ဒီေန ့ဒီဇင္ဘာမွာ
လူတိုင္းလူတိုင္း ကေတာ့ စိတ္ကူးယဥ္တတ္ၾကပါတယ္။ ကၽြန္မလည္း လူေတြထဲ က လူ တစ္ေယာက္မို ့အၿမဲတမ္း စိတ္ကူးမယဥ္တတ္ဖူးဆိုေပမယ့္၊ တစ္ခါတစ္ရံကေတာ့ စိတ္ကူး ယဥ္တာပဲေပါ့။ စိတ္ကူးယဥ္တယ္ဆိုတာ ကုိယ္ၿဖစ္ခ်င္ရာေတြကို ေတြးေတာေနမိၿခင္း တစ္မ်ဳိး ပါ။ စိတ္ကူးယဥ္မွဳေတြက တကယ္ ၿဖစ္မလာဘူးလို ့မေၿပာႏိုင္ေပမယ့္၊ တကယ္ၿဖစ္လာႏိုင္တာ ပဲလို ့လည္း တရားေသ ယူဆလို ့မရပါဘူး။ သို ့ေပမယ့္လည္း စိတ္ကူးယဥ္မွဳဆိုတာက္ို လူတိုင္း ပိုင္ဆိုင္ ႏိုင္ၾကပါတယ္။ လူတိုင္းဟာ ကိုယ္ၿဖစ္ခ်င္တဲ့ ဆႏၵေတြကို စိတ္ကူးထဲမွာ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ခြင့္ ရွိတယ္ ေလ။ကၽြန္မရဲ ့ကမာၻသစ္ေလးမွာ ကၽြန္မဟာ အေတာ္အတန္ နာမည္ရေနတဲ့ စာေရးဆရာမ တစ္ဦး ေလ။ (နာမည္ၾကီး စာေရးဆရာမေတာ့ မဟုတ္ေသးဘူး)ကၽြန္မ ပိုင္ဆိုင္ထားတာေတြက ကၽြန္မအေပၚေမတၱာအၿပည့္အ၀ထားတဲ့ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းနဲ ့တရားေမြ ့ေလွ်ာ္ေနမယ့္၊ မိခင္ၾကီး နဲ ့ကၽြန္မ စာေရးၿခင္းကိုအားေပးၿပီး၊ လမ္းညႊန္ကူညီေပးမယ့္ ကၽြန္မရဲ ့အားထားရာ အေဖ။ အဲဒီေနာက္ေတာ့ ကၽြန္မနဲ ့မနီးလြန္းမေ၀းလြန္းမွာ ရွိေနမယ့္၊ ကၽြန္မကိုစာနာ နားလည္ ခြင့္လႊတ္ၿပီး၊ အစဥ္အၿမဲ ကၽြန္မကိုခ်စ္ေနႏိုင္မယ့္ ကၽြန္မအတြက္ အေဖာ္ေကာင္ေလးတစ္ ေယာက္။ (ကၽြန္မ ခိုင္းသမွ်ကိုလည္း မၿငိဳမၿငင္လုပ္ေပးႏိုင္ရမယ္ေလ) း)
ၿပီးေတာ့ ကၽြန္မ ယံုၾကည္ရသူ၊ ကၽြန္မကိုလည္းယံုၾကည္မယ့္သူ ၿဖစ္ရမယ္။ း)
