ထင္ခ်င္သလို မထင္လိုက္ၾကပါနဲ ့

တစ္ခါတစ္ေလမွာလူေတြဟာတစ္ဦးနဲ ့တစ္ဦးထင္ၿမင္ခ်က္ေတြနဲ ့သံုးသပ္တတ္ၾကတယ္။
လူတစ္ဦးရဲ့ထင္ၿမင္ခ်က္ဆိုတာအမွန္တကယ္ၿဖစ္လိမ့္မယ္လို ့ပံုေသတြက္ဆလို ့မရဘူးေလ။
ထင္ၿမင္ခ်က္ဆိုတာအမွန္ၿဖစ္ႏိုင္သလို၊ အမွားလည္းၿဖစ္ႏိုင္တာပဲ။
ထင္ၿမင္ခ်က္ဟာကိုယ္လက္ခံေတြးေတာမိတဲ့အေၾကာင္းအရာေတြပါ။ တစ္ခါတစ္ရံမွာကိုယ့္ရဲ့ထင္ၿမင္ခ်က္ေတြဟာတစ္ဖက္လူအေပၚထိခိုက္နစ္နာေစတယ္ဆိုတာ
ကိုေတာ့သတိၿပဳမူသင့္ပါတယ္။ကိုယ့္ရဲ့ထင္ၿမင္ခ်က္ေတြေၾကာင့္တစ္ဖက္လူအေပၚအထင္ၾကီးတတ္သလို၊
အထင္ေသးသြားတာမ်ဳိးလည္းၿဖစ္သြားၾကပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္ရဲ့စိတ္ဆိုတာမွန္းဆရခက္လြန္းပါတယ္။ ကိုယ့္စိတ္ကိုေတာင္ကိုယ္အေသအခ်ာမသိႏိုင္ခဲ့ေသးတာမို ့တစ္ဖက္လူရဲ့စိတ္ဆိုတာကို
ကုိယ္ကဘယ္လိုမွထင္ၿမင္ရုံနဲ ့သံုးသပ္လို ့မရပါဘူး။
လူေတြဟာသူမ်ားကိုမေကာင္းထင္တတ္တာမ်ားတယ္နဲ ့တူတယ္။
ဒီလိုေၿပာလိုက္လို ့ကၽြန္မကိုယ္တိုင္က ထင္ၿမင္မွဳေတြၿဖစ္သြားၿပီ။ ဟုတ္ပါတယ္ ။
ဓမၼဒူတ အရွင္ေဆကိႏၵ ရဲ့ ဆုံးမစာေလးကိုေရးခ်င္လို ့ပါ။
သူမ်ားကို မေကာင္းထင္တတ္တယ္၊ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အေကာင္းထင္တတ္တယ္။
" ထင္ခ်င္သလို မထင္လိုက္ပါနဲ ့" တဲ့ေလ။
အဲဒီဆံုးမစာေလးထဲကအတိုင္း ထင္ခ်င္သလိုမထင္ၾကရင္ေကာင္းမယ္ေနာ္။
ဘာလို ့ကၽြန္မဒီလိုေၿပာလည္းဆိုေတာ့ ကၽြန္မကသူတစ္ကာရဲ့ အထင္ခံရတဲ့သူ ၿဖစ္ၿဖစ္သြားတတ္လို ့ပါပဲ။ တကယ္ေတာ့ကၽြန္မကအူေၾကာင္ေၾကာင္သမား၊ ဒါေၾကာင့္သူတစ္ကာ ရဲ့အထင္ခံရမွဳမ်ားတယ္။
ေနာက္ၿပီး ကၽြန္မက ေတာ္ရုံကိုၿပန္မေၿပာတတ္တဲ့သူမ်ဳိး။ တစ္ခါတစ္ရံေၿဖရွင္းခ်က္ေတြေပးခ်င္ေပမယ့္ မေၿပာၿဖစ္တာမ်ားတယ္။ ၾကံဳခဲ့ရတဲ့ အခ်စ္ေရးကိစၥမွာလည္း ဒီလိုပဲ ။ ကၽြန္မဘာက္ိုမွမေၿပာၿဖစ္ခဲ့ဘူး။
ဒီလိုနဲ ့ကၽြန္မအတြက္ဆံုးရွဳံးမွဳေတြ ၿဖစ္အံုးမယ္ဆိုရင္ေတာင္ကၽြန္မရဲ့စကားနည္းတဲ့အက်င့္က ေပ်ာက္မွာမဟုတ္ဘူးထင္ပါရဲ့။ အၿခားေနရာေတြမွာေတာ့ စကားသိပ္မနည္းေပမယ့္
ၿပႆနာတက္ဖို ့ၾကံဳရၿပီဆိိုရင္ေတာ့ ကၽြန္မဘာကိုမွမတုန္ ့ၿပန္တတ္ဘူး။
ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကဆိုရင္ကၽြန္မကို အံုပုန္းၾကီး တဲ့ေလ။
အိမ္မွာေတာင္ အေမနဲ ့ၿပႆနာတက္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ကိုၿပန္မေၿပာတတ္လို ့။
ေရငံုႏွဳတ္ပိတ္ဆိုတာမ်ဳိးေလ။
ရင္ထဲမွာေတာ့ ေၿပာခ်င္တာေတြအၿပည့္ရွိေနပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ပဲ ကၽြန္မကိုဆိုအၿမဲအထင္လဲြတတ္ၾကတယ္။
ဘယ္ကိစၥမဆို၊ ဘာကိစၥမဆိုေပါ့။
အဲလိုလူေတြရဲ့ထင္ၿမင္ခ်က္ေတြေၾကာင့္တစ္ဖက္လူအေပၚမထိခိုက္ေစဖို ့
ကၽြန္မေၿပာခ်င္တာကလည္း
ဆရာေတာ္ရဲ့ဆံုးမစကားေလးၿဖစ္တဲ့ " ထင္ခ်င္သလိုမထင္လိုက္ပါနဲ ့" လို ့......

အနမ္း

ေစာင့္တတ္သူ

္

ဟိုးေရွးေရွးတုန္းက လိပ္မိသားစုတစ္စုဟာ ေပ်ာ္ပဲြစားထြက္ဖို ့ၿပင္ဆင္ၾကပါတယ္။ သူတို့သဘာ၀ကို က ေႏွးေကြးတဲ့လိပ္ေတြဟာ ေပ်ာ္ပဲြစားထြက္ဖို့ ၿပင္ဆင္တာလည္း ၇ႏွစ္ေတာင္ၾကာပါတယ္တဲ့။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ လိပ္မိသားစု အိမ္ကထြက္လာၿပီး သင့္ေတာ္တဲ့ ေနရာကို ရွာၾကပါတယ္္္။

ထြက္လာၿပီး ၂ႏွစ္အၾကာမွာေတာ့ သူတို့အတြက္ အေကာင္းဆံုး ေနရာတစ္ခုကို ရွာေတြ႔သြားၾက ပါတယ္။ အဲဒီေနရာကို သန့္ရွင္းေရး လုပ္တာတို့ ေပ်ာ္ပြဲစားအတြက္ စားစရာေတြက္ို ၿခင္းေတာင္း ထဲကထုတ္ၿပီး ၿပင္ဆင္တာတို့ကိုေတာ့ ၆လအၾကာမွာ ၿပီးစီး သြားပါတယ္။ အဲဒီအခါမွာ သူတို့ ဆား ေမ့က်န္ခဲ့တာကို သိလိုက္ ရပါတယ္။

ဆားမပါတဲ့ ေပ်ာ္ပြဲစားက ဘယ္လိုမွ ေကာင္းမွာမဟုတ္ဘူးလို ့ သူတို ့ထင္တယ္။ အဲဒီကိစၥကို အၾကာၾကီး ေဆြးေႏြးအၿပီးမွာေတာ့ အငယ္ဆံုးလိပ္ကေလးကို အိမ္မွာ ဆားၿပန္ယူဖို့ တာ၀န္ေပး လိုက္ၾကပါတယ္။ မိသားစုထဲမွာ အၿမန္ဆံုးၿဖစ္တဲ ့လိပ္ကေလးဟာ လူးလိမ့္ၿပီး ငိုယုိပါေတာ့တယ္။ ေနာက္ေတာ့ ဂတိတစ္ခုေတာင္းၿပီးမွ သြားမယ္လို ့သေဘာတူပါတယ္။ ဂတိကေတာ့ ဘယ္သူမွ သူ ၿပန္မေရာက္မခ်င္း အစားအေသာက္ေတြကို မစားပါဘူးဆိုတဲ့ ဂတိပဲ။

တစ္မိသားစုလံုးက သေဘာတူေတာ့မွ လိပ္ကေလး ထြက္သြားပါေတာ့ တယ္။ သံုးႏွစ္ၾကာတဲ့ အထိ လိပ္ကေလး ၿပန္ေရာက္မလာပါဘူး။ ငါးႏွစ္၊ ေၿခာက္ႏွစ္၊ ခုႏွစ္ႏွစ္ေၿမာက္တဲ့ အခါမွာေတာ့ အသက္အၾကီးဆံုး လိပ္ၾကီး ဗိုက္ဆာတဲ့ဒဏ္ကို မခံႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ သူကေတာ့ စားေတာ့မယ္လို့ေၿပာၿပီး အသားညွပ္ေပါင္မုန့္ထုတ္ကို ဖြင့္လိုက္ ပါေတာ့တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ လိပ္ကေလးက သစ္ပင္ အေနာက္ကေန ရုတ္တရက္ထြက္လာၿပီး ေအာ္ေၿပာလိုက္ ပါတယ္။

"ေတြ ့လား၊ သားကိုေစာင့္ၾကမွာ မဟုတ္ဖူးဆိုတာသိသားပဲ၊ ေတာ္ၿပီ ဆား သြားမယူေတာ့ဘူး..."

လူတစ္ခ်ဳိ ့ဟာ တစ္ၿခားလူေတြကို ကိုယ္ေမွ်ာ္လင့္ထားသလို လုပ္ေပးဖို ့ေစာင့္ေမွ်ာ္ရင္းနဲ့ပဲ ကိုယ့္အခ်ိန္ေတြကို ၿဖဳန္းပစ္တတ္ၾကတယ္။ သူမ်ားေတြ ဘာလုပ္သလဲဆိုတာကို အေလးထား စိတ္င္စားေနရင္းနဲ့ပဲ ကိုယ့္အတြက္ေတာင္ ဘာမွမလုပ္ၿဖစ္လိုက္ၾကဘူး။ ဒီပံုၿပင္ေလးကို ဖတ္ၿပီး သင္ခန္းစာယူႏိုင္ဖို့ အခ်ိန္ကို တန္ဖိုးရွိရွိအသံုးခ်ၾကဖို ့ကိုေမွ်ာ္လင့္ရင္း ေမးလ္ထဲကေန ကၽြန္မ အစ္မ ေပးပို ့ေပးတဲ့ ပံုၿပင္ေလးကို ျပန္လည္ေရးသားလိုက္တာပါ။

ပံုျပင္ေလးကို ဘာသာျပန္ထားတာကေတာ့ ညီမငယ္ေရႊျပည္သူပါ။ သူ ့ရဲ ့ဘေလာ့မွာလည္း တင္ ထားတယ္လို႔သိရပါတယ္။

ေက်းဇူးစကား ႏွင့္ ၀န္ခံၿခင္း

ကၽြန္မ Blog ကိုလာၾကတဲ့သူေတြကုိေက်းဇူးလည္းတင္ပါတယ္။
လာေရာက္ၾကတဲ့ကၽြန္မရဲ့မိတ္ေဆြ၊သူငယ္ခ်င္းမ်ားကိုလည္းကၽြန္မကအသိေလးေတြေပးခ်င္ပါတယ္။
အထူးသၿဖင့္ဘာသာေရးနဲ့ပတ္သတ္တဲ့ဆရာေတာ္ေတြရဲ့အဆံုးအမစကားေတြပဲၿဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
ဘာလို့လဲဆိုေတာ့ကၽြန္မမွာအၿခားဗဟုသုတကနည္းလို့ပါပဲ။ ဗဟုသုတနဲ့ပတ္သတ္လို့ေတာ့
ကၽြန္မ Blogထဲက ေမာင္ေလး ဆိုတဲ့Blog ကို၀င္ဖတ္ၾကည့္ေစခ်င္တယ္။ ပညာရွိေတြရဲ့အဆိုအမိန့္ေလးေတြနဲ့သတင္းေပါင္းစံုရဲ့အခ်က္အလက္ေတြကိုကိုးကားၿပီး၊
သူ ့အေတြ ့အၾကံဳ သူ ့အယူအဆေတြကိုေရးသားထားတာေတာ္ေတာ္ကို
ဖတ္လို့ေကာင္းပါတယ္။စိတ္၀င္စားစရာ၊ ဗဟုသုတေတြရစရာေတြေတြ ့ရပါမယ္။
ကၽြန္မကေတာ့စိတ္မၾကည္လင္တဲ့အခါတိုင္းဘာသာေရးစာအုပ္ေတြသာအဖတ္မ်ားတာေၾကာင့္၊ ကၽြန္မသိတဲ့အေၾကာင္းေလးေတြေလာက္သာေဖာ္ၿပႏိုင္မွာပါ။
အထူးသၿဖင့္ကၽြန္မအလြန္ေလးစားၾကည္ညိဳတဲ့ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိကရဲ့အသိေပးေဟာၾကားထား
တဲ့စာသားေတြၿဖစ္ပါမယ္။ ဒါေတြကိုတဖန္ၿပန္လည္ေရးသားရတာကလည္း
ေရေၿမၿခားမွာရွိၾကတဲ့ကၽြန္မမိတ္ေဆြနဲ့သူငယ္ခ်င္းမ်ားစိတ္ညစ္တဲ့အခါသည္စကားလံုး၊စာသားမ်ားကို
ဖတ္ၿခင္းၿဖင့္စိတ္ေၿပေပ်ာက္ႏိုင္ေစဖို့နဲ့ကၽြန္မထက္ငယ္တဲ့ေမာင္ေလး၊ညီမေလးမ်ားကို
အသိအလိမၼာတိုးပြားေစဖို့ပါပဲ။
အၿခားဆရာေတာ္ေတြရဲ့စကားလံုးေတြကိုလည္းေဖာ္ၿပမွာပါ။
အနာဂတ္ကိုဦးေဆာင္ၾကမယ့္လူငယ္မ်ားအားလံုးကိုစိတ္သေဘာထားေလးေတြေကာင္းေစခ်င္တယ္။
လူေတြအေပၚနားလည္မွဳရွိေစခ်င္တယ္။
ဒါေၾကာင့္ဆရာေတာ္ေတြရဲ့ဆံုးမစာသားေတြကိုေရးသားထားၿခင္းလည္းၿဖစ္ပါတယ္။
သူမ်ား Blog ေတြေလာက္ဖတ္ရတာေကာင္းမွာမဟုတ္ဘူးဆိုတာေတာ့
ကၽြန္မကိုယ္တိုင္၀န္ခံပါတယ္။

