပ်က္စီးတာလည္းမပါ။ သားဦးစေန မီးလိုေမႊဆိုတာလည္း မပါ။ တနဂၤေႏြ၊ တနလာၤ၊ အဂၤါ ဆိုတာေတြဟာ ပညတ္ သေကၤတေတြပဲ၊ လူကုိ ေကာင္းေအာင္ ဆိုးေအာင္မလုပ္ႏိုင္ပါဘူး။ ကုသိုလ္ကံသာလွ်င္ ေကာင္းေအာင္လုပ္ႏိုင္၍ အကုသိုလ္ကံ သာ မေကာင္းေအာင္ လုပ္ႏိုင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အကုသိုလ္ဆိုရင္ ေၿမြဆိုး၊ ကင္းဆိုးကဲ့သို႔ ေၾကာက္လန္႔ၿပီး၊ ကုသိုလ္ကံကို ကုစာၦသယ ပတၱၿမားကဲ့သို႔ သေဘာထားကာ အားကိုးၾကမွ ဓမၼံ သရဏံ ဂစာၦမိ ၿဖစ္မွာ မဟုတ္ လား။

ကခ်င္ၿပည္နယ္၊ နမၼားၿမိဳ ့၊ မဂၤလာရာေမေက်ာင္း ဆရာေတာ္ဦးၫာဏ၏ တရားစစ္တမ္း ေဆြေႏြးခန္းမွွ စာကို ေမတၱာရွင္ဆရာေတာ္က ၿပန္လည္ပို ့ခ်ထားၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္။

လူတိုင္းႏွစ္သက္ေသာဂုဏ္

ရုိးသားေၿဖာင့္မတ္ေသာဂုဏ္ကို လူတိုင္းႏွစ္သက္ၾကပါသည္။ ေကာင္းေသာသူမ်ားကို မဆို ထားႏွင့္မေကာင္းေသာသူမ်ားပင္လွ်င္ ရုိးသားေၿဖာင့္မတ္ေသာသူကို ႏွစ္သက္တတ္ၾကသည္။ လူတို ့သည္အဆင့္အတန္းအနိမ့္အၿမင့္၊ ဆင္းရဲခ်မ္းသာကြာၿခားမည္။ မိမိနာမည္၊ ဂုဏ္သတင္း သမိုင္းတြင္က်န္ရစ္သည္ကိုေတာ့အလိုရွိၾကသည္သာၿဖစ္ပါ၏။

ခႏၶာကိုယ္ႏွင့္ ဂုဏ္ေက်းဇူး၏ ၿခားနားခ်က္ကားၾကီးမားလွ၏။ ခႏၶာကိုယ္သည္ေသၿပီးခဏႏွင့္ ပ်က္စီးေသာလည္းဂုဏ္ေက်းဇူးကား ကမာၻဆံုးသည့္တိုင္ေအာင္မပ်က္စီးဟုဆိုလိုပါ၏။ ဟင္း မွန္သမွ်အရသာရွိရန္အတြက္ အေခါင္အခ်ဳပ္သည္ဆားၿဖစ္သကဲ့သို ့ေလာက၌ရွိသမွ်ဂုဏ္ ေက်းဇူးတို ့တန္ဖိုးတက္ရန္အတြက္ အေခါင္အခ်ဳပ္ကားရုိးသားေၿဖာင့္မတ္ၿခင္းၿဖစ္သုည္။မည္မွ် ေကာင္းေသာဟင္းၿဖစ္ပါေစ၊ ဆားမပါလွ်င္ဘယ္လိုမွ အရသာမရွိႏိုင္သကဲ့သို ့ရပ္ရြာေကာင္း က်ဳိး ႏိုင္ငံအက်ဳိးေဆာင္ရြက္ခဲ့ေသာ ပုဂၢိဳလ္ပင္ၿဖစ္ေစ စာရိတၱခ်ဳိ ့ယြင္းသြားသည္ႏွင့္ သူူ၏ ေကာင္းခဲ့ေသာလုပ္ေဆာင္ခ်က္မွန္သမွ်သည္ဘာမွတန္ဖိုးမရွိေတာ့ေခ်။