ကၽြန္မရဲ ့စိတ္ကူးယဥ္ ကမာၻေလး မွာ သူတို ့ေတြရွိေနၾကမယ္ဆိုရင္၊ ကၽြန္မ ေငြေၾကးအမ်ားၾကီး ကို မပိုင္ဆိုင္ ေပမယ့္ ၊ ေပ်ာ္ရႊင္ေနမိမွာေတာ့အမွန္ပဲ။ ခုေတာင္ ကၽြန္မ စိတ္ကူးယဥ္မိတာေလး ကိုၿပန္ေရးရင္းနဲ ့ေပ်ာ္ေနမိ ေသးတယ္။ ဒါဟာ ကၽြန္မရဲ ့ အိပ္ယာ၀င္ခါစ အိပ္မေပ်ာ္ေသးခင္ စိတ္ကူးယဥ္မိတဲ့ အေတြးေလးပဲေပါ့။
ကဲ ညီမေလး ၀ိွဳက္ေရ .. အမေတာ့ညီမေလးတဂ္ထားတာကိုအေကာင္အထည္ေဖာ္ၿပီးၿပီေနာ္။
ဒီေလာက္ဆို ေက်နပ္ေတာ့ ... ေကာ္နက္ရွင္းသေဘာေကာင္းေနလို႔ ညီမေရ မဟုတ္ရင္မလြယ္ဘူး။
ဒါက ၀တၳဳေတြ၊ ပံုၿပင္ေတြမဟုတ္ပါဘူး။ တကယ့္အၿဖစ္အပ်က္ပါ၊ မၿဖစ္သင့္တဲ့အၿဖစ္အပ်က္မို ့၊ စိတ္ပ်က္ဖို ့လည္းေကာင္းတယ္။ ေၿပာရရင္ေတာ့ ေတာရြာတစ္ရြာကအၿဖစ္အပ်က္တစ္ခုပါ။ ၿမိဳ့ကေတာ့ မလွဳိင္လို ့ေခၚတဲ့ ၿမိဳ့ေလးတစ္ၿမိဳ ့မွာပါ။ မိတၳီလာဖက္မွာရွိတဲ့ၿမိဳ့ေပါ့။ မိတၳီလာဆိုရင္ေတာ့လူ အေတာ္မ်ားမ်ားသိၾကပါတယ္။ အဲဒီ မလွဳိင္ၿမိဳ ့မွာရွိတဲ့ အပ်ဳိၾကီး တစ္ ေယာက္ အေၾကာင္းပါ။ ခုေတာ့ သူက အသက္၇၀ အရြယ္ေလာက္ ရွိေန ပါၿပီ။ သူ ့နာမည္ က မခင္ၿမ ၊ လြန္ေခ်ာေမာလွပခဲ့သူလို ့သိရပါတယ္။ သူေနတဲ ့ရြာမွာေတာ့ သူက အေခ်ာအလွ မို ့ ကာလသားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက သေဘာက်ၾကတာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္သူကလည္း ကာလသား ေတာ္ေတာ္ မ်ား မ်ား နဲ ့ရွဳပ္တာပါပဲ။ မခင္ၿမ အိမ္ေထာင္က် ေတာ့ အသက္သံုးဆယ္ နီးနီးရွိေန ပါၿပီ ။အခ်ဳိ ့ကလည္း သူ ့ကို ဗိုက္တစ္လံုးနဲ ့မို ့ ကိုေမာင္ေဌး ကိုယူလိုက္တာပဲလို ့ဆိုၾက ပါ တယ္။ ကိုေမာင္ေဌးကမခင္ၿမထက္အသက္ေလး၊ ငါးႏွစ္ ၾကီးပါတယ္။ ကိုေမာင္ေဌးနဲ ့အိမ္ ေထာင္ ကာလသိပ္မၾကာလိုက္ပါဘူး။ သမီးကေလးေမြးၿပီဲးကိုေမာင္ေဌး နဲ ့ကဲြသြားၾကပါတယ္။
ဒီႏွလံုးသား..ဒီမွာတင္....ေသြးေအးထားပါတယ္.