အနမ္း

စိတ္ေျဖျခင္း

ခုရက္ပိုင္းေတြမွာ ကၽြန္မစိတ္ညစ္စရာမ်ားစြာနဲ့ ၾကံဳေတြ ့ေနရလို ့
စာေရးၿခင္းကိစၥကိုေတာင္မလုပ္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။
ၿပႆနာေသးေသးေလးကစလို့၊ အၾကီးမားဆံုးၿပႆနာအထိ ဆက္တိုက္ၾကံဳေတြ ့ေနရတယ္။
ကၽြန္မ မၾကံဳဖူးေသးတဲ့ၿပႆနာေတြလည္းပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ေတာ္ေတာ္ကိုစိတ္ညစ္ေနမိတယ္လို့ေၿပာလို ့ရတယ္။ ဒီေန့လည္းေနာက္ထပ္စိတ္ညစ္စရာကိစၥကၿဖစ္သြားေသးတယ္။
ဒါေၾကာင့္ဘာကိုမွလုပ္ခ်င္ကိုင္ခ်င္တဲ့စိတ္မရွိလို့ ဘာမွကိုမလုပ္ဘူး။ တစ္ေနကုန္အိပ္ေနလိုက္တယ္။
ေနာက္ေတာ့ကၽြန္မရဲ့အားေဆးၿဖစ္တဲ့ ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိကရဲ့စာေလးေတြဖတ္ၿပီး စိတ္ေၿဖရတယ္။
ဆရာေတာ္ရဲ့စာေတြက အားေဆးေသာက္တာထက္ကၽြန္မကိုအစြမ္းထက္ေစလို့ပဲ။
ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္မရဲ့သူငယ္ခ်င္း၊ မိတ္ေဆြေတြလည္းစိတ္ညစ္စရာေတြ၊ ၿပႆနာေတြေပၚလာရင္
စိတ္ေၿဖႏိုင္ဖို့ ဆရာေတာ္ရဲ့စာေလးေတြကိုေရးေပးလိုက္တယ္။
အားလံုး စိတ္ခ်မ္းသာၿပီးၿပႆနာေတြေၿပလည္ႏိုင္ပါေစလို့ဆႏၵၿပဳရင္းေပါ့။

ေသာကၿဖစ္ေနတာဟာ မနက္ၿဖန္ေတြ ့ရမယ့္ဒုကၡကိုမေပ်ာက္ေစႏိုင္ဘူး။
ဒါေပမယ့္ဒီေန ့ရွိေနတဲ့အင္အားကိုကုန္ခမ္းသြားေစတယ္။

လူ ့ဘ၀မွာ ဒုကၡ အစစ္ေတြအလံုအေလာက္ရွိပါတယ္။
သင့္စိတ္က ဒုကၡ အတုေတြဖန္တီးတာကိုခြင့္မၿပဳပါနဲ ့။

ကိုယ့္အတြက္စိတ္ခ်မ္းသာမွဳကိုဘယ္သူကမွ ေပးမွာမဟုတ္ဘူး။
ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ရွာမွၿဖစ္မယ္။

စိတ္ခ်မ္းသာခ်င္ရင္ ကိုယ္တကယ္စိတ္၀င္စားတာကိုလုပ္ေနပါ။
ဘာမွမလုပ္ပဲေရရွည္ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ေနဖို့မလြယ္ဘူး။

စိတ္ခ်မ္းသာမွဳဟာ ဘ၀ခရီးလမ္းဆံုး မဟုတ္ဘူး။
စိတ္ခ်မ္းသာမွဳဟာ ဘ၀ခရီးလမ္း (သို့မဟုတ္) ဘ၀ေနနည္းပါ။

တစ္ေန ့ၿပီးတစ္ေန ့စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ေနႏိုင္ရင္အၿမဲစိတ္ခ်မ္းသာမယ္။

ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိကရဲ့(စိတ္ခ်မ္းသာဖို့လိုရင္းပါ) စာအုပ္မွေရြးခ်ယ္ေရးသားလိုက္တာပါ။
ဖတ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္၀ယ္ဖတ္လို့ရေအာင္ပါ။

ရွင္အာနႏၵာရဲ့ပယ္ဆု၊ပန္ဆုေတြကိုသိရေတာ့၊ရွင္အာနႏၵာရဲ့စိတ္ဓါတ္ကိုကၽြန္မအေတာ္ေလး ေလးစားမိတယ္။
ပန္ဆုေတြကလည္းသူ့တစ္ဦးအတြက္သာမကအားလံုးအတြက္အက်ဳိးရွိေစခဲ့တာအမွန္ပဲ။
ဒါေၾကာင့္လည္းကၽြန္မသူငယ္ခ်င္းေၿပာတဲ့သာသနာကိုလက္ဆင့္ကမ္းလာၿခင္းဆိုတာကိုလည္းကၽြန္မ
ေထာက္ခံမိတယ္။
ကၽြန္မတို့ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြလည္းဘုရားရွိခိုးတဲ့အခါမ်ဳိးမွာဆုေတြေတာင္းတတ္ၾကတယ္။
ကိုယ္ၿဖစ္ခ်င္တာေတြအမ်ားဆုေတာင္းေလ့ရွိတာပါပဲ။ဒုကၡေရာက္တဲ့အခ်ိန္မ်ဳိးဆိုပိုၿပီးဆုေတာင္းေတာ့တာပဲ။
တစ္ခါတစ္ေလမ်ားဆိုရင္ဆုေတာင္းေနတာကဘုရားရွိခိုးတာထက္ကိုအခ်ိန္ပိုၾကာေနတတ္တာေတြ့ဖူးပါတယ္။
အဲဒီအခါမွာရွင္အာနႏၵာလိုေကာင္းတဲ့ဆုေတာင္းေလးေတြၿဖစ္ၾကဖို့လိုပါတယ္။
ကိုယ့္ဆႏၵေတြ၊ကိုယ္လိုအပ္တာေတြထက္အမ်ားအတြက္ကိုပါဆုေတာင္းေပး၊ေမတၱာပို့ၾကမယ္ဆိုရင္ပိုၿပီးၿပည့္စံု
လိမ့္မယ္လို့ကၽြန္မေတာ့ယူဆမိတယ္။

ပယ္ဆု ပန္ဆု

သာသနာထြန္းကားလာတာဟာ ရွင္အာနႏၵာရဲ့ ပန္ဆုတစ္ပါးၿဖစ္တဲ့ ဘုရားရွင္ေဟာၾကားခဲ့တဲ့ တရားေတာ္ အားလံုးကို နာၾကားရတာေၾကာင့္လည္း ၿဖစ္တယ္။ ရွင္အာနႏၵာဟာ ဘုရားရွင္ရဲ့ တရားအားလံုးကို ၿပန္လည္ပို့ခ် ေပးခဲ့ၿခင္းဟာ သာသနာေတာ္ကို လက္ဆင့္ကမ္းလာၿခင္းပဲလို့ ယူဆႏိုင္တယ္ဆိုၿပီး ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္း တစ္ဦးကေၿပာတာေၾကာင့္၊ ကၽြန္မလည္း စိတ္၀င္စားတာနဲ့ ရွင္အာနႏၵာရဲ့ပယ္ဆုု၊ ပန္ဆုတို့ကို တရားစာေပေတြ လိုက္စားတဲ့ ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ကို ေမးၿမန္းၿပီး ၿပန္လည္ေရးသားလိုက္ၿခင္းပါပဲ။
ဗုဒၶဘာသာ၀င္အခ်ဳိ့လည္း စိတ္၀င္စားမယ္ ထင္လို့ပါ။

ေဂါတမၿမတ္စြာဘုရားရွင္လက္ထက္မွာရွင္အာနႏၵာကဘုရားရွင္အားပယ္ဆု(၄)ပါးနဲ ့ ပန္ဆု(၄)ပါးဆိုၿပီးေတာင္းခဲ့ပါတယ္။

ပယ္ဆု(၄)ပါး
(၁)ၿမတ္စြာဘုရားရွင္လက္ခံရရွိတဲ့ ေကာင္းၿမတ္ေသာ သကၤန္းတို့ကို မခ်ီးေၿမွာက္လိုပါ။
(၂)ၿမတ္စြာဘုရားရွင္ လက္ခံရရွိတဲ့ ေကာင္းၿမတ္ေသာ ဆြမ္းတို့ကို မခ်ီးေၿမွာက္လိုပါ။
(၃)ၿမတ္စြာဘုရားႏွင့္ အတူဂႏၶကုဋိတိုက္တစ္တိုက္ထဲတြင္ ေနရန္ခြင့္မၿပဳေစလိုပါ။
(၄)ၿမတ္စြာဘုရားရွင္ တစ္ပါးတည္းကိုသာ သီးၿခားပင့္ေသာေနရာသို့ ေခၚမသြားေစလိုပါ။

ပန္ဆု(၄)ပါး

(၁)ၿမတ္စြာဘုရားသည္ ဘုရားတပည့္ေတာ္ လက္ခံထားေသာ ပင့္ဖိတ္ရာအရပ္သို့ၾကြေတာ္မူ
ေစခ်င္ပါသည္။
(၂)ရပ္ေ၀းဘုရားဖူးမ်ားအတြက္ ဘုရားတပည့္ေတာ္ ေလွ်ာက္ထားေသာအခါ ဖူးေတြခြင့္ေပး ေတာ္မူေစခ်င္္ပါသည္။
(၃)ဘုရားတပည့္ေတာ္ ယံုမွားသံသယရွိ၍ ေမးေလွ်ာက္လိုေသာအခါ ေမးေလွ်ာက္ခြင့္ၿပဳ ေစခ်င္ပါသည္။
(၄)ဘုရားတပည့္ေတာ္၏ မ်က္ကြယ္တြင္ ေဟာသမွ်တရားမ်ားကို တပည့္ေတာ္အား ၿပန္လည္ ေဟာၾကားေပးေတာ္မူ ေစခ်င္ပါသည္။

"Our fathers brought forth on this continent a new nation conceived in liberty and dedicated to the proposition that all men are created equal"

ကၽြႏု္ပ္တို့၏ဘိုးဘြားမ်ားသည္ဤကၽြန္းၾကီးတြင္ႏိုင္ငံသစ္တစ္ခုကို
တည္ေဆာက္ထူေထာင္ေပးခဲ့သည္။
ဤႏိုင္ငံေတာ္ကိုလြတ္လပ္ေသာႏိုင္ငံအၿဖစ္ထူေထာင္ေပးခဲ့ၿခင္းၿဖစ္သည္။ လူဟူသမွ်တန္းတူရည္တူအခြင့္အေရးမ်ားရရွိခံစားေစရမည္ ဟူ၍လည္းဦးတည္ခဲ့ၾက၏။

Ab’raham Lonconln’s Speech

ခ်စ္ၿခင္းေၾကာင့္စိုးရိမ္ၿခင္းၿဖစ္ရ၏။
ခ်စ္ၿခင္းေၾကာင့္ေၾကာက္ရၿခင္းၿဖစ္ရ၏။
ခ်စ္ၿခင္းကင္းလြတ္ေသာသူမွာစိုးရိမ္ရၿခင္းမရွိ၊
ေၾကာက္ရၿခင္းအဘယ္မွာရွိအံ့နည္း။

ၿမတ္ႏိုးၿခင္းေၾကာင့္စိုးရိမ္ၿခင္းၿဖစ္ရ၏။
ၿမတ္ႏိုးၿခင္းေၾကာင့္ေၾကာက္ၿခင္းၿဖစ္ရ၏။
ၿမတ္ႏိုးၿခင္းကင္းလြတ္ေသာသူမွာစိုးရိမ္ရၿခင္းမရွိ၊
ေၾကာက္ရၿခင္းအဘယ္မွာရွိအံ့နည္း။

ေပ်ာ္ပါးေမြ ့ေလွ်ာ္ၿခင္းေၾကာင့္စိုးရိမ္ၿခင္းၿဖစ္ရ၏။
ေပ်ာ္ပါးေမြ ့ေလွ်ာ္ၿခင္းေၾကာင့္ေၾကာက္ၿခင္းၿဖစ္ရ၏။
ေပ်ာ္ပါးေမြ ့ေလွ်ာ္ၿခင္းကင္းလြတ္ေသာသူမွာစိုးရိမ္ရၿခင္းမရွိ၊
ေၾကာက္ရၿခင္းအဘယ္မွာရွိအံ့နည္း။

