ေတာင္းပန္ျခင္း

ဘေလာ့ဖြင့္လို ့ရေနၿပီဆိုေပမဲ့ ညပိုင္းညည့္နက္ေလာက္မွကြန္နက္ကေကာင္းၿပီးဖြင့္လို ့ရတာ ေၾကာင့္နဲ ့ ခုတစ္ေလာအလုပ္ေတြရွဳပ္ေနတာေၾကာင့္လည္း စာေရးဖိို ့ပိုစ့္ အသစ္တင္ဖို ့ဘက္ ကိုမလွည့္ႏိုင္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။ အလုပ္ရွဳပ္တယ္ဆိုလို ့ဘာအလုပ္မွႀကီးႀကီးမားမား လုပ္ တာ ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ အမည္ေဖာ္လို ့မရ၊ ေျပာလို ့မရ တဲ့ကိစၥရပ္ေတြကမ်ားေနတာပါ။ ဒီၾကား ထဲအဆင္မေျပမွဳေတြက ႀကံဳေနရေသးတယ္။ ပဲႀကီးေလွာ္ၾကား ဆားညပ္တဲ့ကိစၥေတြေပါ့။ ကိုယ့္အေၾကာင္းတရားမဟုတ္ပဲ သူမ်ားၾကားကူညီေပးတာမ်ဳိးမွာ ကိုယ္ကေနရင္းထိုင္ရင္း အေျပာခံ၊ အဆဲခံရတာမ်ဳိးေလ ။ ကိုယ့္ဖက္ကေတာ့ ေမတၱာမပ်က္ပါဘူး။ း) ဒါေပမဲ့ ပိုစ့္အသစ္ တင္္ခ်င္စိတ္လည္း မရွိေသးဘူး၊ ဘာေရးရမွန္းလည္းမသိေသးဘူးျဖစ္ေနတာပါ။ လာလည္ၾက တဲ့ မိတ္ေဆြအားလံုးကိုေတာ့ အားနာမိပါတယ္။ ေနာက္ေန ့မ်ားမွ ပိုစ့္အသစ္ တင္ႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါ့မယ္။

ျမန္မာတို ့ရဲ ့့ႏွစ္ဆန္းတစ္ရက္...

ႏွစ္ေဟာင္းလြန္၍ ႏွစ္သစ္ဆန္းစ ပထမေန ့ကို “ႏွစ္ဆန္းတစ္ရက္ေန ့”ဟုေခၚဆိုၾကသည္။ အခ်ဳိ ့ ကလည္း ႏွစ္ေဟာင္းမွ ႏွစ္သစ္သို ့ကူးေျပာင္းသည့္ေန ့ျဖစ္သျဖင့္ “ႏွစ္သစ္ကူးေန”့ ဟုေခၚၾကသည္။ ထုိေန ့့ကို ‘မဂၤလာရွိေသာေန ့’ေန ့့ထူးေန ့ျမတ္အျဖစ္ ႏိုင္ငံတိုင္း၌ ကိုယ့္ဓေလ့ ႏွင့္ ကိုယ္ က်င္းပၾကကာ၊ အလုပ္ပိတ္ရက္မ်ားအျဖစ္ သတ္မွတ္၍ ထားၾကသည္။

ကမာၻေပၚတြင္ လူမ်ဳိး အလိုက္၊ ဘာသာအလိုုက္ ကိုယ့္စရုိက္ ကိုယ့္ဘာသာႏွင့္ ႏွစ္မ်ားကို ေရတြက္သည့္ အစဥ္ အလာသည္ လူ ့ယဥ္ေက်းမွဳထြန္းကားသည့္အခ်ိန္မွစ၍ ရွိလာခဲ့သည္။ “ႏွစ္”ဟူသည္ အပိုင္း အျခား ကိုသတ္မွတ္သည့္အစဥ္အလာ ရွိခ်ိန္မွစ၍ ႏွစ္ဆန္းတစ္ရက္ေန ့ဟူေသာ ေ၀ါဟာရ ေပၚလာသည္ ဟုေယဘူယ်အားျဖင့္ ယူဆရန္ရွိေသာ္လည္း မည္သည့္ ခုႏွစ္သကၠရာဇ္မွစ၍ “ႏွစ္ဆန္းတစ္ရက္ေန ့”ဟု ေန ့ထူးေန ့ျမတ္ျဖင့္ သတ္မွတ္က်င္းပခဲ့သည္ ကို တတ္အပ္မဆိုႏိုင္ေခ်။