ရုိးသားေၿဖာင့္မတ္မွဳတစ္ခုတည္းႏွင့္ပင္ လူတစ္ေယာက္အတြက္အထြဋ္အထိပ္ေရာက္ႏိုင္ ေၾကာင္း ဓမၼာစရိယ ဦးေဌးလွဳိင္က `လုပ္တာကိုင္တာ၊ ေၿပာတာဆိုတာ ေနာက္ဆံုး ႏွလံုးစိတ္ ၀မ္းထဲကိုကရုိးသားရ၏။ အရိယာပုဂၢိဳလ္တို ့၏အလုပ္ဂုဏ္မွာလည္း ဥဇုပၸဋိပႏၷ၊ ရုိးသားစြာေၿပာ ဆိုေနထိုင္လုပ္ကိုင္ ၾကံစည္ၿခင္းပင္မဟုတ္ပါေလာ။ ဤရုိးသားၿခငး္သည္ကိုယ္က်င့္တရား (သီလ) အားလံုးပါ၀င္ေနသၿဖင့္ ေလာက၌ ဤအရည္အခ်င္းတစ္ခုတည္းႏွင့္ပင္ အရာရာ အထြဋ္အထိပ္ေရာက္ႏိုင္၏။ ရုိးသားမွဳသည္ ထိုမွ်ေလာက္တန္ဖိုးၾကိီး၏။ အရိယာတို ့၏ေန နည္းေပတည္း။ ရုိးသားမွဳအ တြက္အထြဋ္အထိပ္ေရာက္သူကိုပင္ အရိယာဟုေခၚရ၏။ `ဟု ေဖာ္ၿပခဲ့ပါသည္။

အင္း၀ေခတ္က ေတာင္ဖီလာဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးသည္ ေခြးမ်ားကိုအစာေကၽြးရင္းၿဖင့္၊ ၾကီး ေသာေခြးကငယ္ေသာေခြးကို အႏိုင္က်င့္ၿပီးကိုက္ေသာအခါ တဟဲ့ဟဲ့ၿဖင့္ေမာင္းေနရ၏။ တစ္ ခ်ဳိ ့ေခြးၾကီးမ်ားကဘယ္ေလာက္ေမာင္းေမာင္းမရ၊ ပိုဆိုးလာ၏။ ထိုအခါ ဆရာေတာ္ၾကီးသည္ စိတ္တိုသြားသၿဖင့္ ေတာင္ေ၀ွးကိုကိုင္ေၿမွာက္ရင္း ‘ တယ္..ဒီေခြးေတြရုိက္လိုက္ရ၊ ငါပါသံုး ေကာင္ၿဖစ္သြားေရာ့မယ္’ ဟုညည္းတြားရွာေလသည္။

ယခုဆုတ္ကပ္ေခတ္ၾကီးတြင္လည္း မေကာင္းေသာသူမ်ား မ်ားလာေသာအခါ၊ အနည္းစုၿဖစ္ ေသာေကာင္းေသာသူမ်ားက မထူးပါဘူးကြာ သူူမ်ားမိုးခါးေရေသာက္၊ ကိုယ္လည္းေသာက္ တာပဲေကာင္းပါတယ္ဆိုၿပီး မေကာင္းတာကိုလုပ္မိသြားၾကသူကမ်ား၏။ ထိုသူမ်ဳိးကား မိမိ ကိုယ္ကို သံုးေကာင္ၿဖစ္ေစသူမ်ားသာၿဖစ္ၾကပါ၏။

မိမိက္ိုယ္ကိုသံုးေကာင္ထဲမပါေအာင္ထိန္းသိမ္းႏိုင္ေသာ စာရိတၱသတၱိရွိသူ၊ (ရုိးသားသူ) မ်ား ၿဖစ္ၾကေစဖို ့ၾကိဳးစားေစလိုပါသည္။ ရုိးသားေၿဖာင့္မတ္ၿခင္း (စာရိတၱသတၱိ) ၏အဓိကရန္သူမွာ အလိုေလာဘၾကီးၿခင္းသည္သာၿဖစ္ေသာေၾကာင့္၊ မိမိတုိ ့သည္ အလိုေလာဘနည္းေအာင္ၾကိဳး စားၿခင္း၊ သူတစ္ပါးကို မနာလိုေသာ ကုႆာမစၦရိယမၿဖစ္ေစဖို ့ၾကိဳးစားေနထိုင္ၾကရမည္သာ..။

ေမတၱာရွင္ဆရာေတာ္(ေရႊၿပည္သာ)၏ဘ၀ႏွင့္ရင္းရေသာအေတြးအၿမင္မ်ား(အတြဲ၁) မွေကာက္ႏုတ္ကူးယူေရးသားထားပါသည္။
မ အနမ္း