တပ္မက္ၿခင္းေၾကာင့္စိုးရိမ္ၿခင္းၿဖစ္ရ၏။
တပ္မက္ေမာၿခင္းေၾကာင့္ေၾကာက္ၿခင္းၿဖစ္ရ၏။
တပ္မက္ေမာၿခင္းမွကင္းလြတ္ေသာသူမွာစိုးရိမ္ရၿခင္းမရွိ၊
ေၾကာက္ရၿခင္းအဘယ္မွရွိအံ့နည္း။

ဓမၼပဒ
Dhammapada

တုန္ ့ျပန္ဖို ့ေတာ့အခ်ိန္ေပးပါ။

ဘယ္သူ ဘယ္၀ါ ေရးထားတယ္ ဆိုတာ မသိေပမယ့္ တခ်ဳိ႕ စကားလံုးေတြဟာ အေတာ္ေလး ေတြးလို႔ေကာင္းတာေၾကာင့္ ဘာသာျပန္ၿပီး အားလံုးကို မွ်ေ၀ ေပးလိုက္ပါတယ္။ အေတြးပြားႏိုင္ၾကပါေစ။
က်ေနာ္တို႔နဲ႔ မသင့္ေလ်ာ္တဲ့ လူေတြ အမ်ားႀကီးကို ေတြ႕ၿပီးမွ ထိုက္သင့္တဲ့ လူနဲ႔ ေတြ႕ဆံုခြင့္ ရၾကတယ္။ ဒါမွ က်ေနာ္တို႔ ထိုက္သင့္တဲ့ လူနဲ႔ ေတြ႕ခြင့္ရလို႔ ဒီအခြင့္အေရးကို တန္ဖိုးထားႏိုင္မယ္။
ေပ်ာ္ရႊင္မႈ တံခါးေပါက္ ပိတ္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာပဲ ေနာက္ တံခါး တစ္ေပါက္ ပြင့္လာတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခ်ိန္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ပိတ္သြားတဲ့ တံခါးကို ေငးမႈိင္ထိုင္ေတြး ေနတာနဲ႔ပဲ က်ေနာ္တို႔အတြက္ ပြင့္လာတဲ့ ေနာက္တံခါးကို သတိမမူလိုက္မိေတာ့ဘူး။
အေကာင္းဆံုး သူငယ္ခ်င္း ဆိုတာ ...ထိုင္ခံုေလးေပၚမွာ အတူထိုင္ရင္း ဘာစကားမွ မေျပာလိုက္ရဘဲ ေငးေမာၿပီး ခြဲခြာသြားၾကေပမယ့္ ရင္ထဲမွာ တူမတူႏိုင္တဲ့ စကားလံုးေတြ ကိန္းေအာင္းသြားေစတာ သူငယ္ခ်င္းေကာင္းပါ။
က်ေနာ္တို႔ မဆံုး႐ႈံးမခ်င္း ဘာေတြ ပုိင္ဆိုင္ထားသလဲ ဆိုတာ က်ေနာ္တုိ႔ သတိမထားမိၾကဘူး။ အဲဒီအတိုင္းပဲ။ က်ေနာ္တို႔ဆီ ပစၥည္းတခ်ဳိ႕ ေရာက္ရွိလာတဲ့ အခ်ိန္က်မွ အရင္က ဒါေတြ ဘ၀မွာ လစ္ဟာေနခဲ့ပါလားလို႔ သိလိုက္ရတယ္။
တစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႔ ျပႆနာတက္ဖို႔ မိနစ္ပိုင္းပဲ လုိတယ္။ တစ္ေယာက္ေယာက္ကို သေဘာက်ဖို႔ နာရီပိုင္းေလာက္ အခ်ိန္ေပးရမယ္။ တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ခ်စ္ဖို႔ ဆိုရင္ ရက္အနည္းငယ္ အခ်ိန္ၾကာသြားေကာင္း ၾကာသြားမယ္။ ဒါေပမယ့္ လူတစ္ေယာက္ေယာက္ကို ေမ့ေပ်ာက္ပစ္ဖို႔ေတာ့ တစ္ဘ၀စာေလာက္ အခ်ိန္ယူရလိမ့္မယ္။
အျမင္အာ႐ံုေနာက္ မလိုက္ပါနဲ႔။ လွည့္ဖ်ားတတ္တယ္။ ဥစၥာဓနေနာက္ မလိုက္နဲ႔။ ကုန္ဆံုးတဲ့ တစ္ေန႔ေတာ့ ရွိမွာပဲ။ သင့္ကို ျပံဳးေအာင္ လုပ္ႏိုင္သူကိုေတာ့ တန္ဖိုးထားေစခ်င္တယ္။ ေမွာင္ရိပ္ခိုေနတဲ့ ေန႔စြဲေတြကို ထြန္းလင္းေပးႏိုင္တာ အျပံဳးပဲရွိတယ္ေလ။
မက္ခ်င္တဲ့ အိပ္မက္ေတြ မက္လိုက္ပါ။ သြားခ်င္တဲ့ ေနရာေတြ သြားလိုက္ပါ။ ျဖစ္ခ်င္တာကို ျဖစ္ေအာင္ လုပ္လိုက္ပါ။ ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔မွာ အသက္ တစ္ေခ်ာင္းပဲ ရွိတယ္။ လုပ္ခ်င္တာေတြကို လုပ္ဖို႔ အခြင့္အေရးဆိုတာ တစ္ခါတည္းပဲ ရတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္တာပဲ။
ခ်ဳိသာတဲ့ လူသား ျဖစ္ဖို႔ လံုေလာက္တဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ ရွိပါေစ။ သန္စြမ္းသူ ျဖစ္ဖုိ႔ လံုေလာက္တဲ့ အခက္အခဲ ရွိပါေစ။ လူသားဆန္ဖုိ႔ လံုေလာက္တဲ့ ပူေဆြးမႈေတြ ရွိပါေစ။ ေပ်ာ္ရႊင္သူ ျဖစ္ဖုိ႔ လံုေလာက္တဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ရွိပါေစ။
သူမ်ားရဲ႕ ေနရာကေန အျမဲ ၀င္ၾကည့္ၾကည့္ပါ။ သင့္ကို နာက်င္ေအာင္ လုပ္မယ့္ ခံစားခ်က္ေတြဟာ တျခားသူကိုလည္း နာက်င္ေစမွာ မလြဲပါဘူး။
သင့္ ႏွလံုးသားကို ျပံဳးရႊင္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္သူကို ရွာပါ။ သင့္ရဲ႕ အိပ္မက္ေတြထဲက ဆြဲထုတ္ၿပီး တကယ့္ လက္ေတြ႕ဘ၀ အျဖစ္ ဖန္တီးခ်င္ေလာက္ေအာင္ လြမ္းဆြတ္ေစခဲ့တဲ့ စကၠန္႔တိုင္းဟာ သင့္ဘ၀ရဲ႕ အဖိုးမျဖတ္ႏိုင္တဲ့ ရတနာေတြပါ။
အေပ်ာ္ရႊင္ဆံုး လူသားေတြ အတြက္ အရာအားလံုး အေကာင္းဆံုး ျဖစ္ဖို႔ မလိုအပ္ပါဘူး။ သူတို႔ အနီးအနားမွာ ျဖတ္သန္း သြားလာေနတဲ့ အရာအားလံုး နီးပါးကိုပဲ တန္ဖိုးထားလိုက္တာပါ။
အခ်စ္ဟာ အျပံဳးနဲ႔ စတင္တယ္။ အနမ္းေၾကာင့္ ရွင္သန္လာၿပီး မ်က္ရည္နဲ႔ အဆံုးသတ္တယ္။
အထြန္းေတာက္ဆံုး အနာဂါတ္ဟာ ေမ့ေပ်ာက္သြားတဲ့ အတိတ္မွာပဲ အျမဲ အေျခခံပါတယ္။ အတိတ္က နာက်င္မႈေတြ ဆံုး႐ႈံးမႈေတြကို ထြက္သြားခြင့္ မေပးရင္ေတာ့ သင္ဟာ ဘ၀ခရီးကို ဘယ္လိုမွ ဆက္ေလွ်ာက္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။
ေမြးဖြားလာတုန္းက သင္ဟာ ငိုေနတယ္။ သင့္ ေဘးပတ္လည္က လူေတြ အားလံုး ျပံဳးေနၾကတယ္။ သင္ ေသသြားၿပီ ဆိုရင္ေတာ့ ဒီလို ျဖစ္ေအာင္ အခုကတည္းက ေနႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ။ ေသခါနီးအခ်ိန္မွာ သင့္ပတ္လည္က လူေတြ အားလံုး ငိုေနၾကေပမယ့္ သင္ဟာ ျပံဳးေနႏိုင္သူ တစ္ဦးေပါ႔။

ၾကိဳက္လို့Blog တစ္ခုကေနကူးထားမိတာပါ။

တနဂၤေႏြဖြားမ်ားအတြက္

ဒီေန့တနဂၤေႏြေန့မွာတနဂၤေႏြသားသမီးေတြအတြက္ဆရာစံဇာဏီဘိုရဲ့ေဗဒင္ေလးကိုထည့္ေပးလိုက္တယ္။
၁၅.၁၀.၀၈ မွ၂၈.၁၀.၀၈ ထိ
အတိုက္အခံအေႏွာက္အယွက္ၾကားမွတိုးတက္မွဳကိုရွာေဖြရမည္။ၿပႆနာမ်ားၾကားမွတိုးတက္မည္။
ကာလအတန္ၾကာပိတ္ေနေသာလမ္းမ်ားၿပန္ပြင့္မည္။အလုပ္အၾကံအစည္သစ္၊ရည္ရြယ္ခ်က္သစ္မ်ား
အေကာင္အထည္ေဖာ္ရာတြင္အတိုက္အခံမ်ားႏွင့္ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ရႏိုင္သည္။
မူရည္ရြယ္၊ရည္မွန္းထားသည့္လမ္းေၾကာင္းအတိုင္းေဆာင္ရြက္၍မရ။
သူတစ္ပါးကိစၥၾကား၀င္၍တာန္ယူၿခင္း၊အာမခံၿခင္းမ်ားမၿပဳသင့္။
အိုးအိမ္ကိစၥ၊ေနရာထုိင္ခင္းကိစၥအတြက္စကားေၿပာဆိုမွဳမ်ားေအာင္ၿမင္ႏိုင္သည္။ မိမိအေပၚအေထာက္အကူၿပဳမည့္သူထက္အေႏွာင့္အယွက္ေပးမည့္သူမ်ား၀န္းရံေနသည္။
ၾကမ္းၿပင္ေသာ္လည္းေကာင္း၊အိမ္ေခါင္မိုးတြင္ေသာ္လည္းေကာင္းတစ္စံုတစ္ရာ
အပ်က္အယြင္းရွိသူမ်ားအဖို့ၾကီးစြာေငြ၀င္မည္။ အလုပ္အကိုင္တိုးတက္မည္။စီးပြားတက္မည္။
တစ္စံုတစ္ရာမရွိေသာအိမ္သစ္တြင္ေနသူမ်ားအဖို့ေငြအလိမ္ခံရမည္။
ေၿခေထာက္လက္တြင္မေတာ္တဆထိရွမည္။မိခင္အတြက္ၿဖစ္ေစ၊ေဆြမ်ဳိးအတြင္းမွသက္ၾကီးရြယ္အိုမ်ား
အတြက္ၿဖစ္ေစစိတ္လက္ပူပန္ရၿခင္းရွိမည္။စက္ပစၥည္းအ၀င္ေတာ္သည္။
ပုဆိုးေစာင္စသည္မ်ားအ၀င္ေတာ္သည္။အရြယ္ေရာက္သူလူလြတ္မ်ားအဖို့စုတ္လာဘ္ႏွစ္ပါး
၀င္ကိန္းရွိသည္။ အဂၤါနံပစၥည္းမ်ားအေရာင္းအ၀ယ္လုပ္ပါကစီးပြားအထူးတိုးတက္မည္။
အိမ္တြင္ထစ္ခနဲရွိဆူတတ္ပူတတ္သူေၾကာင့္စိတ္အေႏွာင့္အယွက္၀င္ရမည္။
ၿပႆနာေၿဖရွင္းရၿခင္းမ်ားရွိတတ္သည္။ဗုဒၶဟူးနံထြက္ကိန္းရွိသည္။
ေရႊ၊ယဥ္အစရွိသည္မ်ားထြက္တတ္သည္။
အိမ္ရွိေရပိုက္ေခါင္းမ်ားပ်က္ပါကခ်က္ခ်င္းၿပင္ပါ။မၿပဳၿပင္ပဲထားပါကလာဘ္ပိတ္တတ္သည္။
ေနအိမ္သို့ၿပႆနာသယ္ေဆာင္လာေသာအမ်ဳိးသမီးေရာက္ရွိလာတတ္သည္။လက္ခံရန္မသင့္။
*အၿဖဴ၊အၿပာ၊မီးခိုး၊အစိမ္း၊အ၀ါ၊ႏို့ႏွစ္ေရာင္တ္ို့သည္ယခုရက္ပိုင္းအတြင္း
အထူးေကာင္းက်ဳိးေပးေသာအေရာင္မ်ားၿဖစ္သည္။
*ဒန္း၊ေဒါန၊အုန္း၊စပယ္၊ဇြန္ပန္း၊ဇီဇ၀ါတို့သည္ယခုလအတြက္ဆုေတာင္းၿပည့္ေသာ
ပန္း၊အညြန့္တို့ၿဖစ္သည္။ဘုရားပန္းတင္ၿခင္း၊ပန္းအိုးထိုးၿခင္းတို့ၿပဳလုပ္၍ဆုေတာင္းပါ။
*စေနနံ(ဘိနပ္၊အထည္)၊အဂၤါနံ(ေစာင္၊စက္ပစၥည္း)အေဟာင္းမ်ားရွာေဖြစြန့္ပစ္ပါ။
အဂၤါေန့တြင္အုန္းႏို့ေခါက္ဆဲြဒါနၿပဳပါ။
အေရွ့ေၿမာက္အရပ္မ်က္ႏွာမူ၍ဆန္ၾကဲကာၾကက္၊ငွက္သတၱ၀ါအစာေကၽြးပါ။