အေဟာင္းမွအသစ္သို ့ေျပာင္းျခင္းကား ႏွစ္လိုဖြယ္ရာျဖစ္သည္။ ထို ့ေၾကာင့္ ႏွစ္သစ္ကူး ေျပာင္းျခင္းကို “မဂၤလာ” ဟု အမ်ားကလက္ခံၾကသည္။ ယင္းသို ့မဂၤလာရွိေသာေန ့ကို သတ္မွတ္ပံု၊ ႀကိဳဆိုပံု၊ က်င္းပပံုျခင္းကား လူတစ္မ်ဳိးႏွင့္တစ္မ်ဳိးမတူေခ်။ အခ်ဳိ ့က ဧၿပီလ ထဲအတြင္း ႏွစ္ဆန္း၍ အခ်ဳိ ့က ဇန္န၀ါရီလအတြင္း ႏွစ္ဆန္းသည္။ ႀကိဳဆိုက်င္းပနည္းလည္း ရုိးရာဓေလ့ထံုးစံ အလိုက္ကဲြျပားၾကသည္။

အခ်ဳိ ့သူတို ့၏ ႏွစ္ဆန္းပဲြအတြင္း ေရကစား၍ အခ်ဳိ ့က မီးထြန္းၾကသည္။ အခ်ဳိ ့က ကခုန္ ၾက၍ အခ်ဳိ ့က ဘုရားရွိခိုး ဆုေတာင္းပဲြျပဳၾကသည္။ အခ်ဳိ ့ကမူ မီးရွဴး၊ မီးပန္းမ်ား မည္သို ့ပင္ ျဖစ္ေစ၊ ႏွစ္ဆန္းသည့္အခ်ိန္အတြင္း ႏွစ္ေဟာင္းမွ အညစ္အေၾကးတို ့ကို ေဆးေၾကာ ပယ္ဖ်က္လိုျခင္း၊ ႏွစ္သစ္ကုိ ၀မ္းပန္းတသာ ခင္းက်င္း ႀကိဳဆိုျခင္း၊ တစ္ႏွစ္ကုန္ ၍ အသက္၀ါ ႀကီးရင့္လာသည္ကို အသိအမွတ္ျပဳထားသည့္ လကၡဏာျဖင့့္ သက္ႀကီး၀ါႀကီး၊ မိဘ၊ ဘိုးဘြား တို ့အား ပူေဇာ္ဂါရ၀ျပဳျခင္း၊ ဘာသာဓေလ့မ်ား အရ စိတ္ေကာင္းေမြး၍ ေကာင္းမွဳကုသိုလ္ မ်ားျပဳလုပ္ျခင္းတို ့၌ တစ္သေဘာတည္းပင္ ျဖစ္ ၾကေလသည္။

ႏွစ္ဆန္းအခ်ိန္ လူႀကီးမိဘ၊ ဆရာသမားတို ့အား ပူေဇာ္ကန္ေတာ့ျခင္း၊ အဖိုးအဖြားတို ့အား ေျခသည္းလက္သည္းလွီးျဖတ္ေပးျခင္း၊ ေခါင္းေလွ်ာ္ေပးျခင္းတို ့ျဖင့္ ့ကုသိုလ္ယူၾကသလို အိမ္တြင္းအိမ္ျပင္ရွိ အညစ္အေၾကး၊ အမွဳိက္သရုိက္မ်ားကိုရွင္းလင္းျခင္း၊ ဦးေခါင္းေဆးေလွ်ာ္ ၾကျခင္း၊ ေစတီပုထိုး ေက်ာင္းကန္မ်ားသို ့ထြက္၍ ဥပုသ္သီတင္း ေစာင့္တည္ကာ ဒါနျပဳၾကျခင္း

ဘုရားပုထိုး ရုပ္ပြား ေတာ္မ်ားကို ေရသပၸါယ္ျခင္းမ်ား၊ ငါးလႊတ္ျခင္္း၊ ငွက္လႊတ္ျခင္းအစရွိသည္ တို ့ျဖင့္လည္းေကာင္းမွဳကုသိုလ္အသီးသီးတို ့ ျပဳလုပ္ေလ့ရွိၾကပါသည္။