အခု ဒီမွာက (အသားကင္)Barbecue ၾကိဳက္ၾကတဲ့သူေတြ အေတာ္မ်ားၾကပါတယ္။ Barbecue ဆိုင္ေတြ ကလည္းေနရာအႏွံပါပဲ။
ဆိုင္ေတြမွာ စားရတာ ရုိးအီေနတာေၾကာင့္ ၊ အိမ္မွာ ကိုယ္ၾကိဳက္ႏွစ္သက္တာေတြကို
ခရစ္စမတ္ေန ့မေရာက္ခင္ အမ ကၿပန္ေတာ့မွာဆိုေတာ့ ..ဒီေန႔ဟာ အမနဲ႔ဆံုေတြ႔ျခင္း အမွတ္တရ ျဖစ္သြားတာပါပဲ။
လွ်ပ္စစ္မီးမ်ားပ်က္ေနခိုက္ ဖူးေတြ ့ရစဥ္ ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ပံု
သည္ဘုရားပင့္ရၿခင္း အေၾကာင္းစတင္ေၿပာရရင္၊ ကၽြန္မ ညီမအေၾကာင္း စေၿပာရမွာပဲ၊ သူနဲ႔ ကၽြန္မက အထက္ေအာက္ ညီမေပါ့။ သူ က လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္(လေပါင္း၂၀) ေလာက္က အေနာက္ႏိုင္ငံ တစ္ႏိုင္ငံကို ထြက္ခြာသြားခဲ့ပါတယ္။
ပထမေတာ့ အစ္မ၀မ္းကဲြကေခၚတာဆိုေတာ့ အစ္မအိမ္မွာအတူေနတယ္ေပါ့။ ေနာက္ပိုင္း သူဖာသာၾကိဳးစား အလုပ္လုပ္ခ်င္တာကတစ္ေၾကာင္း၊ အမနဲ႔ အဆင္မေၿပေတာ့တာက တစ္ေၾကာင္းေၾကာင့္၊ သူတစ္ေယာက္ တည္း ေနထိုင္ႏိုင္ေအာင္ လုပ္ကိုင္ရပါတယ္။
သူေရာက္တဲ့ႏိုင္ငံက ၿမန္မာလူမ်ဳိးလည္း အင္မတန္နည္းပါတယ္။ အသိမိတ္ေဆြဆိုလို႔ သူ႔မွာ ရင္းရင္း ႏွိီးႏွီးနဲ႔ ကူညီမယ့္သူ တစ္ေယာက္မွမရွိတဲ့အခ်ိန္၊ သူ႔အတြက္ ေတာ္ေတာ္ေလး ဒုကၡေရာက္ခဲ့တယ္ လို႔ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ အမ ၀မ္းကြဲေပးတဲ့မုန္႔ဖိုး ပိုက္ဆံေလးနဲ႔ ဟိုေယာင္ ေယာင္ ဒီေယာင္ေယာင္ၿဖစ္ေနခဲ့ၿပီး၊ အဲဒီႏိုင္ငံရဲ႔ ဘာသာစကားကလည္း ကၽြမ္းကၽြမ္းက်င္က်င္ မတတ္တာေၾကာင့္ ဒုကၡမ်ားစြာကိုၾကံဳေနခဲ့ရပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ကလည္း အေ၀းကေနရတာေၾကာင့္ ဘာကိုမွ အေသအခ်ာမကူညီႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ တတ္ႏိုင္သေလာက္ေတာ့ ကိုယ္သိရာ၊ ခင္ရာသူေတြြ ဆက္ေပးခဲ့တယ္ဆိုေပမယ့္၊ သူေရာက္ေနတဲ့ႏိုင္ငံမွာက အသိမိတ္ေဆြ မရွိၾက ပါဘူး။