ဒီေန ့တနဂၤေႏြေန ့မွာကၽြန္မေရးခ်င္တဲ့အေၾကာင္းအရာေလးတစ္ခုကိုေရးသားတင္ၿပၿခင္းပါပဲ။
လူတိုင္းမွာလိုအပ္တဲ့အခ်က္တစ္ခ်က္လို ့လည္းကၽြန္မယူဆမိလို ့ပါ။

နားလည္ႏိုင္ၾကပါေစ…
လူတစ္ေယာက္နဲ ့တစ္ေယာက္ဆက္ဆံတဲ့အခါမွာနားလည္မွဳရွိဖို့ အေရးၾကီးတယ္လို့့ကၽြန္မထင္ပါတယ္။တစ္ေယာက္နဲ ့တစ္ေယာက္နားလည္ႏိုင္မွဳရွိမွလည္း
အဲဒီလူႏွစ္ဦးရဲ့ဆက္ဆံေရးဟာေၿဖာင့္ၿဖဴးမယ္။အစဥ္သၿဖင့္ေပါင္းသင္းသြားႏိုင္မယ္။
ကၽြန္မလည္းလူေတြကိုတတ္ႏိုင္သေလာက္နားလည္ႏိုင္ဖို ့ၾကိဳးစားတယ္။
ကမာၻေလာကထဲမွာရွိတဲ့လူအားလံုးကိုေတာ့ဘယ္ဟုတ္မလဲ။
ဒါေပမယ့္ကၽြန္မရဲ့အြန္လိုင္းonlineမွာရွိတဲ့သူတိုင္းကိုေပါ့။
လူတိုင္းကိုလည္းကၽြန္မမခင္မင္တတ္ပါဘူး။
သို ့ေသာ္လည္းအားလံုးနဲ ့ေတာ့အဆင္ေၿပေအာင္ကၽြန္မေပါင္းသင္းတယ္။
ကၽြန္မအဖို ့သူငယ္ခ်င္း၊မိတ္ေဆြရတာကံေကာင္းပါတယ္။
ကၽြန္မရဲ့online သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုးကနားလည္မွဳရွိၾကတဲ့သူေတြမ်ားတယ္။
ကၽြန္မထက္ငယ္တဲ့ကေလးေတြလည္းကၽြန္မကိုနားလည္ေပးတတ္ၾကတယ္။

တစ္ခါတစ္ေလမွာေတာ့ကၽြန္မနဲ ့သူတို ့ေနာက္ေၿပာင္တတ္ၾကတယ္။
သူတိို ့ေနာက္ေၿပာင္မွန္းလည္းကၽြန္မသိတယ္၊ကၽြန္မေနာက္ေၿပာင္မွန္း
လည္းသူတို ့သိတယ္။ဒါေၾကာင့္ဘယ္သူ ့ဘယ္သူမွစိတ္မဆိုးၾကဘူး။
ဒါကနားလည္းမွဳေၾကာင့္ပဲေပါ့လို ့ကၽြန္မထင္တယ္။
ေနာက္ေၿပာင္တာကိုကၽြန္မအၿပစ္မၿမင္ပါဘူး။
သို ့ေပမယ့္လည္းကၽြန္မရဲ့သိကၡာက်ေအာင္ေၿပာလာခဲ့တဲ့သူမ်ဳိးကိုေတာ့ကၽြန္မမလိုလားဘူး။ေ
ကၽြန္မမွာေငြမ်ားမ်ားစားစားမရွိဘူး။အၿခားဂုဏ္ၿဒပ္ေတြလည္းဘာမွမရွိဘူး။
ကၽြန္မမွာရွိတာဆိုလို ့အဲဒီသိကၡာေလးပဲရွိတာ။
ကၽြန္မတို ့မိန္းခေလးေတြမွာရွိသင့္တဲ့မိန္းခေလးတစ္ေယာက္ရဲ့သိကၡာဆိုတာေပါ့။
အဲဒီလိုကၽြန္မသိကၡာကိုထိပါးေၿပာဆိုလာတဲ့သူမ်ဳိးကိုေတာ့
ကၽြန္မအားမနာပဲ block လုပ္တတ္တယ္။
သူတို ့ဟာကၽြန္မအေပၚဘယ္လိုမွနားလည္မွဳမရွိႏိုင္ေတာ့ဘူးဆိုတာထင္ရွားေနၿပီေလ။
ကၽြန္မကလည္းကၽြန္မရဲ့သိကၡာေလးကိုတန္ဖိုးထားတတ္လို ့ပါ။

ဟိုတစ္ေလာကကၽြန္မစိတ္မေကာင္းၿဖစ္စရာကိစၥေလးေပၚေပါက္သြားခဲ့ရတယ္။
ကၽြန္မနဲ ့ခင္တာမၾကာေသးတဲ့ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ပါ။
သူနဲ ့ပတ္သတ္တဲ့ေကာင္ေလးကိုေတာ့ကၽြန္မသိတာၾကာပါၿပီ။
ဒါေပမယ့္ကၽြန္မကေတာ့သူ ့ကိုစာေပသမားမို ့ခင္မင္မိသြားတယ္ေပါ့။
သူ ့အေၿပာအဆိုကလည္းယဥ္ေက်းတယ္။
သူနဲ ့စာေၾကာင္းေပေၾကာင္းေတြေၿပာၾကတယ္။
သူကစာေတြအေတာ္မ်ားမ်ားကိုေရးႏိုင္တယ္။
ဘာသာၿပန္ေတြလည္းေရးတယ္။သူ ့စာအုပ္ေတာင္ထြက္ၿပီးသြားၿပီ။
ကၽြန္မကိုသူ ကသူ ့စာအုပ္လက္ေဆာင္ေပးမယ္လို ့ေၿပာတယ္။
ကၽြန္မကလည္းစာရူးေပရူးဆိုေတာ့သူ စာအုပ္ေပးမွာကို၀မ္းသာမိတာေပါ့။
ဒါေပမယ့္ကၽြန္မကအၿပင္ကိုသိပ္သြားႏိုင္တဲ့သူမဟုတ္ဘူးေလ။
သူ ့ကိုလည္းေၿပာၿပဖူးပါတယ္။
အဲဒီေန ့ကလည္းကၽြန္မအမွန္တကယ္ေနမေကာင္းဘူး။
အသံေတာင္မထြက္ခ်င္ဘူးၿဖစ္ေနတာ။
ဒါနဲ ့ကၽြန္မေမာင္ေလးတစ္ေယာက္ကိုပဲယူခိုင္းလိုက္မိတယ္။
ကၽြန္မဖုန္းဆက္ၿပီးေၿပာပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ကၽြန္မကိုသူကနားလည္မွဳလဲြသြားေလရဲ့။
ကၽြန္မတကယ္ပဲစိတ္မေကာင္းပါဘူး။
ကၽြန္မလုပ္ရပ္ကမွားသြားလားလို ့ကိုယ့္ကိုယ္ကိုၿပန္စဥ္းစားၾကည့္တယ္။
ဒါေပမယ့္ကၽြန္မေ၀ခဲြမရဘူးးၿဖစ္ေနလို ့။
တကယ္ပဲကၽြန္မမွားသလားဆိုတာေၿပာၾကပါအံုး။

လူတစ္ဦးနဲ ့တစ္ဦးနားလည္မွဳေပးႏိုင္ဖို ့ကလြယ္ကူပါ့မလား။
ကိုယ့္အေၾကာင္းသူမသိ၊သူ ့အေၾကာင္းကိုယ္မသိခဲ့ရင္ေပါ့ေလ။
ကၽြန္မမွာခ်ဳိ ့ယြင္းခ်က္ေတြကမ်ားလြန္းတယ္။
ဒါေပမယ့္ကၽြန္မရဲ့ခ်ဳိ ့ယြင္းခ်က္ေတြကိုကၽြန္မလူတိုင္းကိုလိုက္မေၿပာခ်င္ဘူး။
လူတိုင္းရဲ့စာနာမွဳကိုကၽြန္မေၾကာက္ရြံ ့မိလို ့ပါ။
ေစာေစာကေၿပာတဲ့ကၽြန္မရဲ့သိကၡာနဲ ့ပတ္သတ္လို ့ေပါ့။

နားလည္မွဳကိုတည္ေဆာက္ဖို ့ကလည္းလြယ္ေတာ့မလြယ္ပါဘူး။
တစ္ဖက္လူရဲ့သေဘာထားေတြကိုသိလာႏိုင္ရမယ္။
သူ ့ရဲ့ခံစားခ်က္၊လိုအပ္ခ်က္ဆိုတာေတြကိုသိၿပီး
ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ထားႏိုင္္ရမယ္။
ဒါမွလည္းအဲဒီလူအေပၚနားလည္ေပးလာႏိုင္မယ္မဟုတ္လား။

ကၽြန္မလူေတြကိုလိမ္မေၿပာခ်င္ဘူး။
ေနာက္ေၿပာင္ေၿပာတတ္တာေတာ့ရွိတယ္။
ကၽြန္မအေဖကသိပ္ေနာက္တတ္လို ့ကၽြန္မလည္းအေဖ့ကိုတူတာလို ့အေမကေၿပာတာပဲ။
ကၽြန္မလိမ္မေၿပာခ်င္၊ညာမေၿပာခ်င္တဲ့အတြက္
တစ္ခါတစ္ရံမွာသူတို ့ေမးတာေတြကိုမေၿပာခဲ့တာမ်ဳိးေတာ့ရွိတယ္။
ကၽြန္မမေၿပာႏိုင္တဲ့ကိစၥမ်ဳိးေပါ့။
မေၿပာသင့္ဘူးလို ့ထင္တဲ့ကိိစၥမ်ဳိးလည္းပါတယ္။

ကၽြန္မကအၿမဲတမ္းရယ္ေမာေနတတ္လို ့ကၽြန္မကိုေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ေနလားတဲ့။
ဟုတ္တယ္။ကၽြန္မကိုယ္တိုင္ေပ်ာ္ရႊင္တာထက္ကၽြန္မonline ကသူငယ္ခ်င္း၊မိတ္ေဆြေတြကို
ပိုၿပီးေပ်ာ္ေစခ်င္တယ္။
ဒါကၽြန္မရဲ့မွန္ကန္တဲ့ဆႏၵတစ္ခုပဲ။
ဘာလို ့လဲဆိုေတာ့ေအာင္ၿမင္ၿခင္းမွာေပ်ာ္ရႊင္ၿခင္းရွိမွေလ။
သူတို ့လုပ္ရမယ့္ကိစၥေလးေတြေအာင္ၿမင္ဖို ့အတြက္ဒါဟာကၽြန္မေပးႏိုင္တဲ့
သူတို ့အတြက္ခြန္အားပဲ။
ကၽြန္မကေတာ့ဒီလိုပဲယူဆတယ္။
ကၽြန္မေပးႏိုင္တဲ့အၿခားအရာ၀တၳဳပစၥည္းဆိုတာရွိမွာမဟုတ္ဘူး။
ဒါေၾကာင့္ကၽြန္မေပးစြမ္းႏိုင္တာကိုပဲေပးရတာ။

လူေတြအတြက္အေကာင္းဆံုးအရာဟာဘာလဲ။
ကၽြန္မရဲ့Blog ကိုဘယ္အရာဟာအေကာင္းဆံုးလဲလို ့ေမးထားတယ္။
ကၽြန္မကေတာ့စိတ္ခ်မ္းသာမွဳဟာအေကာင္းဆံုးလို ့ယူဆလို ့ပဲ။
ဒါေၾကာင့္ကၽြန္မနဲ ့ပတ္သတ္တဲ့သူတိုင္းကိုလည္းကၽြန္မကစိတ္ခ်မ္းသာေစခ်င္တယ္။
ကၽြန္မဖက္ကသူတို ့အေပၚတတ္ႏိုင္သမွ်နားလည္မွဳေပးမယ္။
ကၽြန္မကေတာ့ၿပန္ေမွ်ာ္လင့္တာမ်ဳိးမရွိပါဘူး။
ဒါေပမယ့္ကၽြန္မကိုလည္းၿပန္ၿပီးနားလည္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ အတိုင္းထက္အလြန္ေပါ့ရွင္။

အနမ္း

လူ ့သတင္းလူခ်င္းေဆာင္ကာ
လူ ့သမိုင္းေကာင္းေစဖို ့
အလုပ္ေကာင္းေတြလုပ္ၾကရပါမယ္။
`အလုပ္ေကာင္း`ရဲ့အေၿခခံက
`စိတ္ေကာင္း`ရွိဖို ့အဓိက တဲ့။