ႏွစ္ဆန္း တစ္ရက္ေန ့အတြင္း ရရွိေသာ ေငြေၾကးကို အမွတ္တရ သိမ္းျခင္း၊ ေငြကုန္ေၾကးက် မမ်ားေအာင္ ထိန္းသိမ္းျခင္းမ်ား လုပ္တတ္သည့့္ဓေလ့ မွာလည္း ျမန္မာတို ့၌ ေရွးယခင္ က ပင္ရွိခဲ့သည္။

ႏွစ္ကူးပဲြမ်ားသည္ တစ္ေက်ာင္း တစ္ဂါထာ၊ တစ္ရြာ တစ္ပုဒ္ဆန္း ပင္ျဖစ္ၾကေသာ္လည္း၊ ေယဘူယ် အားျဖင့္မူ လူတိုင္းသည္ ႏွစ္သစ္ကို မဂၤလာအေပါင္းႏွင့္ ျပည့္စံုလိုေသာ ဆႏၵျဖင့္ ၾကိဳဆိုၾကျခင္းပင္္ျဖစ္ေတာ့သည္။ ထိုသို ့ႀကိဳဆိုသည့္အတိုင္း၊ သည္ႏွစ္ရဲ ့ႏွစ္သစ္ကူးေျပာင္း သည္ ့ႏွစ္သစ္မဂၤလာအခါသမယ မွာလည္း မဂၤလာအေပါင္းနဲ ့ျပည့္စံုဖို ့ဆႏၵ ျပဳလိုက္ပါတယ္။

အားလံုးေသာ ဘေလာ့ မိတ္ေဆြ၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ားလည္း ႏွစ္သစ္နဲ ့အတူ က်န္းမာ ခ်မ္းသာ ကာ၊ ေဘးဘယာေတြ ကင္းေ၀းၾကပါေစ။

စာေရးသူ။ ။ မ အနမ္း

ကိုးကား။ ။ ျမန္မာ့စြယ္စံုက်မ္း အတဲြ( ၆ )

“ႏွစ္သစ္ကူးသည့္ ၿမန္မာ့သၾကၤန္”

“ႏွစ္သစ္ကူးသည့္ ၿမန္မာ့သၾကၤန္”

သၾကၤန္သည္ သကၤႏၱဟူေသာ ပါဠိပုဒ္မွလာသည္။ သကတၱ ရရစ္သံႏွင့္ သၾကၤန္ ဟူေသာ ၿမန္မာစကား ၿဖစ္ေပၚလာၿခင္းၿဖစ္သည္။ သကၤႏၱ၏ အနက္မွာ ကူးေၿပာင္းၿခင္း၊ တစ္ေနရာမွ တစ္ေနရာသို ့ေရာက္ရွိၿခင္းဟူ၍ၿဖစ္သည္။ 

ၿမန္မာလူမ်ဳိးတို ့၏ က်င္းပၿမဲၿဖစ္ေသာ ဆယ့္ႏွစ္ရာသီပဲြေတာ္မ်ားတြင္ သၾကၤန္ေရသဘင္ ပဲြ ေတာ္သည္ အလြန္ၾကီးက်ယ္ စည္ကားေသာ အမ်ဳိးသားပြဲေတာ္ တစ္ခုၿဖစ္လာခဲ့သည္။

ႏိုင္ငံ၏ အဓိက ကိုးကြယ္ေသာ ဗုဒၶအယူ၀ါဒႏွင့္တကြ အၿခားေသာယဥ္ေက်းမွဳ ဓေလ့ထံုးစံတို ့ သည္လည္း ဟိႏၵဴအယူ၀ါဒႏွင့္ ယဥ္ေက်းမွဳဓေလ့ထံုးစံတို ့ေရာေထြးကာ ၿမန္မာႏိုင္ငံဖက္သို ့ ေရာက္ရွိလာခဲ့ၾကၿခင္းၿဖစ္သည္ဆို၏။

ၿမန္မာလူမ်ဳိးတို ့၏ ႏွစ္ကူးသၾကၤန္ပဲြေတာ္သည္လည္း ဟိႏၵဴ အယူ၀ါဒမွ ဆင္းသက္ေသာ ဓေလ့ အတိုင္း ေရွးယခင္ကာလမ်ား၌ မိဘ၊ ဆရာသမားမ်ားႏွင့္ သက္ၾကီး၀ါၾကီးမ်ားကို သနပ္ခါး နံသာေရမ်ား ၊ သေၿပခက္ကေလးမ်ားၿဖင့္ ကန္ေတာ့ၾကသည့္အေလ့အထရွိခဲ့ၾကသည္။