ဘုရားရဲ႔ ရာဇ၀င္ကိုေၿပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ၁၉၆၅ ခု ကခ်င္ၿပည္နယ္၊ ရွမ္းၿပည္နယ္နဲ႔ တရုတ္ ႏိုင္ငံနယ္စပ္တစ္ေနရာမွာ အစိုးရတပ္နဲ႔ ေသာင္းက်န္းသူတို႔ တိုက္ပြဲၿဖစ္ေလရာ ေပ၅၀၀၀ ခန္႔ ၿမင့္ေသာေတာင္ကုန္း တစ္ကုန္းကို တပ္မေတာ္ကသိမ္းပိုက္ခဲ့တယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ ထိုေတာင္ ကုန္းေပၚမွာ အရိယာသူေတာ္စင္မ်ားသီတင္းသံုးေနေသာ ေတာေက်ာင္းကေလး တစ္ေက်ာင္းကို ေတြ႔ရပါတယ္။ တိုက္ပြဲအၿပီး တပ္မေတာ္သားမ်ား ေက်ာင္းေပၚသို႔ တက္ေရာက္ခဲ့ရာ ေက်ာင္းေပၚမွာ လူတစ္ဦး တစ္ေယာက္မွ မေတြ႔ရပဲ၊ ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္မ်ားနဲ႔ အေငြ႔ တစ္ေထာင္း ေထာင္း ထေနေသာ ေကာက္ညွင္းေပါင္းတစ္ပန္းကန္ ကိုသာထူးဆန္းစြာေတြ ့ရတယ္လို႔သိရ ျပန္ပါတယ္္။
ေအာင္ပြဲရတပ္မေတာ္သားမ်ားက ထိုေက်ာင္းေဘးတြင္၃ ညတာစခန္းခ်ၾကပါတယ္။ ပထမရက္မွာ ရွမ္းလိုလို၊ ကခ်င္လိုလို အနက္ေရာင္၀တ္ဆင္ထားေသာ အမ်ဳိးသမီး၆ဦး ေက်ာင္းေပၚသို႔့တက္၍ ဘုရားပန္းလဲၿခင္း၊ ဘုရား၀တ္ၿပဳၿခင္းတို႔ကို တပ္ၾကပ္ၾကီး ဆရာ တင္ၿမင့္က ေတြ ့ရွိလိုက္ပါတယ္။ ထို႔ေနာက္ ၄င္းအမ်ဳိးသမီးမ်ားေနာက္သို႔ ေနာက္ေယာင္ခံ လိုုက္ၾကည့္ရာ ေတာတန္းအလြန္၌ အားလံုးေပ်ာက္ကြယ္သြားပါတယ္။ ထုိညမွာပဲ ဆရာ တင္ၿမင့္အား ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္အား ပင့္ေဆာင္ရန္ အိမ္မက္ေပးခဲ့ပါတယ္။
ဒုတိယေန႔နံနက္မွာ အိမ္မက္အေၾကာင္း အရာရွိအားေၿပာၿပေပမယ့္၊ အရာရွိက ေက်ာင္းေပၚ ကဘုရားမ်ားကို မယူေဆာင္ရန္ အမိန္႔ရွိပါတယ္။ ဆရာတင္ၿမင့္ကိုယ္တိုင္ကလည္း မ်ားၿပား ေသာ ဘုရားမ်ားမွ မည္သည့္ ဘုရားကိုပင့္ေဆာင္ရမည္ မသိၿဖစ္ေနပါတယ္။ ထိုညမွာေတာ့ ပင့္ေဆာင္သြားရမည့္ဘုရားမွာ ေရႊေရာင္တစ္၀င္း၀င္းႏွင့္ ပုတီးတစ္ကုန္းခ်ိတ္ထားေသာ ေက်ာင္းတိုင္တစ္လံုးအတြင္း၌ ကိန္း၀ပ္စံပယ္ေနသည့္ ဘုရားၿဖစ္ေၾကာင္း အိမ္မက္ ဆက္၍ ေပးပါတယ္။