ဆႏၵေၾကာင့္ၿဖစ္ေပၚလာတဲ့
ကိစၥတစ္ခုဟာ
အမွားအယြင္းၿဖစ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္...
အဲဒီအမွားအယြင္းကို
ငါတပ္မက္ေနအံုးမွာပါပဲ။
အနမ္း

ေမွ်ာ္ေတာ္ေယာင္ ဘ၀

ဒီလကၽြန္မေရးတဲ့စာေတြဂ်ာနယ္မွာမပါေသးလို ့စိတ္ညစ္ေနတယ္။
ဒီတစ္ခါကၽြန္မေရးၿပီးပို ့တဲ့စာေတြကပဲေတာ္ေတာ္ညံ့သလားမေၿပာတတ္ပါဘူး။
တစ္လတစ္လေဆာင္းပါးေလးပါမလားလို့ေမွ်ာ္ရတာကိုကကၽြန္မအလုပ္တစ္ခု
သူမ်ားေတြရည္းစားကိုေမွ်ာ္တတ္ၾကတယ္ဆိုတာအဲလိုမ်ဳိးလားလို ့ေတာင္
စဥ္းစားမိေသးတယ္။
ကၽြန္မကပိုဆိုးမယ္ထင္ပါရဲ့။
ကၽြန္မေဆာင္းပါးေလးပါရင္ေပ်ာ္လြန္းလို ့ထမင္းမစားနဲ ့ဆိုလည္းရတယ္။
ေဆာင္းပါးမပါေသးရင္ေတာ့ေမွ်ာ္ရတာကိုကလည္ပင္းေညာင္အိုးမကေတာ့ဘူး။
သစ္ကုလားအုပ္လို ့ေတာင္ေၿပာလို ့ရမယ္။
လူကလည္းေနလို ့ထိုင္လို ့မေကာင္းခ်င္ေတာ့ဘူး။
ကိုယ္ကလည္းအပတ္စဥ္၊လစဥ္တိုင္းမဂၢဇင္းေတြ၊ဂ်ာနယ္ေတြလည္းလိုက္မၾကည့္ႏိုင္ေတာ့
ပါရင္လည္းမသိမွာစိုးလို ့ဟိုလူ ့ေမးရ၊သည္လူ ့ေမးရနဲ ့ေအးေအးကိုမေနႏိုင္ဘူးၿဖစ္ေနတာ။
အင္း မတတ္ႏိုင္ပါဘူးေလ။ခုလည္းေမွ်ာ္ေတာ္ေယာင္ပဲေပါ့။
ဒါေၾကာင့္ဟိုးအရင္တုန္းကၾကားဖူးတဲ့ ခင္ေမာင္ထူးရဲ့'ေမွ်ာ္ေတာ္ေယာင္ေမွ်ာ္ေတာ္ေယာင္
ေမွ်ာ္ေတာ္ေယာင္ဘ၀ကလြတ္ခ်င္တယ္'ဆိုတဲ့သီခ်င္းကိုဆိုရမလိုၿဖစ္ေနၿပီ။

အနမ္း

စကားစုမ်ား

ၿဖစ္လည္းၿဖစ္ခ်င္တယ္
ၿဖစ္လည္းၿဖစ္သင့္တယ္ဆိုရင္ေတာင္မွ
ၿဖစ္ႏိုင္တာကိုေရြးၿပီးလုပ္ပါ။

လုပ္သင့္တာကို
မလုပ္မိရင္
မလုပ္သင့္တာေတြ
လုပ္မိေနတတ္တယ္။

ေကာင္းတဲ့အလုပ္ဟာ
ေနာက္က်တယ္ဆိုတာမရွိပါဘူး။
လုပ္ငန္းမစရေသးတာပဲရွိတယ္။

ေမတၱာပို ့ေနရုံနဲ ့
မၿဖစ္ေသးပါဘူး။
ေမတၱာဓါတ္ေတြရွိေနဖို ့က
အရင္လိုအပ္တယ္။

online သို ့စတင္ေရာက္လာရတဲ့ကၽြန္မအေၾကာင္းေလး

ကၽြန္မေလ ဒီေလာကထဲမွာအသက္ရွင္သမွ်ကာလပတ္လံုးစိတ္ခ်မ္းသာမွဳကိုပဲရခ်င္ပါတယ္။
သင္တို ့ေရာကၽြန္မလိုပဲလား???
အဲလိုပဲၿဖစ္မယ္ထင္တယ္၊ဟုတ္ပါ့မလားေတာ့မသိဘူး။
ကၽြန္မတို့ဟာသည္ကမာၻေလာကမွာအသက္ရွင္ေနထိုင္ၾကတဲ့အေလွ်ာက္ေနထိုင္စားေသာက္ဖို့အတြက္
အလုပ္လုပ္ၾကရတာပဲမဟုတ္လား။
အလုပ္လုပ္ႏိုင္ၾကဖို့ကက်န္းမာေနရမယ္ေလ။
ကၽြန္မေဖာ္ၿပခဲ့တဲ့ဦးေအးေမာင္ေရးထားသလိုပဲလူအေတာ္မ်ားမ်ားဟာကိုယ္ခႏၶာက်န္းမာဖို့အေရးၾကီးတယ္
လို့ထင္ၾကမွာပါ။ဒါကလည္းမွန္သင့္သေလာက္ေတာ့မွန္မွာပါ။
ဘာလို့လဲဆိုရင္ကၽြန္မကိုယ္တိုင္ကရုပ္တရားလို့ေၿပာတဲ့ခႏၶာကိုယ္က်န္းမာေရးကမေကာင္းလို့ပါ။
ဒါေၾကာင့္ကိုယ္လုပ္ခ်င္ရာတိုင္းကိုေတာ့မလုပ္ႏိုင္ဘူးေပါ့။
သို့ေပမယ့္လည္းခႏၶာကိုယ္ရုပ္တရားခ်မ္းသာမွဳမရွိတဲ့အတြက္စိတ္ဆိုတဲ့နာမ္တရားကိုေတာ့
ခ်မ္းသာေအာင္တတ္ႏိုင္သမွ်ေနထိုင္ပါတယ္။
စိတ္ခ်မ္းသာမွဳရေအာင္ကိုယ့္စိတ္ကိုကိုယ္အၿမဲၿပန္ၾကည့္တတ္တဲ့အေလ့အက်င့္ေလးလည္းလုပ္ေပးရပါတယ္။
ကိုယ္လုပ္တဲ့ကိစၥတိုင္းကိုလည္းတတ္ႏိုင္သမွ်သတိေလးထားၿပီးေနထုိင္ရတာေပါ့ေလ။
လူေတြအားလံုးအေပၚအေကာင္းၿမင္၀ါဒနဲ ့ၾကည့္ရွဳေပးႏိုင္ဖို့ရာေလာဘ၊ေဒါသ၊ေမာဟတရားတို့ကို
နည္းႏိုင္သမွ်နည္းေစရမယ္ဆိုတာကိုလည္းသေဘာေပါက္ထားရပါေသးတယ္။
ကၽြန္မကတစ္ဦးတည္းေနတာကိုပိုၿပီးသေဘာက်ပါတယ္။
ကၽြန္မတစ္ဦးတည္းစာဖတ္မယ္၊စာေရးမယ္၊သီခ်င္းေအးေအးေလးေတြနားေထာင္မယ္ေပါ့။ အဲဒီလိုေနတဲ့အခ်ိန္လည္းမ်ားပါတယ္။
၂၀၀၆ခုႏွစ္ေလာက္တုန္းကကၽြန္မကုတင္ေပၚမွာေနရတဲ့အခ်ိန္ေတြမ်ားတယ္။
ေ၀ဒနာတစ္ခုကိုခံစားရင္းေပါ့။
၂၀၀၇ခုႏွစ္တစ္ႏွစ္လံုးနီးပါးလည္းေကာင္းေကာင္းမက်န္းမာတာေၾကာင့္အၿပင္ေလာကဆိုတာ
ဘာမွန္းမသိေတာ့ေအာင္အဆက္အသြယ္ၿပတ္ခဲ့တယ္။
အဲဒီအခ်ိန္မွာကၽြန္မညီမကကၽြန္မကိုonlieမွာသူငယ္ခ်င္းရွာခိုင္းတယ္။ ကၽြန္မစိတ္ေၿပလက္ေပ်ာက္ၿဖစ္ေအာင္ေပါ့။
ကၽြန္မအတြက္ကအၿပင္ေလာကမွာလည္းသူငယ္ခ်င္းဆိုတာေ၀းကုန္ၾကၿပီေလ။
ဒါေပမယ့္လည္းကၽြန္မညီမေၿပာတာကိုကၽြန္မလက္မခံၿဖစ္ခဲ့ေသးဘူး။
ကၽြန္မအတြက္ကအိပ္ယာေပၚလွဲရင္းစာဖတ္ေနႏိုင္ရင္ၿပီးတာပဲဆိုၿပီးေနခဲ့ပါေသးတယ္။
ဒါေပမယ့္ကၽြန္မညီမကကၽြန္မစကားေၿပာေဖာ္ရေအာင္ဆိုၿပီးၿမန္မာသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ေတာ့ရွာပါလို့ထပ္ေၿပာလာၿပန္တာေၾကာင့္ေနာက္ဆံုးကၽြန္မလည္းဘာရယ္မဟုတ္၊ သူ့စကားကိုလက္ခံလုိက္မိတယ္။
ေၾသာ္..အဲဒီမွာကၽြန္မေၿပာရအံုးမယ္၊ကၽြန္မကစာအုပ္ေတြကိုခ်စ္သလို၊ေခြးေပါက္စေလးေတြ
ကိုလည္းခ်စ္တတ္ေသးတယ္ေလ။
ဒါေၾကာင့္ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္းေရြးတာကခ်စ္စရာေခြးေပါက္စေလးတင္ထားတဲ့account ပိုင္ရွင္ေပါ့။
သူနဲ့သိရတာကၽြန္မကံေကာင္းပါတယ္။
သူကစိတ္သေဘာထားၿပည့္၀တယ္။
ခင္မင္ခါစကတည္းကိုကရုိးရုိးသားသားနဲ့သူ့အေၾကာင္းေတြကိုကၽြန္မမေမးရပဲေၿပာၿပခဲ့တယ္။
သူကကိုးရီးယားႏိုင္ငံမွာအလုပ္လုပ္ေနတာေလ။တုိင္းရင္းသားတစ္ေယာက္ပါ။
သူ့မိသားစုကနယ္မွာေနတာ။သူအားလံုးကိုပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေၿပာၿပတယ္။ၾကြားၾကြား၀ါ၀ါလည္းမရွိဘူး။
ဆက္ဆံေရးလည္းေကာင္းတယ္။လူတိုင္းကိုအေကာင္းၿမင္၀ါဒနဲ့လည္းၾကည့္တတ္တယ္။
ဒါေၾကာင့္ကၽြန္မလည္းသူ့ကိုေတာ္ေတာ္ခင္သြားခဲ့မိတယ္။
ေနာက္ပိုင္းကၽြန္မအေၾကာင္းေလးေတြကိုလည္းကၽြန္မသူ့ကိုေၿပာၿပမိတယ္။
သူကလည္းကၽြန္မကိုေတာ္ေတာ္နားလည္းေပးပါတယ္။
ကၽြန္မစိတ္ဓါတ္မက်ဖို့လည္းအားေပးတယ္။
သူကကၽြန္မထက္အသက္ငယ္ေသးေပမယ့္ကၽြန္မထက္ရင့္က်က္တယ္။
ကၽြန္မတို့ႏွစ္ေယာက္ရင္းႏွီးတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြၿဖစ္လာခဲ့တယ္။
ကၽြန္မသူနဲ့ခင္ရတာကိုေပ်ာ္ရႊင္ပါတယ္။
ကၽြန္မစိတ္ခ်မ္းသာမွဳရတာေပါ့။
ခုေတာ့သူလည္းonline ကိုေတာ္ရုံေရာက္မလာႏိုင္ဘူးၿဖစ္ေနတယ္။
ေနာက္တစ္ဦးအေနနဲ့ကၽြန္မကိုယ္ပိုင္account ရလာခဲ့ခ်ိန္မွာေရြးၿခယ္မိတာပါ။
၂၀၀၈ခုႏွစ္မွာကၽြန္မရဲ့သူငယ္ခ်င္းတစ္ဦးေပါ့။
ကၽြန္မေရြးၿခယ္တဲ့သူေတြကကၽြန္မထက္အရမ္းငယ္တဲ့သူမၿဖစ္ေစရဘူး။
ကၽြန္မနဲ့အသက္သိပ္မကြာတဲ့သူမ်ဳိးေပါ့။
ကၽြန္မအေနနဲ့အလကားအက်ဳိးမရွိတဲ့စကားေတြေၿပာၿပီးအခ်ိန္ကုန္လည္းမခံႏိုင္လို့ပါ။
ငယ္ရြယ္တဲ့သူေတြက်ေတာ့ေလွ်ာက္ေမးၿမန္းတတ္ၾကတယ္ေလ။
ကၽြန္မညီမသူငယ္ခ်င္းေတြကိုၾကားသိရတာနဲ့တင္စိတ္ညစ္မိေနတာေလ။ ဟိုေမးဒီေမးဆိုတာမ်ဳိးကိုေပါ့။
ခုလည္းကၽြန္မေရြးတဲ့သူငယ္ခ်ငး္ကကၽြန္မအတြက္အေရြးမမွားဘူးလို့ဆိုရမယ္။
ဟုတ္ပါတယ္။သူကထိုင္၀မ္မွာေနတဲ့ၿမန္မာတစ္ေယာက္ပါပဲ။
သူ့မိသားစုကေတာ့ရန္ကုန္မွာေပါ့။
သူလည္းစိတ္ေကာင္းရွိၿပီး၊ၾကင္နာသနားတတ္တဲ့သူ၊လူမွဳဆက္ဆံေရးေကာင္းမြန္တဲ့သူ၊
ဗဟုသုတၾကြယ္၀တဲ့သူေလ။
သူနဲ့စကားေၿပာရတာကၽြန္မအတြက္အက်ဳိးမယုတ္ဘူး။အခ်ိန္ကုန္ရက်ဳိးနပ္တယ္။
ကၽြန္မသိခ်င္တဲ့အေၾကာင္းအရာေတြကိုေၿပာၿပႏိုင္ခဲ့တယ္။ကၽြန္မေမးသမွ်ကိုလည္းစိတ္ရွည္ရွည္ေၿဖေပးတယ္။
တစ္ခါတစ္ခါသူနဲ့စကားေၿပာရင္တစ္နာရီခဲြ၊ႏွစ္နာရီေလာက္ၾကာသြားတတ္လို့သူ့ကိုအားနာမိတယ္။
သူတို့ကသူမ်ားတိုင္းၿပည္မွာတစ္ေနကုန္အလုပ္လုပ္ၾကရတာဆိုေတာ့နားခ်င္မွာေပါ့။
သူတို့မွာအိပ္ခ်ိန္ဆိုတာသိပ္ရွိမွာမဟုတ္ဘူးေလ။
ဒါေၾကာင့္သူနဲ့လည္းခဏခဏေတာ့မေၿပာၿဖစ္ပါဘူး။တစ္ပတ္ကိုတစ္ခါေလာက္ပါပဲ။
သူငယ္ခ်င္းဆိုတာလည္းအခ်င္းခ်င္းနားလည္ေပးရမယ္မဟုတ္လား။
ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ကၽြန္မအဖို့ကၽြန္မေရြးၿခယ္ခဲ့တဲ့ကၽြန္မရဲ့သူငယ္ခ်င္းသည္ႏွစ္ေယာက္ကေတာ့
မိတ္ေဆြေကာင္း၊သူငယ္ခ်င္းေကာင္းေတြပါပဲ။
ကၽြန္မသူတို့နဲ့သိရတာေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ပါတယ္။စိတ္ခ်မ္းသာမွဳရပါတယ္။
အနမ္း