သၾကၤန္ေရကစားသည့္ အေလ့သည္ ပုဂံေခတ္ကပင္ ရွိခဲ့သည္ကို နရသီဟပေတ့မင္းႏွင့္ မိဖုရားေစာလံု တို ့၏ ရာဇ၀င္ဇာတ္ေၾကာင္းက သက္ေသၿပဳႏိုင္ေလသည္။    

ေရွးယခင္ ကတည္းက   ႏွစ္ကူးသၾကၤန္ပဲြေတာ္ ဟူ၍ ထူးၿခားစြာေရပက္ဖ်န္းၾကသည့္ အစဥ္ အလာ မွာ ယခု ထက္တိုင္ ထင္ထင္ရွားရွား တည္ရွိေနေသးသည္ကို ေတြ ့ၿမင္ႏိုင္ၾကေပသည္။  ၿမန္မာလူမ်ဳိးတို ့၏ ႏွစ္ကူးပဲြကို သၾကၤန္ဟုသတ္မွတ္ ေခၚဆိုခဲ့သည္။  ႏွစ္သစ္ကိုၾကိဳဆိုသည့္ သေဘာၿဖင့္ ၿမန္မာလူမ်ဳိးတို ့ သည္ ေရပက္ကစားခဲ့ၾကသည္။ 

ယခုေခတ္၌ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး တစ္ဖဲြ ့ႏွင့္ တစ္ဖဲြ ့အလြန္အက်ဴး အၿပန္အလွန္ေရကစားမွဳမ်ား၊ အၿပိဳင္အဆိုင္ စကားႏိုင္သံခ်ပ္မ်ားႏွင့္ ေပ်ာ္ရႊင္ပြဲသဖြယ္ ဆင္ႏႊဲမွဳမ်ားအၿဖစ္ တေၿဖးေၿဖး အသြင္ ေၿပာင္းးလာ ခဲ့ၾကၿခင္းၿဖစ္သည္။ ဤသို ့တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ေရပက္ဖ်န္းၾကသည့္ အေလ့မွာ လာမည့္ ႏွစ္တြင္ ေဘးဘယာမ်ားကငး္စင္၍  ၾကည္လင္ေအးၿမေစရန္ ရည္သန္ သည့္ သေဘာ ၿဖစ္သည္ဟု ဆိုၾကသည္။

သၾကၤန္ရက္မ်ား ကို အၾကိဳေန ့၊ အက်ေန ့၊ အၾကတ္ေန ့ ႏွင့္ အတက္ေန ့ဆိုၿပီး ေလးရက္တိုင္ တိုင္ က်င္းပေလ့ရွိကာ၊ ေနာက္တစ္ေန ့ကူးေၿပာင္းသည္တြင္ ႏွစ္ဆန္းတစ္ရက္ေန ့ဟု သတ္ မွတ္္ခဲ့ၾကသည္။ ႏွစ္ေဟာင္း ကုန္၍ ႏွစ္သစ္ဆန္းစ ပထမေန ့ကို ႏွစ္ဆန္းတစ္ရက္ ဟုေခၚ ဆို ၾကၿခင္းပင္ၿဖစ္သည္။  

 

ကမာၻေပၚရွိ လူမ်ဳိးတို ့သည္ မိမိတို ့၏ ဓေလ့ထံုးတမ္း အစဥ္အလာမ်ားအရ ႏွစ္ဆန္းရက္မ်ား သတ္မွတ္ရေပရာ ‘ႏွစ္’ ဟူသည့္အပိုင္းအၿခားကို သတ္မွတ္သည့္ အစဥ္အလာရွိခ်ိန္မွစ၍ ႏွစ္ ဆန္း တစ္ရက္ေန ့ဟူေသာ ေ၀ါဟာရေပၚလာသည္ဟု ေယဘူယ်အားၿဖင့္ ယူဆရန္ရွိေသာ္ လည္း မည္သည့္ခုႏွစ္သကၠရာဇ္ မွ စ၍ ႏွစ္ဆန္းတစ္ရက္ေန ့ကိုေန ့့ထူးေန ့ၿမတ္ အၿဖစ္သတ္ မွတ္ ခဲ့သည္ ကိုမူတတ္အပ္မဆိုႏိုင္ၾကေပ။