တပ္ၾကပ္ၾကီးတင္ၿမင့္က ဘုရားကိုပင့္ေဆာင္လာၿပီး မိဘမ်ားထံကိုးကြယ္ေစရာ၊ မိမိအိမ္သို႔ ပင့္ေဆာင္ကိုးကြယ္ပါဟု အိမ္မက္ေပးၿပန္ပါတယ္။ အိမ္သို႔ ပင့္ေဆာင္ပူေဇာ္စဥ္ ဆရာတစ္ဦးမွ မိမိအား ကိုးကြယ္ခြင့္ၿပဳပါဟုဆိုသၿဖင့္ ယာယီပူေဇာ္ခြင့္ၿပဳကာ၊ ၇ရက္အၾကာမွာ ဘုရားအား မူလဒကာသို႔ ၿပန္လည္ပို႔ေဆာင္ရန္၊ တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္းကိုးကြယ္ရန္မဟုတ္၊ ၇ရက္ သားသမီး မ်ားကိုးကြယ္ရန္ အိမ္မက္ေပးသၿဖင့္ ၿပန္လည္ပို႔ေဆာင္ရၿပန္ပါတယ္။ ထို႔ေၾကာင့္ မူလဒကာ တပ္ၾကပ္ၾကီးဦးတင္ၿမင့္အိမ္မွာပဲ ယာယီကိန္း၀ပ္ စံပယ္၍ ၇ရက္သားသမီး အိမ္မ်ား သို ့ေဒသစာရီၾကြခ်ီလွ်က္ရွိပါတယ္။ သို႔ေပမယ့္ ယခုေတာ့ တပ္ၾကပ္ၾကီး ဦးတင္ၿမင့္ဆိုသူမွာ ရဟန္းဘ၀သို ့ကူးေၿပာင္းေရာက္ရွိေနၿပီၿဖစ္ၿပီး၊ သထံုၿမိဳ ့( ) ေတာင္ေပၚ မွာပဲသီတင္းသံုးကာ၊ ေနထိုင္ပါေတာ့တယ္။ ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ကိုကား ယံုၾကည္ရသူ ဒကာမ တစ္ဦးထံအပ္ႏွံကာ ၇ရက္သားသမီးမ်ားကို လွည့္လည္ အပူေဇာ္ခံေစပါတယ္။
တစ္ေန ့သံုးၾကိမ္ ရြတ္ဆိုပြားမ်ားရပါတယ္။ မနက္အိပ္ယာထ တစ္ၾကိမ္၊ ေန႔လည္ မြန္းတည့္ခ်ိန္
ဒီလိုနဲ ့တစ္လကေနတစ္လ အင္တာဗ်ဴးေတြေၿဖဆိုကာ ေနာက္ဆံုးအဆင့္အထိ ေအာင္ၿမင္မွဳ ရသြားခဲ့ပါတယ္။ သူ႔့ရဲ ့ၾကိဳးစားမွဳလည္းပါပါတယ္။ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း ဓိဌာန္လို ့ရတယ္ မဆိုလိုပါဘူး။ သို ့ေပမယ့္ ထူးၿခားတာေတာ့ ထူးၿခားပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ကို ဆုေတာင္းၿပီး ေလွ်ာက္ထားကာ ဓါတ္ပုံရုိက္ခဲ့ပါတယ္။ ဓါတ္ပံုကလည္းထူးၿခားပါတယ္။ သံုးပံု ရုိက္တာမွာ တစ္ပံုကိုတစ္မ်ဳိးစီ ထူးၿခားစြာျမင္ေတြ႔ရပါတယ္။ တစ္ပံုက ညာဖက္ မ်က္လံုးေတာ္ ပြင့္္ၿခင္း၊ ဒုတိယပံုက ေရာင္ၿခည္ေတာ္ကြန္ ့ၿမဴးၿခင္းနဲ ့တတိယပံုေတာ္ကေတာ့ ရုပ္ပြားေတာ္ရဲ႔ဲ ရင္ဘတ္ေတာ္မွာ ၀တ္ၿဖဴစင္ပုဂၢိဳလ္ တည္ရွိေနၿခင္းတို႔ပါပဲ။ ကၽြန္မ ညီမကိုရည္စူးတာေၾကာင့္၊ သူ ့ရဲ႔ေမြးေန႔ ဒီဇင္ဘာ၁၀ ရက္ေန ့ကိုပဲေရြးခ်ယ္ကာ ပင့္ေဆာင္ပူေဇာ္ လိုက္ပါတယ္။