အခ်စ္ဆိုတာ................

အခ်စ္ဆိုတာဘာလဲဟုအတိအက်အဓိပၸါယ္ေဖာ္ႏိုင္သူေတြကိုကၽြန္မတကယ္ခ်ီးက်ဴးပါသည္။
ကၽြန္မကေတာ့အခ်စ္ဆိုတာကိုအဓိပၸါယ္အတိအက်မသိပါ။
အခ်စ္ဆိုတာပိုင္ဆိုင္ရယူလိုၿခင္းလား။
စြန္ ့လႊတ္ၿခင္းလား။
အခ်စ္ဆိုတာရင္ခုန္တပ္မက္ၿခင္းလား။
စားသံုးၿပီးေသာ္လည္းမ၀သည့္ပ်ားရည္စက္ေတြလား၊
နက္ရွဳိင္းစြာတိုး၀င္ဖို ့ဆဲြေဆာင္သည့္ေမႊးပ်ံေသာအေမွာင္ထုတစ္ခုလား။
ေနပူထဲမွလာေသာသူကိုအရိပ္ထဲမွၾကိဳဆို၍တိုက္ေသာေအးစိမ့္သည့္ေရတစ္ခြက္လား။
အခ်စ္ကိုကၽြန္မခံစားသိၿဖင့္သိေနပါသည္။
အခ်စ္တစ္ခု၏ရည္မွန္းခ်က္သည္လက္ထပ္ၿခင္းဟုေၿပာလွ်င္ကၽြန္မအဲသည္စကားကိုလက္မခံပါ။
လက္ထပ္ၿခင္းသည္အခ်စ္၏သခၤ်ဳိင္းၿဖစ္ခ်င္ၿဖစ္မည္၊သို ့မဟုတ္အခ်စ္၏အဆံုးသတ္ဇာတ္သိမ္း
တစ္ခုၿဖစ္ခ်င္ၿဖစ္မည္။
အခ်စ္၏ခရီးပန္းတိုင္ၿဖစ္ခ်င္ၿဖစ္မည္။
လက္ထပ္ၿခင္းသည္ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ကၽြန္မအတြက္ေတာ့မွဳန္၀ါး၀ါးေ၀းကြာလွသည့္ရုပ္ပံုကား
တစ္ခ်က္ၿဖစ္သည္။
ကၽြန္မစိတ္မ၀င္စားပါ။ကၽြန္မစိတ္၀င္စားေအာင္မဆဲြေဆာင္ႏိုင္ခဲ့ပါ။
အခ်စ္တြင္တာ၀န္ယူမွဳ၊ဂတိၿပဳမွဳပါသလား။ မပါပါ။
အခ်စ္တြင္အခ်စ္ပဲပါပါသည္။
ဂ်ဴးရဲ့(အခ်စ္ဆိုတာၾကိဳးနဲ ့သီဖို ့မလိုတဲ့ပန္းပြင့္ေလးေတြ)
ကၽြန္မဂ်ဴးရဲ့အခ်စ္အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုမွဳကိုအရမ္းသေဘာက်လို ့ေကာက္ႏုတ္ထားတာပါ။
အခ်စ္ဆိုတာကိုသင္တို ့ေတာ့ဘယ္လိုထင္ၿမင္ၾကလဲမသိဘူး။ကၽြန္မကေတာ့ဂ်ဴးနဲ့တစ္ထပ္တည္းေပါ့။

'"online အခ်စ္ (သို ့) ရုိးရိုးေလးအခ်စ္'"

မင္း ငါ့ကိုခ်စ္တာစိတ္မညစ္ဖူးလား။ ငါ မင္းကိုေပးစြမ္းႏိုင္တာဘာမွမရွိဘူးဆိုတာ မင္းသိရဲ့သားနဲ ့
မင္း ငါ့ကိုဆက္ခ်စ္ႏိုင္ပါအံုးမလား။
မင္း ငါ့ရဲ့အသံကိုၾကားခြင့္ရွိမယ္၊ ငါ့ရဲ့ ရုပ္ေသပံုေတြက္ိုမင္းၿမင္ေတြ ့့ခြင့္ရွိမယ္၊ ငါေရးလိုက္တဲ့စာေတြက္ိုမင္းဖတ္ခြင့္ရွိမယ္။
ဒါကလြဲၿပီး မင္း ငါ့ဆီကေနာက္ထပ္ဘာမွရႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူး။
အဲဒါကိုမင္းလက္ခံႏိုင္မလား။
ငါ မင္းကိုမခ်ဳပ္ခ်ယ္ခ်င္ဘူး။ ငါ မင္းကိုလြတ္လပ္ခြင့္ေပးခ်င္တယ္။ ဒါဟာငါ့ရဲ့သေဘာထားအမွန္ပဲ။
ငါ့ဖက္ကမင္းကိုဘာမွမေမ်ွာ္လင့္ဘူး။ မင္းရဲ့အခ်စ္တစ္ခုကလဲြရင္ေပါ့။
မင္းဖက္ကေရာ ငါထားႏိုင္တဲ့သေဘာထားမ်ဳိးထပ္တူထားႏိုင္ပါ့မလား။
အခ်စ္ဆိုတဲ့ေနာက္ကြယ္ကအဓိိပၸါယ္ေတြကိုငါသိပ္နားမလည္ဘူး။
ငါသိတာအခ်စ္တစ္ခုတည္းပဲ။
အခ်စ္ဟာမွန္ကန္ရမယ္၊ သေဘာထားၿပည့္၀ႏိုင္ရမယ္၊ အဲလိုပဲငါယူဆမိတယ္။
ငါံ့ရဲ့အခ်စ္ကမွန္ကန္တယ္၊သေဘာထားၿပည့္၀တယ္၊ဒါဆိုၿပီးၿပည့္ဆံုၿပီေပါ့။
က်န္တာေတြ ကိုငါနားမလည္ဘူး။သိလည္းမသိခ်င္ဘူး။
မင္းလည္း ငါ့လိုၿပီးၿပည့္စံုတဲ့အခ်စ္မ်ဳိးၿဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါလို ့ငါေၿပာခ်င္တယ္။
အခ်စ္ဟာရုိးရုိးေလးနဲ့ရွင္းရွင္းေလးပါပဲ။
မင္း ငါ့ကိုထာ၀ရခ်စ္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ေတာ့၊ အဲဒီရုိးရုိးေလးနဲ့ရွင္းရွင္းေလးအခ်စ္ကိုပဲ ငါလိုခ်င္မိတယ္။
အနမ္း (May'08)

ငါမင္းကိုလြမ္းပါတယ္...

ငါမင္းကိုလြမ္းပါတယ္
သည္စကားလံုးနဲ ့ကဗ်ာမ်ားစြာခ်ဲ့ထြင္ခဲ့တယ္။
ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္တဲ့နံနက္ခင္းဆိုတဲ့သီခ်င္းကို
မင္းနားေထာင္ဖူးမယ္
အၿခားေသာနံရံေတြလည္းငါ့ညည္းညဴသံေတြကိုနားေထာင္ဖူးလိမ့္မယ္
ငါမင္းကိုလြမ္းပါတယ္
ငါႏိုးထလာကတည္းကေနေရာင္ၿခည္ဟာ
မင္းနာမည္ေခၚၿပီး၀င္လာခဲ့သလို
ရွပ္တိုက္ေရြ ့ေနတဲ့ရြက္ေၾကြေတြဟာလည္း
မင္းေၿခသံေယာင္ေဆာင္ေနၾကပါရဲ့
ငါ့ေသြးစက္ေတြကိုမင္းမၿမင္ရေသးတဲ့အတြက္
ငါမူးေမ့လဲက်ေလာက္ေအာင္ေသြးမပ်က္ခဲ့ဘူး
ငါမင္းကိုလြမ္းပါတယ္
သည္တစ္ေန ့တာမွတ္တမ္းကိုႏွလံုးသားမွာ
ဘယ္လိုဓါးသြားနဲ ့ထြင္းရမယ္ငါစဥ္းစားခဲ့လည္း
သည္စကားလံုးအၿပင္....
ဦးေခါင္းခြံထဲမွာဘာမွမက်န္ေတာ့တာခက္ပါတယ္
ငါမင္းကိုလြမ္းပါတယ္။

သည္ေန ့မနက္ေစာေစာပဲကၽြန္မရဲ့ေမးလ္ထဲမွာေရာက္ရွိလာတဲ့ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ပါ။
ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က ကၽြန္မဘေလာ့အတြက္ဆိုၿပီး ပို ့ထားေပးတာပါ။
ကၽြန္မကလည္း ကဗ်ာေတြစာေတြအားလံုးကိုၾကိဳက္တယ္ဆိုေတာ့ေလ။

ဘ၀ရဲ့အဓိပၸါယ္

အဓိပၸါယ္ရွိရွိေနခ်င္ရင္ အၿမဲတမ္း သတိနဲ႔ေနပါ။

သတိနဲ႔ေနတဲ့သူ၊ သတိနဲ႔ေနတဲ့လုပ္တဲ့သူ၊ သတိနဲ႔ေၿပာတဲ့သူအတြက္ အရာရာတိုင္းဟာ အဓိပၸါယ္ ရွိပါတယ္။ အေရးအၾကီးဆံုးဟာ လူေတြမွာ အတန္းပညာေတြ၊ ဘဲြ႔ေတြထက္ ဘ၀နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ခံယူခ်က္ ပီပီၿပင္ၿပင္ ရွိလာဖို ့။

အဲဒါမွမရွိရင္ တကၠသိုလ္ဘဲြ ့ေတြ အဆင့္ေပါင္း ဘယ္ေလာက္ရရ အဲဒီလူရဲ့ ဘ၀ရွဳပ္ေထြးေနအံုးမွာပဲ။ အဲဒီလူဟာ ဘ၀မွာ အမွားေတြ အမ်ားၾကီးနဲ႔ ေနသြားအံုးမွာပဲ။ ေနာက္ဆံုး သူ႔ဘ၀ဟာ ဘာမွ အဓိပၸါယ္ မရွိပဲနဲ႔ ေသရမွာပဲ။

ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက(ေတြးမိတိုင္းေပ်ာ္တယ္)