အေဟာင္းမွအသစ္သို ့ ကူးေၿပာင္းၿခင္းကား ႏွစ္လိုဖြယ္ရာၿဖစ္သည္။ ႏွစ္သစ္ကူးေၿပာင္းၿခင္းကို မဂၤလာ ဟုသတ္မွတ္ၾကသည္။ ႏွစ္ဆန္းခ်ိန္လူတစ္မ်ဳိး ႏွင့္တစ္မ်ဳိး မတူၾကသကဲ့သို ့ ႏွစ္သစ္ပဲြ က်င္းပပံုခ်င္းလည္း မတူၾကေခ်။  

ယခုအခါ ၿမန္မာတို ့၏ ႏွစ္တစ္ႏွစ္အကူး ေရပက္ဖ်န္းၾကသည့္ ခ်စ္စရာ ရုိးရာအတာသၾကၤန္ ဓေလ့သည္ ကမာၻ ႏွင့္ အ၀ွမ္း ယေန ့ထက္တိုင္ လူသိမ်ားထင္ရွား ေနသည္ကို ေတြ ့ၿမင္ႏိုင္ ၾကေပသည္။   

အနမ္း (သုခုမ)

ၿမန္မာ့စြယ္စံုက်မ္းအတဲြ(၆) ၊(၁၂) တို ့မွကိုးကားပါသည္။ 

ပိေတာက္ပန္းတို ့ပြင့္ေသာရာသီ

တေပါင္း တန္ခူး မိုးသားၾကဴးသည့္ေႏြရာသီအခါသမယ၌အၿခားေသာသစ္ပင္ၾကီးမ်ားမွာ ရြက္ေဟာင္း ေၾကြ၍ ရြက္သစ္ထြက္စၿပဳခ်ိန္တြင္ ၿမင့္ၿမင့္မားမားခန့္ညားလွေသာ ပိေတာက္ပင္တို့ကား ရြက္စိမ္းရြက္စိုတို ့ၿဖင့္ ေ၀ဆာလွ်က္ရွိေလသည္။ထို့ၿပင္ ၿမစိမ္းေရာင္အရြက္အခက္တို ့ ၾကားမွ ေရႊအဆင္းကဲ့သို ့၀ါ၀င္းေသာ ပိေတာက္ပန္းတို ့ကား ပင္လံုးကၽြတ္ ၿမိဳင္ၿမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ ဖူးပြင့္ၾကကာ၊ သင္းပ်ံသည့္ရနံ ့ကို ၀န္းက်င္တစ္၀ိွဳက္ၿပန္ ့ႏွံ ့ေစေတာ့သည္။ ဤသည္ကား ပန္း ပိေတာက္၏ ထူးၿခားခ်က္ဟုပင္ ဆိုခ်င္ပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္လည္း “ သိဂီ ၤၿမေညွာင့္၊ ပန္းပိေတာက္တို ့

ၿဖိဳးေမာက္ရႊင္လန္း၊ ထူးဆန္းလွတင့္၊

ရုိးတံၿမင့္ႏွင့္၊ ပြင့္ၾကၾကိဳင္သင္း၊

ၿမိဳင္လံုး၀င္းမွ်……………………” ဟူ၍လည္းေကာင္း

“ ၿမိဳင္မွာၿမိဳင္ေလွ်ာက္၊ ေရႊပိေတာက္လည္း၊

ဖူးေညွာင့္ပြင့္ခ်ိန္……………………………….” ဟူ၍လည္းေကာင္း

ေရွးၿမန္မာ စာဆိုရွင္ၾကီးမ်ားသည္ ပိေတာက္ပန္းမ်ား ပြင့္ခ်ိန္တြင္ ၿမိဳင္ေခ်ရိပ္ခြင္၏ သာယာ တင့္ဆန္းပံုကို ကဗ်ာလကာၤမ်ား သီကံုးစပ္ဆိုခဲ့ၾကေသးသည္။