ေလးကၽြန္းတစ္ၿမင့္မိုရ္စၾကာၤရွင္ရုပ္ပြားေတာ္ရဲ ့အံ့ဖြယ္ကိုးပါးရွိပါတယ္။
(၁) ရုပ္ပြားေတာ္သည္ မ်က္လႊာခ်၍လည္းေကာင္း၊ မ်က္လံုးေတာ္ဖြင့္၍လည္းေကာင္း၊
ၿပံဳး၍လည္းေကာင္းအၾကည္ညိဳခံကာ တစ္ခါတစ္ရံ ရယ္၍အပူေဇာ္ ခံၿခင္း
(၂) ရုပ္ပြားေတာ္အား အာရုံၿပဳေနသူမ်ားသည္ တစ္ခါတစ္ရံ တစ္ဆူမွႏွစ္ဆူ၊ ႏွစ္ဆူမွ သံုးဆူပြား၍ ဖူးေတြ ့ရၿခင္း(၃) ဓါတ္ပံုရုိက္မွတ္တမ္းတင္ရာတြင္ ရုိက္ကူးသူ၏ယံုၾကည္မွဳအေပၚ ပံုမထင္ရွားၿခင္း၊ မ်က္ႏွာေတာ္မေပၚၿခင္း၊ ထူးၿခားေသာ ဓိဌာန္သူမ်ားအတြက္ အံ့ၾသထူး ၿခားေသာပံုေတာ္မ်ားရၿခင္း
(၄) ရုပ္ပြားေတာ္၏ယာဖက္လက္သန္းေတာ္၊ ႏွာဖ်ားေတာ္၊ ဦးေခါင္းေတာ္တို ့အား၊ ေရႊသကၤန္းကပ္လွဴ၍မရၿခင္း
(၅) မသန္ ့ၿပန္ ့ေသာ အတိုက္အခိုက္ရွိေသာအိမ္မ်ားသို ့ပင့္ေဆာင္ပါက ရုပ္ပြားေတာ္ၿမတ္လည္သြားၿခင္း၊ ေက်ာခိုင္းတတ္ၿခင္း
(၆) ေရာင္ၿခည္ေတာ္ကြန္ ့ၿမဴးၿခင္း၊ ကိုယ္လံုးေတာ္၀ယ္ နီေသာ၊ ၀ါေသာ၊ စိမ္းေသာေရာင္ၿခည္မ်ား ဖူးေတြ ့ရၿခင္း
(၇) ေသာက္ေတာ္ေရ ႏွင့္ အခ်ဳိရည္မ်ားကပ္လွဴရာတြင္ ဆူပြက္လာၿခင္း။ ခ်ဳိးေရေတာ္ကို ဓိဌာန္ၿပဳကာေသာက္သံုးပါက ေရာဂါမ်ဳိးစံုေပ်ာက္ကင္းၿခင္း
(၈) ရုပ္ပြားေတာ္အား ပုဂၢိဳလ္ထူး ပုဂၢိဳလ္ၿမတ္မ်ားလာေရာက္ဖူးေၿမွာ္ၿခင္း
(၉) ရုပ္ပြားေတာ္အား ဓိဌာန္ၿပဳ ဆုေတာင္းလုပ္ကိုင္ၾကေသာ ေလာကီကိစၥအမ်ားစု ၿပည့္၀ၿခင္း တို ့ၿဖစ္ပါတယ္။
ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္အား ယံုၾကည္စြာကိုးကြယ္သူ တို ့အား အထက္ပါအံ့ဖြယ္ကိုးပါး မွတစ္ပါးပါး ကိုေတာ့ ထူးထူးၿခားၿခား ၿမင္ေတြ ့ႏိုင္မွာၿဖစ္ပါတယ္။
ဒါကေတာ့၊ ထိုဘုရားရဲ ့ေဆာင္ပုဒ္ေလးပါ။
ဘုရားေလးငယ္ငယ္
ဆုေတာင္းၿပည့္တယ္
ငယ္သာငယ္ ကယ္ဆယ္မယ့္ဘုရား
ကပ္ေက်ာ္ လာဘ္ေခၚထူးတာမို ့
အဓိဌာန္ စိတ္အၾကံဥိီးရေအာင္
ဖူးၾကအမ်ား။