တမ္းတမိတဲ့ငယ္ငယ္တုန္းသီတင္းကၽြတ္အခ်ိန္ေလး

သီတင္းကၽြတ္ေန့ေရာက္တုိင္းေရာက္တိုင္းငယ္ငယ္ကအေၾကာင္းေလးေတြကိုလည္းသတိရၾကမယ္ထင္ပါတယ္။
ကၽြန္မလည္းငယ္ငယ္ကသီတင္းကၽြတ္အခ်ိန္ေလးေတြကိုသတိရမိတယ္။
သီတင္းကၽြတ္ဆိုရင္ဖိုးဖိုး၊ဖြားဖြားနဲ့ေမေမတို့ေမာင္ႏွမေလးေယာက္ၿဖစ္တဲ့ဘဘတုိ့လင္မယား၊ၾကီးၾကီးတို့လင္မယား
ေဖေဖ၊ေမေမတို့နဲ့အေဒၚတို့လင္မယားဆိုၿပီးအလွည့္က်ကန္ေတာ့ၾကတယ္။မိသားစုေတြစံုတဲ့အခ်ိန္ေလးေပါ့။
ကၽြန္မတို့မိသားစုကဖိုးဖိုးဖြားဖြားတို့နဲ့အတူေနတာဆိုေတာ့အိမ္မွာအားလံုးစံုၾကတယ္။ကၽြန္မတို့ကအဲဒီအခ်ိန္မွာ
သံုးေလးတန္းေလာက္ပဲရွိအံုးမယ္ေလ။
ကၽြန္မတို့ရဲ့ဧည့္ခန္းမွာရွိတဲ့ႏွစ္ေယာက္ထိုင္ကုလားထိုင္ေပၚမွာအလွည့္က်အစဥ္လိုက္င္ထိုင္ကာကန္ေတာ့ခံၾကၿပီးေနာက္ ၊ကၽြန္မတို့ကေလးေတြကအငယ္ဆံုးမွစလို့တန္းစီကာမုန့္ဖိုးကိုရယူၾကပါတယ္။
မုန့္ဖိုးယူၿပီးေတာ့လူၾကီးေတြရဲ့ပါးၿပင္ႏွစ္ဖက္ကိုနမ္းရွဳံ့ကာေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေၿပာရပါတယ္။
ေနာက္ေတာ့ညီအမေတြအခ်င္းခ်င္းပိုက္ဆံဘယ္ေလာက္ရၾကသလဲဆိုၿပီးေရတြက္ကာတစ္ေယာက္နဲ့တစ္
ေယာက္မွန္မမွန္စစ္ေဆးရတာလည္းေပ်ာ္ဖို့ေကာင္းပါေသးတယ္။
လၿပည့္ေက်ာ္တစ္ရက္ေန့ကၾကီးၾကီးရဲ့ေမြးေန့ၿဖစ္တာေၾကာင့္ၾကီးၾကီးကမိသားစုအားလံုးကိုေၾကးအိုးတိုက္ပါတယ္။
ေၾကးအိုးသြားေသာက္ေတာ့ဆိုင္တစ္ဆိုင္လံုးဟာကၽြန္မတို့မိသားစုနဲ့တင္ၿပည့္သြားတတ္ပါေသးတယ္။
အဲဒီေန့မွာပဲမီးထြန္းပဲြေတာ္ကိုၾကည့္ခြင့္လည္းရတာေၾကာင့္ကၽြန္မတို့ကေလးေတြအထူးေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ၾကတာေပါ့။
ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ကၽြန္မတို့တစ္ေတြလည္းအရြယ္ေရာက္လာသလို၊အေဖ၊ၾကီးၾကီးနဲ့ကိုကိုၾကီးတို့ကလည္းကၽြန္မ
တို့နဲ့အၿပီးတိုင္ခဲြခြာသြားခဲ့သလို၊က်န္တဲ့ေဆြမ်ုဳိးသားခ်င္းေတြကလည္းေရေၿမၿခားကိုေရာက္ရွိကုန္တာေၾကာင့္
ငယ္ငယ္တုန္းကလိုမဆံုႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။
ခုသီတင္းကၽြတ္မွာေတာ့အသက္ရွင္ေနေသးတဲ့အဖြားကိုသာကန္ေတာ့ဖို့လာၾကရေတာ့ေပမယ့္၊အရင္အခ်ိန္ေတြ
ကလိုဆံုဆည္းဖို့ဆိုတာမလြယ္ကူေတာ့ပါဘူး။
ဒါေၾကာင့္ငယ္ငယ္ကအခ်ိန္ေတြဆိုတာဘယ္ေတာ့မွၿပန္မရႏိုင္ေတာ့တဲ့ပံုၿပင္ေလးတစ္ပုဒ္လိုၿဖစ္သြားခဲ့ရေတာ့
တာပါပဲေလ။
လူတုိင္းလူတိုင္းမွာသတိရစရာဆိုတာေတာ့ရွိၾကမွာပါေနာ္။
အနမ္း

မဟာဓမၼရံသီအိမ္ေတာ္ရာေစတီ

သီတင္းကၽြတ္ဆိုရင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ့မွာရွိတဲ့ ဘုရားအားလံုးမွာ လူအၿပည့္ပါပဲ။ ။ ေရႊတိဂံုေစတီဆို ပိုဆိုးပါတယ္ ရင္ၿပင္တစ္ခုလံုး လူအၿပည့္ပါပဲ။ ကၽြန္မကေတာ့ လူမ်ားတဲ့ေနရာမ်ဳိး သြားလို့မရတာေၾကာင့္ လၿပည့္ေန့ကို ဘုရားကလည္းသြားခ်င္တာနဲ႔ နီးရာဘုရားကိုပဲ သြားေရာက္ဖူးေျမာ္ ခဲ့ရပါတယ္။ ဒါေတာင္ လိုက္ပို့မယ့္ သူငယ္ခ်င္းကလည္း ကိစၥမ်ားေနတာေၾကာင့္ ညီမၿဖစ္သူကပဲ ကားေမာင္းလိုက္ပို့ရပါတယ္။

အခု ကၽြန္မတင္ၿပထားတဲ့ ပံုေတာ္ပါ။ ဒဂံုၿမိဳ့နယ္က ၿမိဳ့မေက်ာင္းလမ္းမွာရွိတဲ့ မဟာဓမၼရံသီအိမ္ေတာ္ရာေစတီ ေတာ္ျမတ္ၾကီးပဲျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာသကၠရာဇ္၁၂၁၀ခုႏွစ္က ပံုဂံမင္းတည္ထား ကိုးကြယ္ခဲ့တယ္လို့ ဆိုပါတယ္။

ဗုဒၶပံုေတာ္

ဒီပံုေလးကိုလည္း မနည္းၾကိဳးစားပမ္းစားနဲ႔ တင္ရတာပါပဲ။

ကၽြန္မတို႔ရဲ ့ၿမတ္စြာဘုရားရွင္ တာ၀တိ ံသာမွာ မယ္ေတာ္မိနတ္သားကို ၀ါတြင္းသံုးလ အဘိဓမၼာ ခုႏွစ္က်မ္းတရားေဟာၿပီး၊ လူ့ၿပည္ကို ၿပန္လည္ၾကြၿမန္းလာခ်ိန္ သီတင္းကၽြတ္လၿပည့္ေန႔ ပံုေတာ္ပါပဲ။

သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြတို႔ ပူေဇာ္ႏိုင္ၾကဖို႔ပါ။

သီတင္းကၽြတ္လၿပည့္ေန ့

ဒီေန့သီတင္းကၽြတ္လၿပည့္ေန့ေလးမို့ သီတင္းကၽြတ္လၿပည့္ေန့ရဲ့အဓိပၸါယ္ေလးကိုၿပည့္ၿပည့္စံုစံုတင္ၿပခ်င္ေပမယ့္
ကၽြန္မတို့ရဲ့ကြန္နက္ရွင္းအေၿခအေနေလးေၾကာင့္မနက္ေစာေစာထၿပီးကၽြန္မၾကိဳးစားပမ္းစားေရးခဲ့တဲ့စာေတြ
အားလံုးေပ်ာက္သြားခဲ့တယ္။
ဒါေၾကာင့္မို့စိတ္မေကာင္းစြာနဲ့ဘာမွမေရးႏိုင္ေတာ့ဘူးဗ်ဳိ ့...................
ကြန္နက္ေလးၿပန္ေကာင္းရင္ေတာ့ေကာင္းမွာပါပဲ။
ခုေတာ့ဆုပဲေတာင္းေနရေတာ့တယ္။
အနမ္း

ေလာကမွာေထာင္ၿမင္မွရာကိုစြန္ ့လိုၾကတယ္။
သဘာ၀ကေတာ့ခ်မ္းသာကေလးစြန္ ့မွခ်မ္းသာၾကီးရႏိုင္တယ္။
အရွင္ဇနကဘိ၀ံသ

တကယ္လို ့..

တကယ္လို ့သာ ေတာင္ၾကီးေတြက ေရးစရာမွတ္စရာ စာအုပ္ၾကီးေတြမ်ား ၿဖစ္လာၾကမယ္...

ေရကန္ထဲက ကန္ေရေတြဟာလည္း ေရးစရာ မွင္ေရေတြမ်ား ၿဖစ္ကုန္ၾကၿပီးေတာ့...

သစ္ပင္ေတြကလည္း ေရးစရာ ခၽြတ္စရာ မွင္တံ၊ ကေလာင္တံ၊ ခဲတံေတြမ်ား ၿဖစ္လာၾကမယ္ ဆိုရင္ေတာင္...


ဒီကမာၻေလာကၾကီးထဲက အလြန္႔အလြန္ ကံဆိုးၾကလြန္းလို႔ အၿမဲတမ္းဒုကၡနဲ႔ ရင္ဆိုင္ၾကံဳေတြ႔ၾကရတဲ့ စိတ္ဆင္းရဲ ကိုယ္ဆင္းရဲ အတိဒုကၡၿဖစ္ေနၾကသူေတြရဲ့ အစစ္အမွန္ ဘဝသရုပ္ကို အဲဒီ စာအုပ္ၾကီးေတြထဲမွာ ကန္ေရေတြေလာက္ရွိတဲ့ မွင္ေတြနဲ႔ သစ္ပင္ သစ္ကိုင္းေတြက ၿဖစ္ေပၚလာ ၾကတဲ့ မွင္တံ ကေလာင္တံေတြ သံုးၿပီး ေဖာ္ၿပဖို႔ရာ စံုစံုေစ့ေစ့ ၿပည့္စံုလံုေလာက္ေအာင္ ေရးစြမ္းႏိုင္ၾကမွာ မဟုတ္ပါဘူး လို ့ပညာရွင္ ဂ်က္ေကာ့ဘိုဟ္မီး ကဆိုထားပါတယ္။

ဓမၼဝီရ-သႏၱာ

ဒီေန ့တနဂၤေႏြေန ့ေလ တနဂၤေႏြဆိုေတာ့ကၽြန္မရဲ ့ေမြးေန ့မို ့လားမသိဘူးတနဂၤေႏြေရာက္တိုင္း
ကၽြန္မ၀မ္းသာေနမိတယ္။သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြတို ့လည္းတနဂၤေႏြေန ့ကိုသေဘာက်လိမ္ ့မယ္ထင္ပါရဲ ့
တကမာၻလံုးက Holiday အလုပ္နားရက္အျဖစ္သတ္မွတ္ထားတဲ့ေန ့မို ့လို ့ေလ။
ကၽြန္မကေတာ ့ဒီေန ့မွာစာေတြပိုေရးမိတယ္၊စာေတြလည္းပိုဖတ္ျဖစ္တယ္။
ေန ့လည္ဖက္ တီဗြီကလာတဲ့ရုပ္ရွင္ေကာင္းရင္ေတာ ့ခဏၾကည္ ့ျဖစ္တယ္။
အရင္တုန္းကလိုေတာ့ရုပ္ရွင္လာတိုင္းမၾကည္ ့ျဖစ္ေတာ့ဘူး
စာေရးရင္ေရး၊မေရးရင္စာဖတ္တဲ့အလုပ္ကိုပိုလုပ္ျဖစ္တယ္။ဒါေၾကာင့္ကၽြန္မအနားမွာရိွတဲ့ကၽြန္မညီမကကၽြန္မကို မစာခ်စ္ တဲ့ေလ၊ဟုတ္ပါ့မလား?ကၽြန္မထက္စာခ်စ္တဲ့သူေတြအမ်ားၾကီးရိွမွာပါ။
ကၽြန္မအေဖဆိုရင္အားတဲ့အခ်ိန္တိုင္းမွာစာအုပ္နဲ့မ်က္ႏွာခြာတယ္ကိုမရိွဘူး၊ညဖက္တေရးႏိုးလည္း
မီးတိုင္ထြန္းျပီးစာဖတ္တတ္တာပဲေလ။ေနာက္ပိုင္းမွာအေမကေတာင္သူ ့ထက္စာကိုပိုခ်စ္လို ့ဆိုျပီးစိတ္ဆိုးေသးတယ္။ေနာက္တစ္ခုကေတာ့တနဂၤေႏြေန ့ဆိုရင္ကၽြန္မတို ့အိမ္မွာတစ္ခုခုလုပ္စားတတ္ၾကတယ္ေလ။မုန့္ဟင္းခါး၊လက္သုတ္၊ေကာ္ရည္ေခါက္ဆဲြ၊
အီတလီေခါက္ဆဲြ၊ကိုရီးယားပဲေခါက္ဆဲြ၊ေခါက္ဆဲြၾကြတ္ေၾကာ္၊အုန္းထမင္း၊ပဲေထာပတ္ထမင္းစတာေတြေပါ့
တစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳးအလွည့္က်ခ်က္ၾကတယ္ အေမရယ္၊ကၽြန္မရယ္၊ကၽြန္မညီမေတြရယ္ ေပါ့
ကိုယ္ကၽြမ္းက်င္ရာကိုယ္ခ်က္ၾကတယ္။အဲဒီလိုခ်က္တဲ့ေန ့ေတြဆိုရင္ထၼင္းမစားပဲတစ္ေနကုန္အဲဒါပဲစားၾကတယ္။
အိမ္မွာလုပ္စားတာကသန္ ့ရွင္းသပ္ရပ္ျပီးအႏ ၱရာယ္ကင္းတယ္၊
၀၀လင္လင္စားရတယ္၊အကုန္အက်လည္းသက္သာတယ္ေလ။
ဒီေန ့ေတာ့အေမေနမေကာင္းလို ့ဘာမွမလုပ္ျဖစ္ဘူးထၼင္းပဲစားရတာေပါ့။
ကၽြန္မရဲ ့တနဂၤေႏြ အစီအစဥ္ေလးကေတာ့ဒါပါပဲ၊
အျပင္သိပ္မထြက္ႏိုင္တဲ့ကၽြန္မအိမ္မွာပဲေပ်ာ္ရြွင္ေအာင္ေနပါတယ္။
ညက်ရင္ေတာ့ခင္မင္တဲ့သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ႏွစ္ေယာက္နဲ ့အြန္လိုင္းမွာစကားေျပာရဦးမယ္ေလ။
သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြတို ့ေရာတနဂၤေႏြေန ့ေလးကိုဘယ္လိုေပ်ာ္ရြွင္စြာျဖတ္သန္းၾကမွာလဲ? ?
တနဂၤေႏြေရာက္တိုင္းေရာေပ်ာ္ရြွင္ခဲ့ ၾကပါရဲ ့လားလို ့..........? ? ?
အနမ္း