ထိုသို ့ ပူၿပင္းေၿခာက္ေသြ ့ေသာအခ်ိန္အခါ၌ ေတာေတာင္ေရေၿမတို ့ကို သာယာရွဳေမာဖြယ္ ၿဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးႏိုင္စြမ္းသည့္ ပိေတာက္ပင္တို ့ကိုၿမန္မာႏိုင္ငံအႏွံအၿပားေတြ ့ၿမင္ႏိုင္သည္။သဲႏွဳံးေၿမဆန္၍ ေရမ၀ပ္ေသာေဒသတို ့၌ ပိေတာက္ပင္မ်ား ပိုမိုၿဖစ္ထြန္းသည္ဟု သိရသည္။

ပိေတာက္ပင္တို ့သည္ အၿမင့္ေပ၆၀ မွ၈၀ ထိရွိတတ္ၾကသည္။ တေပါင္းလမွစ၍ သံုးၾကိမ္တိုင္ ပြင့္သည္ဟုဆိုသည္။ ေမႊးပ်ံသင္းၾကိဳင္၍ ၀ါ၀ါ၀င္း၀င္းရွိၾကေသာ ပိေတာက္ခိုင္၊ ပိေတာက္ခက္ တို ့သည္ အဆုပ္လိုက္ အခဲလိုက္ ၀င္းထိန္ေအာင္ ပြင့္တတ္ၾကေပသည္။

ပိေတာက္ သံုးၾကိမ္ပြင့္ၿပီးလွ်င္ မိုးၿဖိဳင္ၿဖိဳင္ရြာ၍ မိုးရာသိီအစၿပဳသည္။ ၿမန္မာလူမ်ဳိးတို ့သည္ ပိေတာက္ပြင့္သည့္ အၾကိမ္ကိုေရတြက္ကာ မိုးရာသီကိုေစာင့္ေမွ်ာ္တတ္ၾကသည္။ ၿမန္မာႏွစ္သစ္ကူးခ်ိန္ၿဖစ္ေသာ သၾကၤန္ေတာ္အခါႏွင့္လည္း ပိေတာက္ပြင့္ခ်ိန္ႏွင့္ ၾကံဳၾကိဳက္ တတ္ရာ ေရပက္ခံထြက္သူ၊ေရပက္သူအမ်ဳိးသမီးမ်ားသည္ပိေတာက္ပန္းမ်ားကိုအားရပါးရ ပန္ဆင္ၾကေလသည္။ ပိေတာက္ပန္းခက္မ်ားကိုလည္းဘုရားတင္လွဴ၍လည္းေကာင္း၊ေရပက္ခံံေမာ္ေတာ္ကား၊ေရပက္မ႑ပ္မ်ား၌ အလွဆင္္ခ်ိပ္ဆဲြ၍လည္းေကာင္း ၿမင္ေတြ ့ႏိုင္ ၾကပါေသးသည္။ လူငယ္ အေတာ္မ်ားမ်ားကပင္ ပန္းပိေတာက္ႏွင့္ သၾကၤန္ကို တဲြဖက္၍ ၿမင္ေနၾကၿပီ ၿဖစ္သည္။ သၾကၤန္သည္ ပိေတာက္ပန္းပြင့္သည္၊ သၾကၤန္တြင္ရြာေသာ မိုးစက္ေလးမ်ား က်လာလွ်င္ပင္ ပန္းပိေတာက္တို ့ပြင့္သည္ဟု မွတ္ထင္ေလ့ရွိၾကသည္။ အမွန္ေတာ့ တေပါင္းတန္ခူးအခ်ိန္ သည္ ပိေတာက္ပန္းပြင့္ေသာအခ်ိန္ပင္ ၿဖစ္ေလရာ၊ တိုက္ဆိုင္မွဳ ဟုပင္ဆိုႏိုင္ပါသည္။

မည္သို ့ပင္ဆိုေစ ပန္းပိေတာက္သည္ အလြန္ပင္ရနံ ့ေမႊးေသာပန္းအၿဖစ္လည္းေကာင္း၊ လူအမ်ားႏွစ္သက္ေသာ ပန္းအၿဖစ္လည္းေကာင္း ထင္ရွားေနေလသည္။ သၾကၤန္အခါသမယ ႏွင့္ ၾကံဳၾကိဳက္ေသာေၾကာင့္လည္း ပိုမိုအသိအမွတ္ၿပဳခံရၿခင္း၊ အထြဋ္အၿမတ္ထား ခံရၿခင္းၿဖစ္ သည္ ဟုဆိုရေပမည္။

အနမ္း(သုခုမ)

ကိုးကား_ ၿမန္မာ ့စြယ္စံုက်မ္း အတဲြ(၆)