စိတ္က်န္းမာၿခင္း၏အေရးၾကီးမွဳ

က်န္းမာၿခင္းသည္လာဘ္ၾကီးတစ္ပါးၿဖစ္သည္ဆို၍လူတိုင္းက်န္းမာလိုၾကသည္။
သို့ရာတြင္လူအမ်ားအလိုရွိေသာက်န္းမာၿခင္းမွာကိုယ္ခႏၶာက်န္းမာမွဳၿဖစ္၍
စိတ္က်န္းမာမွဳႏွင့္မသက္ဆိုင္ေပ။
အစစအရာရာ၌ရုပ္တရားသည္ပဓာနအခ်ဳပ္ၿဖစ္သည္ဟုစဲြၿမဲယံုၾကည္ေသာ
သူတို့အဖို့ကိုယ္က်န္းမာမွဳသာလွ်င္အေရးၾကီး၏ဟုထင္ၾကေပသည္။
ရုပ္ႏွင့္စိတ္သည္အခ်င္းခ်င္းအမွီသဟဲၿပဳ၍အၿပန္အလွန္အက်ဳိးၿပဳသည္ဟု
ယံုၾကည္ေသာသူတို့သည္လည္းကိုယ္က်န္းမာမွဳကိုသာဂရုၿပဳ၍စိတ္က်န္းမာ
မွဳကိုလ်စ္လ်ဴၿပဳထားေလ့ရွိၾကသည္။

ရုပ္ဝါဒကိုဦးစားေပး၍လူေနမွဳအဆင့္အတန္းလြန္ၿမင့္မားေသာအေနာက္ႏိုင္ငံၾကီးမ်ား
၌ပင္လူတို့၏စိတ္က်န္းမာမွဳမွာသိသိသာသာဆုတ္ယုတ္ပ်က္ၿပားလွ်က္ရွိၾက၏။
ကမာၻ ့ဘာသာတရားမ်ားသည္စိတ္ၿငိမ္းခ်မ္းမွဳအတြက္ေလာဘ၊ေဒါသႏွင့္မာနတရားမ်ား
ကိုပယ္သတ္ရန္လူတို့အားေဟာၾကားခဲ့ေပရာ၊ယခုေခတ္၌ဘာသာေရးတရားမ်ားေမွးမွိန္
ေနၿခင္းသည္စိတ္က်န္းမာမွဳဆုတ္ယုတ္ရန္အေၾကာင္းတရပ္ၿဖစ္ေပသည္။

စိတ္က်န္းမာမွဳသည္ကိုယ္ခႏၶာက်န္းမာမွဳကဲ့သို့ပင္စိတ္က်န္းမာေသာပုဂၢိဳလ္၌ရွိေသာ
ဂုဏ္အဂၤါမ်ားၿဖင့္အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆုိ၍ရအပ္ေသာအေၾကာင္းအရာမဟုတ္။
သင္တို့သည္ကိုယ္က်န္းမာေနေသာအခါ၌က်န္းမာၿခင္း၏အေရးပါမွဳကိုမသိ။
မိမိတို့ကိုယ္တိုင္မမာမက်န္းၿဖစ္ေသာအခါမွသာလွ်င္က်န္းမာေရး၏တန္ဖိုးကိုသိရွိၾကေပသည္။

စိတ္က်န္းမာမွဳသည္လည္းထုိနည္းတူပင္ၿဖစ္၏။
စိတ္က်န္းမာေသာသူ၌အထူးထင္ရွားေသာလကၡဏာမရွိ။
စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ၿခင္းသည္လူအမ်ားထင္ၿမင္သကဲ့သို့စိတ္က်န္းမာမွဳ၏ဝိေသသနလကၡဏာမဟုတ္ေခ်။
ကိုယ္က်န္းမာေသာသူကဲ့သို့ပင္စိတ္က်န္းမာေသာသူသည္အရွိတရားမ်ားၿဖင့္သိသာထင္ရွားမည္
မဟုတ္ပဲ၊အေၾကာင္းမတန္စိုးရိမ္ပူပန္မွဳ၊
စိတ္အားငယ္မွဳ၊ေၾကာက္ရြံ ့မွဳ၊သံသယၿဖစ္မွဳစေသာ
အၿပစ္အနာမ်ားကင္းၿခင္းၿဖင့္ထင္ရွား၏။
ဦးေအးေမာင္(စိတ္ပညာႏွင့္စိတ္ၿငိမ္းခ်မ္းမွဳ)

လမ္းခဲြျခင္း

လမ္းခဲြစကားေတြေၿပာၾကတယ္...

အဲဒီညကၾကယ္ေတြမေၾကြဘူး။

လမ္းခဲြစကားေတြေၿပာၾကတယ္...

အဲဒီညကလလည္းမကြယ္ဘူး။

လမ္းခဲြစကားေတြေၿပာၾကတယ္္...

အဲဒီညကအေမွာင္မလႊမ္းဘူး။

လမ္းခဲြစကားေတြေၿပာၾကတယ္...

လိုင္းထဲကဆက္သြယ္မွဳကၿပတ္ေတာက္မသြားဘူး။

ဒါေပမယ့္...ကိုယ္နဲ့သူရဲ့အသံေတြကတုန္ခါလို့ေနၾကတယ္။ ။

အနမ္း

စိတ္ခ်မ္းသာမွဳဟာအေကာင္းဆံုးအရာ

သမိုင္းတေလွ်ာက္လံုးမွာပညာရွင္ေတြဟာအေကာင္းဆံုးအရာလို့ယူဆၾကတယ္။လူေတြလုပ္တာမွန္သမွ်ဟာ
စိတ္ခ်မ္းသာခ်င္လို့လုပ္တာလုိ့ဆိုၾကတယ္။ဟုတ္သလား။စိတ္ဆင္းရဲခ်င္လို့လုပ္တာရွိသလား။မၾကားဖူးဘူးေနာ္။
အဂၤလိပ္စကားမွာhappy,glad,cheerful,joyful,joyous ဆိုၿပီးခံစားမွဳအတိမ္အနက္
အေလးအေပါ့ကိုလိုက္ၿပီး၊သံုးပါတယ္။
ၿမန္မာစကားမွာလည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးသံုးတာရွိပါတယ္။၀မ္းသာတယ္၊ေပ်ာ္တယ္၊
၀မ္းေၿမာက္တယ္၊ရႊင္လန္းတယ္၊ပီတိၿဖစ္တယ္၊ေက်နပ္တယ္၊အားရတယ္၊အူၿမဴးတယ္။
ေအးေအးေဆးေဆးေပ်ာ္တာမ်ဳိးရွိသလို၊ထခုန္ၿပီးေပ်ာ္တာမ်ဳိးလည္းရွိပါတယ္။
စိတ္ခ်မ္းသာမွွဳကိုရေအာင္လုပ္နည္းတစ္ေယာက္နဲ့တစ္ေယာက္မတူေပမယ့္တစ္ေယာက္ရဲ့စိတ္ခ်မ္းသာမွဳဟာ
ေနာက္တစ္ေယာက္ရဲ့စိတ္ခ်မ္းသာမွဳနဲ့သေဘာသဘာ၀ခ်င္းသိပ္မကြာလွပါဘူး။စိတ္ခ်မ္းသာမွဳလို့ေၿပာလိုက္ရင္
ဘာကိုဆိုလိုတယ္ဆိုတာနားလည္ၾကပါတယ္။
ကိုယ့္ဘ၀ကို`ငါ့ဘ၀ဟာေက်နပ္စရာေကာင္းပါတယ္`လို့ေၿပာႏိုင္ရင္စိတ္ခ်မ္းသာေနတယ္လို့ဆိုရမယ္။

တစ္ခ်ဳိ့ပညာရွင္ေတြကအလုပ္မွာစိတ္ခ်မ္းသာမွဳနဲံ့အိမ္မွာစိတ္ခ်မ္းသာမွဳဆိုၿပီးခြဲၿခားၿပီးေၿပာတယ္။
ဒါသိပ္သဘာ၀က်ပါတယ္။
တစ္ခ်ဳိ့အိမ္္မွာစိတ္ခ်မ္းသာတယ္၊အလုပ္မွာစိတ္မခ်မ္းသာဘူး။
တစ္ခ်ဳိ့အလုပ္မွာစိတ္ခ်မ္းသာတယ္၊အိမ္မွာစိတ္မခ်မ္းသာဘူး။
တစ္ခ်ဳိ့က်ေတာ့အိမ္မွာလည္းစိတ္မခ်မ္းသာဘူး၊အလုပ္မွာလည္းစိတ္မခ်မ္းသာဘူး။အဲဒါအဆိုးဆံုး။
တစ္ခ်ုဳိ့အိမ္မွာလည္းစိတ္ခ်မ္းသာတယ္၊အလုပ္မွာလည္းစိတ္ခ်မ္းသာတယ္။အဲဒါအေကာင္းဆံုး။

စိတ္ခ်မ္းသာေနလား၊မခ်မ္းသာဘူးလားဆိုတာကိုယ့္ဟာကိုယ္သိပါတယ္။ဘယ္သူ့့ကိုမွေမးေနဖို့မလိုပါဘူး။ကိုယ့္
ဟာကိုယ္စိတ္ခ်မ္းသာေနလား၊မခ်မ္းသာဘူးလားဆိုတာကိုသူမ်ားကိုေမးရအံုးမယ္ဆိုရင္ကိုယ့္အေၿခအေနဟာ
သိပ္မေကာင္းေတာ့ဘူးလို့ဆိုရမယ္။

စိတ္ခ်မ္းသာမွဳဟာဘာၿဖစ္လို့အေရးၾကီးသလဲ..?????
ဘာၿဖစ္လို့လဲဆိုေတာ့စိတ္ခ်မ္းသာမွဳမွမရွိရင္ တၿခားဘာရွိရွိဘာမွအဓိပၸါယ္မရွိေတာ့လို့ပဲ။

ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိကရဲ ့`စိတ္ခ်မ္းသာမွဳလိုရင္းပါ` မွေကာက္ႏုတ္ေရးသားသည္။

သံုးသပ္ျခင္း

လူတိုင္းမွာခံစားခ်က္ကိုယ္စီရွိၾကတယ္ေနာ္...
ကိုယ္လည္းကိုယ့္ရဲ့ခံစားခ်က္ဆိုတာရွိတာပဲေလ
ကိုယ့္ရဲ့ခံစားခ်က္ေတြကိုအမွတ္တရအၿဖစ္ေရးမယ္ဆိုရင္...
အဲဒီအမွတ္တရေတြဟာတစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာအမွတ္တမဲ့ၿဖစ္ၿပီး
ကိုယ့္ရဲ့ခံစားခ်က္ေတြဟာလည္း၊ကိုယ့္ရဲ့ဟာသအၿဖစ္ေၿပာင္းလဲသြားမလားပဲ။

အနမ္း

အႏုပညာဆိုသည္..

အႏုပညာဖန္တီးရာ၌

အေတြးအေခၚ(သို႔) စိတ္ကူး

(သို႔) ဒႆနသည္

အႏုပညာ၏အသက္ျဖစ္သည္

ကိုယ္ပိုင္ခံစားမွဳတစ္ခုနဲ႔

ေပါက္ကဲြရူးသြပ္ေနတဲ့ စာ(သို႔) ကဗ်ာ

(သို႔) ဂီတတစ္ခုဟာ အနိမ့္ဆုံးအဆင့္

အမ်ားနားမလည္ေစဘူးဆိုရင္

အနုပညာျဖစ္လင့္ျငား

ေပါ့ပ်က္ပ်က္ျဖစ္ေနမွာမို႔

အာသာမွရွိပါ့မလားတဲ့။

ေရးသားသူ..အမည္မသိသူရဲ႔ စာသားေလးပါ။ အမွတ္တရရွိေစဖို႔ ဘေလာ့တင္ျခင္းသာ..။

နားမလည္ႏိုင္ေသာ

နားလည္ႏိုင္ပါ့မလား..?????
ဆဲြမရေသာ...........ပန္းခ်ီ
ေရး၍မထင္ေသာ....စာ
ေၿပာ၍မရေသာ......စကား ဆိုတာရွိတယ္။
ဒါကိုုနားလည္ႏိုင္ပါ့မလား..???

ဘ၀

ၿဖစ္ခ်င္တာက......ဆႏၵ
ၿဖစ္ေနတာက......ဘဝ
ၿဖစ္သင့္တာက.....သဘာဝ တဲ့
တစ္ခါတစ္ေလက်ေတာ့...
ၿဖစ္ခ်င္တဲ့ဆႏၵေတြကိုမ်ဳိသိပ္ထားရၿပီး
ၿဖစ္ေနရတဲ့ဘ၀မွာ
ၿဖစ္သင့္တာကိုပဲ ဦးစားေပးေနရတယ္ေလ။